Μη Μένεις Εκτός mi meneis ektos Μη Μένεις Εκτός Mi Meneis Ektos


Έγκλημα και Τιμωρία

Α
Α
άγνωστο
Δανειζόμενο το όνομά του από το ομώνυμο βιβλίο του Ντοστογιέφσκι, το «Έγκλημα και Τιμωρία» είναι το πρώτο blog στα ελληνικά -και το μοναδικό μέχρι σήμερα- που καταγράφει εγκλήματα που τελέστηκαν σε Ελλάδα και εξωτερικό. Δολοφόνοι κατά συρροή, ανεξιχνίαστα εγκλήματα, εσφαλμένες καταδίκες, πολιτικά εγκλήματα, παιδιά δολοφόνοι... Στο «Έγκλημα και Τιμωρία» δημοσιεύονται ακριβή στοιχεία ιστοριών εγκλημάτων, από τον Τζακ τον Αντεροβγάλτη και τον Zodiac, μέχρι την πενταπλή δολοφονία της Θάσου και το «σιδέρωμα» της Σπυριδούλας... Εξάλλου, όπως τονίζει στο enfo.gr η δημιουργός του blog, Νίνα Κουλετάκη, «όλοι κρύβουμε έναν εν δυνάμει εγκληματία μέσα μας. Όλοι οι δολοφόνοι, άλλωστε, δεν είναι οι "άνθρωποι της διπλανής πόρτας";».

Kamilo Nollas
Πώς ξεκίνησε το «Έγκλημα και Τιμωρία»;

Όντας φανατική της αστυνομικής λογοτεχνίας, αφενός, και των true crime stories, αφετέρου, είχα διαπιστώσει από πολύ νωρίς την έλλειψη σχετικής θεματολογίας στις ελληνικές διαδικτυακές σελίδες. Έτσι αποφάσισα να δημιουργήσω το «Έγκλημα και Τιμωρία», ακριβώς για να υπάρχει κάτι αντίστοιχο με τις σοβαρές ξενόγλωσσες σελίδες του είδους και στην ελληνική γλώσσα. Το blog ξεκίνησε τον Αύγουστο του 2006, είναι το πρώτο στα ελληνικά και, μέχρι σήμερα, το μοναδικό, παραμένοντας αυστηρά μονοθεματικό.

Με τι κριτήριο επιλέγετε τα θέματα σας; Οι αναγνώστες του blog εμπλέκονται στην επιλογή;

Ο πρώτος λόγος είναι να βρω μιαν ενδιαφέρουσα ιστορία, υπόθεση μάλλον, μιας και τα άρθρα αποτελούν καταγραφή αληθινών περιστατικών. Από τη στιγμή που κάποια υπόθεση, για οποιονδήποτε λόγο, μου φανεί ενδιαφέρουσα, αυτόματα μπαίνει στην μακριά λίστα των υποθέσεων με τις οποίες σκοπεύω ν’ ασχοληθώ.

Επίσης, κάποια από τα θέματα έχουν προταθεί από αναγνώστες. Ορισμένοι από αυτούς έχουν εφοδιάσει το blog, μέσω των σχολίων που ακολουθούν κάθε δημοσίευση, με στοιχεία ενδιαφέροντα και, πολλές φορές, άγνωστα. Αυτό συμβαίνει αποκλειστικά στις υποθέσεις που αφορούν σε εγκλήματα που έχουν γίνει στον ελλαδικό χώρο και, τις περισσότερες φορές, προέρχονται από άτομα του στενού οικογενειακού περιβάλλοντος και του κοινωνικού περίγυρου του θύματος ή του δράστη.

Πόσο εύκολη είναι η συλλογή στοιχείων;

Θα έλεγα πως εξαρτάται από την υπόθεση. Υπάρχουν κάποιες για τις οποίες η βιβλιογραφία είναι τεράστια και οι διαδικτυακές πηγές ανεξάντλητες. Σ’ αυτές η δυσκολία είναι ν’ αλιεύσεις, μέσα σ’ αυτόν τον ωκεανό πληροφοριών, τις πλέον αξιόπιστες και επιβεβαιωμένες, προκειμένου να γράψεις το άρθρο. Αντίθετα, υπάρχουν άλλες για τις οποίες η πληροφόρηση είναι ελάχιστη ή μηδενική. Αυτές είναι, σαφώς, πιο δύσκολες αλλά και –γι αυτόν ακριβώς τον λόγο- πιο ενδιαφέρουσες. Εκεί το ψάξιμο γίνεται σε αρχεία τοπικών εφημερίδων, σε πανεπιστημιακές εγκληματολογικές βιβλιοθήκες και σε κάθε πρωτογενή πηγή, ο εντοπισμός της οποίας είναι εφικτός. Για να έχω πρόσβαση σε αυτά τα στοιχεία και στα συγκεκριμένα αρχεία, έχω γραφτεί συνδρομήτρια σε μια σειρά εφημερίδων και βιβλιοθηκών του εξωτερικού.

Υπάρχουν περιπτώσεις που έχετε ανακαλύψει καινούρια στοιχεία;

Αν εννοείτε ως αστυνομική ερευνήτρια, θα απαντήσω «όχι». Δεν είναι αυτή η πρόθεσή μου, ούτε η δουλειά μου. Όμως, σε διάφορες περιπτώσεις, ψάχνοντας στις πηγές που προανέφερα, βρήκα στοιχεία που δεν είχαν δει το φως της δημοσιότητας πριν. Χαρακτηριστικά θα αναφέρω την υπόθεση του Στραγγαλιστή της Βοστώνης, όπου διαβάζοντας εκατοντάδες σελίδων από αναφορές του FBI για τον De Salvo και την ενοχή του (τα αρχεία του FBI είναι προσβάσιμα για υποθέσεις που έχουν τελεσιδικήσει), ανακάλυψα μιαν εξέταση DNA του 2002, 39 ολόκληρα χρόνια μετά τα εγκλήματα και σχεδόν 30 μετά την δολοφονία του De Salvo μέσα στη φυλακή, η οποία αποδείκνυε περίτρανα ότι ο De Salvo δεν ήταν ο στραγγαλιστής της Βοστώνης. Έγραψα το άρθρο για τον De Salvo το 2006 και, μέχρι εκείνη τη στιγμή, η συγκεκριμένη πληροφορία δεν είχε δημοσιευτεί σε κανέναν από τους σχετικούς ιστότοπους. Ήταν μια πρωτιά του blog και στην ελληνική γλώσσα! Εννοείται πως, με την πάροδο των χρόνων, το ανακάλυψαν κι άλλοι.

Τι σας γοητεύει στις υποθέσεις εγκλημάτων; Ποιες ιστορίες σας έχουν συγκλονίσει;

Φαντάζομαι πως είναι το ίδιο που γοητεύει και όλους όσους επιδεικνύουν ενδιαφέρον για το συγκεκριμένο θέμα, είτε ως δημιουργοί, είτε ως αναγνώστες: η περιέργεια και η απορία για το πόσο μακριά μπορεί να φτάσει η διαστροφή του ανθρώπου, σε πόσες ατραπούς μπορεί να παρεκκλίνει το μυαλό του και η διαπίστωση, τελικά, ότι αυτό που τον διαφοροποιεί από τα υπόλοιπα όντα δεν είναι μόνο η νοημοσύνη του αλλά και η απίστευτη σκληρότητα και βία που κρύβει μέσα του.

Ίσως η πιο συγκλονιστική και άγρια περίπτωση να ήταν ο Albert Fish, αυτός ο νοσηρός βιαστής και δολοφόνος παιδιών, ο κανίβαλος που αποτελεί την επιτομή της διαστροφής και που έδρασε από το 1910 μέχρι και το 1934. Να σκεφτείτε, οι ψυχίατροι που τον εξέτασαν, εντόπισαν σ’ αυτόν όλες τις, μέχρι τότε, γνωστές διαστροφές καθώς και κάμποσες καινούριες! Η τελική του κατάθεση, πολλών σελίδων, δεν έχει δοθεί μέχρι σήμερα στην δημοσιότητα ολόκληρη, λόγω της απίστευτης φρίκης που προκαλεί.

Το blog έχει 20 κατηγορίες. Ποιες είναι οι πιο δημοφιλείς;

Θα έλεγα ότι τους Έλληνες αναγνώστες ενδιαφέρουν περισσότερο οι σειριακοί και μαζικοί δολοφόνοι, λόγω του γεγονότος ότι το συγκεκριμένο είδος δολοφόνου δεν «ευδοκιμεί» ιδιαίτερα στη χώρα μας, αν και πιστεύω πως είναι μόνο θέμα χρόνου να έχουμε κι εμείς το δικό μας «Πάνθεον» σειριακών δολοφόνων. Μέχρι στιγμής, ο μόνος έλληνας σειριακός δολοφόνος που αναφέρεται στις ξένες «εγκυκλοπαίδειες» του είδους και στα «εγκληματολογικά charts» άλλων χωρών, δεν είναι άλλος από τον Αντώνη Δαγλή, τον δολοφόνο των ιερόδουλων.

Υπάρχει τέλειο έγκλημα;

Αν υπολογίσουμε τα ανεξιχνίαστα εγκλήματα παγκοσμίως, θα μπορούσαμε να πούμε ότι υπάρχει. Θεωρώ, βέβαια, ότι η συντριπτική τους πλειοψηφία οφείλεται σε εύνοια της τύχης για τον δολοφόνο και όχι στην ευφυΐα του. Έχω, πάντως, κάποιες σκέψεις για το πώς θα μπορούσε κάποιος να διαπράξει το τέλειο έγκλημα, αλλά θεωρώ σκόπιμο να μην τις μοιραστώ με τους αναγνώστες σας!! (γέλια)

Πιστεύετε ότι θα μπορούσε ο καθένας να εγκληματίσει, ότι κρύβουμε όλοι έναν εν δυνάμει εγκληματία μέσα μας;

Ω, ναι! Είμαι απόλυτα πεπεισμένη γι αυτό! Είναι μόνο θέμα ιδιοσυγκρασίας, χαρακτήρα, κοινωνικοπολιτικού περίγυρου, συγκυριών και προσωπικής ηθικής, μεταξύ άλλων. Ναι, όλοι κρύβουμε έναν εν δυνάμει εγκληματία μέσα μας, όλοι οι δολοφόνοι, εξάλλου, δεν είναι οι «άνθρωποι της διπλανής πόρτας»;

Η πραγματικότητα ξεπερνά τη φαντασία;

Σαφέστατα. Έχω συναντήσει υποθέσεις που, μπροστά στα γεγονότα τους, ωχριά και η πλέον διεστραμμένη φαντασία.

Τα εγκλήματα που σημειώνονται στην Ελλάδα διαφέρουν από εκείνα του εξωτερικού;

Όσο περνούν τα χρόνια, τόσο και λιγότερο. Έχουμε κι εδώ, πια, τα πάντα: οργανωμένο έγκλημα, trafficking, μαζικούς δολοφόνους. Η πρόοδος στην Ελλάδα φτάνει με καθυστέρηση. Η κοινωνική παρακμή επελαύνει καλπάζοντας.

Πώς προκύπτουν οι συνεργασίες; Λίγα λόγια για τη συνεργασία με τον Γιάννη Ράγκο...

Είκοσι έξι από τα άρθρα στο blog είναι γραμμένα από 15 προσωπικούς φίλους και συν-bloggers, οι οποίοι προσφέρθηκαν μόνοι τους να γράψουν κάτι για το «Έγκλημα και Τιμωρία» και οι υποθέσεις με τις οποίες ασχολήθηκαν ήταν δικές τους επιλογές. Είναι οι guest-stars του blog!

Με τον Γιάννη Ράγκο η συνεργασία είναι σε πιο σταθερή βάση. Ο Γιάννης ήταν αναγνώστης του blog και –κάποια στιγμή- παρενέβη με ένα σχόλιο. Αποφάσισα, τότε, να του ζητήσω να γράφει στο blog για εγκλήματα που είχαν διαπραχθεί στην Ελλάδα καθώς, λόγω της δημοσιογραφικής έρευνας που είχε κάνει για διάφορες τηλεοπτικές σειρές που είχαν ασχοληθεί με το θέμα, διατηρούσε ένα πλούσιο σχετικό αρχείο. Μέχρι στιγμής έχει δώσει στο «Έγκλημα και Τιμωρία» 16 άρθρα για αντίστοιχες υποθέσεις.

Το «Έγκλημα» μετρά πεντέμισι χρόνια στη blogόσφαιρα. Ποιος είναι ο απολογισμός και ποια τα επόμενα βήματα;

Μέσα στα πεντέμισι χρόνια ύπαρξής του, στο «Έγκλημα και Τιμωρία» έχουν αναρτηθεί περίπου 400 άρθρα, τα οποία έχουν συγκεντρώσει γύρω στις 4.000 σχόλια από τους αναγνώστες του, έχουν γραφτεί βιβλία που το αναφέρουν στην βιβλιογραφία από την οποία άντλησαν στοιχεία, έχει χρησιμεύσει ως εργαλείο σε φοιτητές εγκληματολογίας, έχουν γίνει τηλεοπτικές εκπομπές που το ανέφεραν στις πηγές τους, έχει χαρακτηρισθεί από ανθρώπους που το έγκλημα αποτελεί την επιστήμη και την επαγγελματική τους ασχολία –εγκληματολόγους, νομικούς, δικαστικούς, δημοσιογράφους, συγγραφείς κ.λ.π.- ως υπόδειγμα ιστολογίου (τόσο για το περιεχόμενο όσο και για την αισθητική του), έχει δεχθεί εξαιρετικές κριτικές από τον τύπο και του έχουν γίνει πλείστες όσες παρουσιάσεις σε έντυπα, διαδικτυακούς τόπους και τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές εκπομπές. Έχει το δικό του, σταθερό κοινό –το οποίο βαίνει διαρκώς αυξανόμενο- και, σύμφωνα με τα επίσημα στατιστικά στοιχεία της Wordpress, για το 2011 είχε πάνω από 550.000 hits, νούμερο εξωπραγματικό για ελληνικό, μονοθεματικό blog, ειδικού ενδιαφέροντος, που δεν ασχολείται με lifestyle, celebrities ή πολιτική ειδησεογραφία.

Όλα αυτά, δεν μπορώ να κρύψω ότι, με κάνουν να το καμαρώνω και να θέλω να το διατηρήσω στη διαδικτυακή πραγματικότητα για όσο περισσότερο καιρό μπορώ, ψάχνοντας κάθε φορά να βρω και κάτι ακόμα για να εμπλουτίσω την θεματολογία του, διατηρώντας παράλληλα το υψηλό του επίπεδο. Η έρευνα που προηγείται κάθε ανάρτησης είναι επίπονη και χρονοβόρα, οπότε οι αναρτήσεις δεν μπορεί να είναι συχνότερες της μιας ανά εβδομάδα.

Λέσχη Συγγραφέων Αστυνομικής Λογοτεχνίας...

Λέσχη Συγγραφέων Αστυνομικής Λογοτεχνίας
Στα τέλη του 2009, κάποιοι άνθρωποι -λιγότερο ή περισσότερο γνωστοί μεταξύ τους- (συγγραφείς, πανεπιστημιακοί, δημοσιογράφοι, ιστολόγοι), με σοβαρή ενασχόληση ως προς την αστυνομική λογοτεχνία, φώναξαν κι άλλους του «συναφιού», μαζεύτηκαν 24 και αποτέλεσαν τα ιδρυτικά μέλη της Ελληνικής Λέσχης Συγγραφέων Αστυνομικής Λογοτεχνίας, η οποία έχει -μεταξύ άλλων- ως βασικούς στόχους την προώθηση, ενθάρρυνση και διάδοση αστυνομικών λογοτεχνικών έργων, τη συλλογή πληροφοριών για τα έργα που έχουν εκδοθεί και ανήκουν στην παραπάνω κατηγορία και την καταγραφή τους, καθώς και τη συμβολή στη διακίνηση, έκδοση και μελέτη της αστυνομικής λογοτεχνίας.

Σήμερα, σχεδόν δυο χρόνια από την ίδρυσή της, έχει το δικό της ιστολόγιο, έχει πραγματοποιήσει μια σειρά επιτυχημένων εκδηλώσεων σχετικών με την αστυνομική λογοτεχνία και τους δημιουργούς της, έχει εκδώσει, το 2011, έναν συλλογικό τόμο με διηγήματα των μελών της, το «Είσοδος Κινδύνου» από τις εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ και, μέσα στο 2012 θα εκδοθεί και δεύτερος, αυτή τη φορά αφιερωμένος στον Γιάννη Μαρρή και στον ήρωά του, τον Αστυνόμο Μπέκα.

*Η Νίνα Κουλετάκη είναι ιδρυτικό μέλος και γραμματέας της Λέσχης Συγγραφέων Αστυνομικής Λογοτεχνίας.

Πώς θα χαρακτηρίζατε την αστυνομική λογοτεχνία στην Ελλάδα σήμερα;

Σίγουρα είναι σε πολύ καλύτερη μοίρα απ’ ό, τι πριν το 1995. Η εμφάνιση του Ανδρέα Αποστολίδη και του Πέτρου Μάρκαρη, εκείνη περίπου την εποχή, έδωσε νέα ώθηση στο είδος, το αρκετά παραγκωνισμένο, τόσο από πλευράς παραγωγής όσο και εκδοτικού ενδιαφέροντος, στην Ελλάδα. Το αναγνωστικό κοινό συνειδητοποιεί ότι η αστυνομική λογοτεχνία δεν είναι το παράσιτο που αναπτύσσεται στον κορμό της «σοβαρής» λογοτεχνίας, καθώς και ότι ένα αστυνομικό μυθιστόρημα μπορεί να είναι ένα λογοτεχνικό έργο αξιώσεων. Παρήγορο είναι και το γεγονός ότι μια σειρά νέων δημιουργών ασχολείται με το είδος, με εξαιρετικά αποτελέσματα.

Εννοείται ότι οι εκδότες βγάζουν πολύ πιο εύκολα, τώρα, βιβλία αστυνομικής λογοτεχνίας και, εκτιμώντας το διαρκώς αυξανόμενο ενδιαφέρον του αναγνωστικού κοινού για το είδος -ξέρετε, ο νόμος της ζήτησης και της προσφοράς- ζητούν από τους συγγραφείς να «γράψουν κι ένα αστυνομικό», ακόμα κι αν δεν είναι το είδος που εκείνοι προτιμούν. Έτσι, έχουμε το φαινόμενο, πολλοί συγγραφείς να κάνουν ένα μόνο πέρασμα από το είδος ή να βαφτίζονται «αστυνομικά» βιβλία που μόνο κατ’ επίφαση μπορεί να χαρακτηριστούν ως τέτοια και, πάλι, με καθόλου αυστηρές προδιαγραφές αναφορικά με τα χαρακτηριστικά που προσδιορίζουν την αστυνομική λογοτεχνία. Κι αν τα αποτελέσματα ήταν πάντα καλά, δεν θα είχαμε πρόβλημα. Δυστυχώς δεν είναι.

Από την άλλη, το αστυνομικό είδος όλο και πλησιάζει αυτό που λέμε «κοινωνικό αφήγημα». Κι είναι πολύ λογικό, αν αναλογιστεί κανείς ότι κανένα έγκλημα δεν μπορεί να μελετηθεί και να εξεταστεί, χωρίς να ληφθούν σοβαρά υπόψη ο τόπος, η χρονική στιγμή, οι κοινωνικές συνθήκες και η πολιτική κατάσταση όταν αυτό διαπράχθηκε. Σ’ αυτήν την τελευταία παρατήρησή μου εστιάζω ιδιαίτερα και κατά την συγγραφή των άρθρων που προορίζονται για το blog: πάντα σχολιάζω τις υποθέσεις κάτω από αυτές τις παραμέτρους.

Μπορείτε να ψηφίσετε το «Έγκλημα και Τιμωρία» στην blogόσφαιρα του enfo.gr, καθώς και να ανακαλύψετε περισσότερα ενδιαφέροντα blogs...

ΚΑΤΑΘΕΣΕ ΤΗΝ ΑΠΟΨΗ ΣΟΥ

Αν θες η άποψή σου να συνδεθεί με το προφίλ σου, συνδέσου πριν την καταθέσεις.

ονοματεπώνυμο 
Από 4 έως 60 χαρακτήρες. Τώρα έχεις  0  χαρακτήρες.

τίτλος 
Από 3 έως 60 χαρακτήρες. Τώρα έχεις  0  χαρακτήρες.

περιεχόμενο   λίγος χώρος; γράψε ένα άρθρο
Από 1 έως 1000 χαρακτήρες. Τώρα έχεις  0  χαρακτήρες.

σύνδεσμος (link)


έξι κεφαλαίοι λατινικοί χαρακτήρες χωρίς κενά


Δεν έχεις συμπληρώσει όλα τα υποχρεωτικά (★) πεδία της φόρμας.
Το μήκος του ονοματεπωνύμου δεν είναι κατάλληλο.
Το μήκος του τίτλου δεν είναι κατάλληλο.
Το μήκος του περιεχομένου δεν είναι κατάλληλο.
Η διεύθυνση (URL) δεν είναι κατάλληλη.

 

Κατερίνα Κοντίνη

«Η καλή δημοσιογραφία είναι αμφιλεγόμενη από τη φύση της. Ο ρόλο... περισσότερα






Athensville: περπατησιές στο κέντρο της Αθήνας

Μια ενδεκάδα στιγμιότυπα με τον Άρη Δημοκίδη

Josef Fritzl: Περί «τεράτων» και άλλων δεινών

Blogόσφαιρα;

"Κυψέλη" πολιτισμού στην Κυψέλη

Τι ξέρουμε για τα βιομηχανικά μνημεία πολιτισμού;

περισσότερα


enfo.gr   Web   Wikipedia   Βικιπαίδεια   YouTube


Τούτες τις μέρες ο άνεμος μας κυνηγάει...

Αχιλλέας Αχιλλέως | ΑντίΛογος



ΠΡΟΣΦΑΤΑ / ΟΛΑ          BEST OF          ΤΥΧΑΙΟ ΑΡΘΡΟ          ΕΝΟΤΗΤΕΣ

Μάουζερ στο Θέατρο της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών

ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΜΕ ΑΦΕΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΟΡΙΣΜΟ ΕΣΕΝΑ.
ΜΗ ΜΕΝΕΙΣ ΕΚΤΟΣ. ΔΩΣΕ ΣΤΗΝ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΟ ΔΙΚΟ ΣΟΥ ΧΡΩΜΑ.
ή γράψου στο newsletter 
mobile.enfo.gr + εσύ = bff
εγγραφή / σύνδεση     κοινότητα     λειτουργία     ταυτότητα     ανταπόδοση     προβολή     υποστήριξη     επικοινωνία
Ασφάλεια δεδομένων & πνευματική ιδιοκτησία  |  © 2017 enfo.gr. Με τη χρήση του παρόντος δηλώνεις ότι συμφωνείς με τους όρους χρήσης.