Μη Μένεις Εκτός mi meneis ektos Μη Μένεις Εκτός Mi Meneis Ektos


Ακατάλληλος

Α
Α
Ο καφενές του Σωκράτη
Κάτι με τρώει σήμερα, πρέπει να μιλήσω, έτσι νοιώθω τουλάχιστον. Έχω την ανάγκη να βγάλω από μέσα μου την βαθυστόχαστη κουβέντα, την φιλοσοφημένη, αυτήν τουλάχιστον που νομίζω πως είναι τέτοια κι ας μην ξέρω το τι θα πω κι ας έχω άγνοια επί της ουσίας των όσων σκοπεύω να θίξω κι ας μιλήσω αέρα-πατέρα.
Δεν έμαθα την σημασία του να μην μιλάς μπροστά στο πένθος, δε διδάχτηκα την αξία του ήχου της σιωπής από κάπου.
Δε βαριέσαι, έτσι γίνεται, έτσι κάνουν όλοι, μικροί και μεγάλοι εκφράζουν άποψη για όλα, μικροί-μεγάλοι στα καφενεία, που έλεγε κι ένας παππούς...

Τη μεγάλη κουβέντα θα στην πει ο μεγάλος, ο γνώστης και οφείλεις να έχεις ανοιχτά αυτιά, για να μάθεις. Το μυστικό θα το ακούσεις απ' τον μύστη, αυτόν που θα σε βάλει μέσα στην αλήθεια, θα σε μυήσει σε αυτήν και όχι απ' τον χάλια, τον κύριο τίποτα, τον μπουρδολόγο της εποχής, που θα twittάρει, λέει, ή που θα ποστάρει στον τοίχο του.
"Εν οίδα, ότι ουδέν οίδα", φίλε. Αυτή είναι η βαριά κουβέντα των αιώνων και αυτή δεν ειπώθηκε απ' το στόμα ή το πολιτικό γραφείο κανενός Τσίπρα ή Μητσοτάκη, δεν την αμόλησε καμία Φώφη και κανένας Θεοδωράκης, ούτε οι Καμμένοι και οι Λεβεντοκουτσούμπες, με ύφος θυμού ή τεθλιμμένης χήρας την πλησίασαν ή την γέννησαν σαν σκέψη.
Δε μπορεί να επενδύσει πολιτικά κανένα αυγό, καμία εξωκοινοβουλευτική Αριστερά, κανένας εκφραστής του εγχώριου καραγκιοζισμού στην κουβέντα που, φυσικά, δε μιλάει για το αν είδε κάποιος κάτι, αλλά για το αν και τι γνωρίζει.
-Πες μας, δάσκαλε, τι γνωρίζεις;
-Θα σας πω. Γνωρίζω μονάχα πως δε γνωρίζω τίποτα, ένας πιθανός διάλογος σε μια γωνία ενός καφενέ του 3ου αιώνα προ Χριστού!
Είμαι δοχείο αδειανό, παραδεχόμενος, αποδεχόμενος αυτή την αλήθεια. Είμαι έτοιμος να διδαχθώ, ακόμα και απ' την αρχή. Είμαι ένα τίποτα μπροστά στον αιώνιο χρόνο, στις συμπαντικές αλλαγές, στις κοινωνικοπολιτικοοικονομικές ανακατατάξεις των εποχών. Μεγαλείο ταπεινότητας και ειλικρίνειας, απέναντι στην ακατάσχετη ξερολίαση, περί παντός επιστητού του 21ου αιώνα.

Θεωρία και πράξη
Σκάει η μπόμπα στην τάδε συναυλία, που έχει μπουκάρει ο υπεράνω υποψίας μαστουρωμένος, από υψηλά ιδανικά της πίστης του και σίγουρα γεμάτος από χορταρικά και χημείες, γίνεται μακελειό, αυτόν δεν τον εντοπίζουν ούτε καν για συναρμολόγηση, φεύγουν για άλλους κόσμους άνθρωποι στα καλά καθούμενα και πριν στεγνώσει το αίμα στις οθόνες βγαίνει ο κάθε πουθενάς, της πλάκας ντόπιος πολιτικός και λέει την βαρύγδουπη φράση:
"Καταδικάζουμε απερίφραστα την τρομοκρατία", ο ένας
"Εκφράζουμε αλληλεγγύη απέναντι στον τάδε και στον δείνα λαό", ο άλλος
"Ενωμένοι θα κερδίσουμε", μια άλλη παπαριά...
Και όλα αυτά, μαζί με άπειρα παρόμοια, σε βγάζουν απ' τα ρούχα σου, σε αναγουλιάζουν, κοιτώντας και ακούγοντας, σου προκαλούν γέλιο και κλάμα, μαζί. Κλαυσίγελος!

Κάτσε ρε μπάμια, άσχετε με την πραγματικότητα, λάτρη της ατάκας και της παρλαπίπας. Ποιος σου είπε ότι εκλέχτηκες, ότι επιλέχθηκες σ' εκείνη την θέση, σ' εκείνο το καίριο, το σημαντικό πόστο, για να καταδικάζεις και να εκφράζεις τον αποτροπιασμό σου και όλα τα συναφή, που κι αυτά τα λες σίγουρα γραμμένα, καθώς δεν μπορείς να παράγεις σκέψη, αλλά επαναλαμβάνεσαι;
Στην τελική, δεν αποτελεί είδηση η εξυπνάδα που μας είπες, όπως θα ήταν είδηση πρώτου μεγέθους το να πεις, π.χ. πως συμφωνείς με τέτοιες τακτικές, ένοπλους αγώνες, καμικάζι αυτοκτονίας και τα ρέστα, κουβέντες που πιθανόν να βγαίνουν από οργανώσεις, μυστικές, μυστικιστικές και τα λοιπά.
Εσύ είσαι εκεί, ο κατάλληλος υποτίθεται, για να βγεις και να πεις πως έχεις δουλέψει πάνω στον παγκόσμιο, αλλά και εγχώριο κίνδυνο, πως έχεις λάβει ή λαμβάνεις αυτά, τα συγκεκριμένα μέτρα, να αναλύσεις την πράξη της (όποιας) θεωρίας σου.

Σαπίζει, καταναλώνεται...
Άσε τις εξυπνάδες, κύριε πίτουρο, που με κάνουν και νοιώθω δυο φορές αηδιασμένος, για την ανικανότητα, τόσο την δικιά σου όσο και των γύρω σου εκεί μέσα, αλλά και γιατί είσαι όπου είσαι εξαιτίας εκλογής, άρα πολιτικής σκέψης (sic) του εκλογικού σώματος, αποτέλεσμα δικό μου και του γείτονα, του φίλου, του αδερφού μου, δηλαδή. Δεν είσαι παπάς, κάποιος Μητροπολίτης ή Πατριάρχης, ας πούμε, που θα βγεις να πεις στους πιστούς ελάτε στους ναούς να παρακαλέσουμε, να προσευχηθούμε, να κάνουμε μια αγρυπνία, να νηστέψουμε, να ακούσουμε τον ειρηνικό και αγαπητικό Λόγο του Κυρίου.

Πολιτικός ηγέτης (υποτίθεται πως) είσαι και ζητάω αποτέλεσμα απτό. Να βγεις και να ξεκινήσεις απ' το άλφα, πριν φτάσεις στο ωμέγα, της βοήθειας προς αλλήλους, όπως έμαθες ή σε έμαθαν να λες. Να μου πεις πως γνωρίζεις πόσοι μετανάστες και πρόσφυγες υπάρχουν στην χώρα, να ανακοινώσεις πως γνωρίζεις πού διαμένουν, να πεις πως δεν κινδυνεύει κανένας πολίτης της χώρας από παρόμοια γεγονότα, μα και κανένας από αυτούς τους ανθρώπους, για τους οποίους διασφάλισες αξιοπρεπή διαβίωση, πράγμα που θα οδηγήσει σε ειρηνική συνύπαρξη, θα αποτρέψει την κοινωνία από φαινόμενα ρατσιστικής συμπεριφοράς, θα λιγοστέψει την δύναμη που εσύ, εσείς οι ίδιοι δώσατε σε κάθε κλούβιο αυγό, σε κάθε ματωμένο σούρουπο, σε εποχές νέων Αδόλφων που ονειρεύονται σβάστικες, σε μια ρητορική που θα έπρεπε να σαπίζει όσο καταναλώνεται περνώντας τα χρόνια!
Να ανοίξεις την κουβέντα, να φτάσει στα βαθύτερα αίτια μετανάστευσης ή προσφυγιάς, να πεις για τους εκεί βομβαρδισμούς, μα να ξεχωρίσεις και την ήρα απ' το στάρι. Να πάψεις να είσαι φιλάνθρωπος, τάχα μου, άκριτα, με μια άκρως ρατσιστική και φασιστική εξίσωση του "όλοι είναι καλοί ή κακοί".

Επειδή, προφανώς, τίποτα από τα παραπάνω δε μπορείς να ψελλίσεις και επειδή το "εν οίδα, ότι ουδέν οίδα", το "ένα ξέρω, πως τίποτα δεν ξέρω" του γίγαντα Σωκράτη βρίσκει απόλυτη εφαρμογή με το "δεν ξέρω" της δικής σου άγνοιας να πράξεις, να δράσεις, να προλάβεις, με την δική σου άγνοια της πραγματικότητας, κρίνεσαι ακατάλληλος και είναι προτιμότερο να σιωπήσεις, να μην μιλήσεις, να μην προκαλέσεις την νοημοσύνη μου. Δεν μπορεί να μην άκουσες από κάπου τον στίχο; "Ο λόγος δεν έχει λόγο να λέγεται"... Κατσιμίχα ~ Σχήμα Λόγου.
Μέχρι τώρα "τον λόγο αυτό, εγώ τον σεβάστηκα". Καν' το κι εσύ...

%u03A6%u03C9%u03C4%u03BF%u03B3%u03C1%u03B1%u03C6%u03AF%u03B1%20%u03C0%u03C1%u03BF%u03C3%u03C9%u03C0%u03B9%u03BA%u03BF%u03CD%20%u03B1%u03C1%u03C7%u03B5%u03AF%u03BF%u03C5
ΥΓ "Τώρα δε βλέπω, τώρα δε μιλάω..."
Ακούγοντας (και ακολουθώντας)





Makis Lamos, 06/06/2017

ΚΑΤΑΘΕΣΕ ΤΗΝ ΑΠΟΨΗ ΣΟΥ

Αν θες η άποψή σου να συνδεθεί με το προφίλ σου, συνδέσου πριν την καταθέσεις.

ονοματεπώνυμο 
Από 4 έως 60 χαρακτήρες. Τώρα έχεις  0  χαρακτήρες.

τίτλος 
Από 3 έως 60 χαρακτήρες. Τώρα έχεις  0  χαρακτήρες.

περιεχόμενο   λίγος χώρος; γράψε ένα άρθρο
Από 1 έως 1000 χαρακτήρες. Τώρα έχεις  0  χαρακτήρες.

σύνδεσμος (link)


έξι κεφαλαίοι λατινικοί χαρακτήρες χωρίς κενά


Δεν έχεις συμπληρώσει όλα τα υποχρεωτικά (★) πεδία της φόρμας.
Το μήκος του ονοματεπωνύμου δεν είναι κατάλληλο.
Το μήκος του τίτλου δεν είναι κατάλληλο.
Το μήκος του περιεχομένου δεν είναι κατάλληλο.
Η διεύθυνση (URL) δεν είναι κατάλληλη.

 

Makis Lamos

Ανεβαίνοντας, μα και κατρακυλώντας σε "σκάλες", παραπατώντας, μα... περισσότερα






Je suis άνθρωπος...

Τρόμος, ανθρώπων έργο

Φοβάμαι...

Διεθνικός Λαϊκισμός: Η απάντηση στη νίκη Trump (;)

Ένας χρόνος από την τρομοκρατική επίθεση στο Παρίσι

Οι χούντες μικρό μου...

περισσότερα


enfo.gr   Web   Wikipedia   Βικιπαίδεια   YouTube


Ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Γιώργο

Μαρύσα Παππά (2#x_2)




ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΜΕ ΑΦΕΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΟΡΙΣΜΟ ΕΣΕΝΑ.
ΜΗ ΜΕΝΕΙΣ ΕΚΤΟΣ. ΔΩΣΕ ΣΤΗΝ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΟ ΔΙΚΟ ΣΟΥ ΧΡΩΜΑ.
ή γράψου στο newsletter 
mobile.enfo.gr + εσύ = bff
εγγραφή / σύνδεση     κοινότητα     λειτουργία     ταυτότητα     ανταπόδοση     προβολή     υποστήριξη     επικοινωνία
Ασφάλεια δεδομένων & πνευματική ιδιοκτησία  |  © 2017 enfo.gr. Με τη χρήση του παρόντος δηλώνεις ότι συμφωνείς με τους όρους χρήσης.