Μη Μένεις Εκτός mi meneis ektos Μη Μένεις Εκτός Mi Meneis Ektos


Je suis άνθρωπος...

Α
Α
Huffington%20Post
Αίμα... Δάκρυα... Βία... Πόνος... Εκμετάλλευση... Πόλεμος... Τρόμος... Πως καταντήσαμε αλήθεια τον κόσμο μας έτσι;
Μοιάζει να γύρισε πίσω, στα μακρινά μα όχι ξεχασμένα χρόνια εκείνα που η ανθρώπινη ζωή δεν είχε καμία απολύτως αξία και που οι ισχυροί του κόσμου όριζαν και τις ζωές των ανθρώπων.

Μάντσεστερ, Παρίσι, Βρυξέλλες, Υεμένη, Χαλέπι, Κωνσταντινούπολη, Βαγδάτη, Καμπούλ... Μακρύς ο κατάλογος του πόνου. Κι ατελείωτος...
Βόμβες θερίζουν παιδικές ψυχές στο όνομα μιας αρρωστημένης θρησκοληψίας ή του κέρδους. Στρατοί εισβάλουν στα σπίτια των απλών ανθρώπων σφάζοντας και καίγοντας τα πάντα στο διάβα τους, διαταραγμένοι εγκέφαλοι ανατινάζονται σε πλατείες με στόχο να εξαφανίσουν από προσώπου γης τον ‘’εχθρό’’ τους.
Λες κι ο εχθρός είναι ο Μάρκ, η Μέγκαν, ο Τζάφαρ ή η Φάτιμα...

ORoom
Κι εσύ να δακρύζεις σε κάθε άκουσμα μιας καινούριας ανθρωποθυσίας, ανήμπορος ν’ αντιδράσεις, αδύναμος για να σταματήσεις τον εφιάλτη που σου στοιχειώνει νύχτα και μέρα την ψυχή σου.
Να θέλεις να φωνάξεις με όλη τη δύναμη της ψυχής σου ‘’δολοφόνοι σταματήστε, ως εδώ, φτάνει’’ κι η φωνή σου να πνίγεται στην άβυσσο του εφιάλτη.
Και κάθε μέρα να φοβάσαι πως ήρθε κι η δικιά σου η σειρά...

Κι στην άλλη όχθη το μίσος... Ένα μίσος που όλο και μεγαλώνει απειλώντας να κυριεύσει ολάκερο τον παράλογο τούτο κόσμο.
Ομάδες ολόκληρες ανθρώπων στοχοποιούνται καθημερινά, είναι βλέπεις πολύ βολικό στους ισχυρούς αυτού του κόσμου να υπάρχει απέναντι σου το πρόσωπο του ‘’εχθρού’’, άνθρωποι στιγματίζονται και διώκονται για τα πιστεύω τους, οικογένειες χωρίζονται, ελευθερίες και ανθρώπινα δικαιώματα περιορίζονται ή ακόμα και εξαφανίζονται, στο όνομα της ασφάλειας και της τάξης.
Και το λουλούδι της ανθρωπότητας να μαραίνεται και να σαπίζει όλο και περισσότερο καθημερινά...

Samakal
Και παραδίπλα, το άγριο τέρας του φασισμού τρίβει διψασμένο για αίμα τα χέρια του από ικανοποίηση, αδυνατώντας να κρύψει τη χαρά του. Κι όλο και ξεθαρρεύει δαγκώνοντας όποιον βρεθεί στον δρόμο του.
Με νύχια γαμψά κι ακονισμένα δόντια απειλεί όποιον δεν είναι μαζί του, όποιον είναι διαφορετικός, όποιον έχει καταφέρει να παραμείνει άνθρωπος...

Ζούμε στις μέρες ενός άγριου πολέμου, μας αρέσει δε μας αρέσει, θέλουμε δε θέλουμε να το αντικρίσουμε κατάφατσα. Ενός πολέμου τόσο διαφορετικού από όλους τους προηγούμενους μα και συνάμα τόσο ίδιου...
Παντού γύρω μας αθώες ψυχές θυσιασμένες στον βωμό του παραλογισμού, πείνα, φτώχεια, όλεθρος...

Τι κι αν ο περισσότερος κόσμος δε φοράει τα χακί και δε πιάνει τα όπλα στα χέρια του; Το παγωμένο χέρι του φόβου έχει ήδη απλώσει τις μαύρες του φτερούγες και απειλεί να κρύψει μια για πάντα το φως.
Άνθρωποι σκοτώνονται καθημερινά σε κάθε γωνιά του πλανήτη, παιδιά υποφέρουν και πεινάνε, οικογένειες χωρίζονται, άνθρωποι εκτοπίζονται από τις εστίες τους ακολουθώντας το γεμάτο πίκρα, πόνο και δάκρυα μονοπάτι της προσφυγιάς. Κι οι παράφρονες όλο και περισσεύουν...
Ένας εφιάλτης που μοιάζει να 'ναι δίχως τέλος...

U4UVoice
Κι όμως! Εγώ συνεχίζω να ονειρεύομαι έναν κόσμο διαφορετικό! Έναν κόσμο που σύνορα και συρματοπλέγματα δε θα χωρίζουν τους ανθρώπους. Κι οι άνθρωποι δε θα 'ναι αριθμοί και δεδομένα στατιστικών αλλά ψυχές. Και που ο ένας θα στηρίζει τον άλλον κάθε φορά που αυτός γονατίζει.
Που δε θα υπάρχουν θρησκείες που να δηλητηριάζουν τις ψυχές των ανθρώπων, ούτε και χρήμα που να θολώνει τις ψυχές.
Έναν κόσμο ανθρώπινο και δίκαιο για όλους, αγνό, αμόλυντο από το μίσος και τη βία... Έναν κόσμο που όλα τα παιδιά θα παίζουν αμέριμνα και θα χαμογελάνε και που θα συναντάς δάκρυα μονάχα στα παλιά, ξαραχνιασμένα βιβλία της Ιστορίας.
Και που οι άνθρωποι δε θα ξεχωρίζουν για το χρώμα ή γι αυτά που πιστεύουν, αλλά για την ανθρωπιά τους...

Και κάθε φορά που θα πέφτει μια βόμβα στη Συρία ή που θα σκάει μια άλλη στο Παρίσι, εγώ θα κλείνω τα μάτια και θα ονειρεύομαι όλο και πιο δυνατά αυτόν τον κόσμο.
Και θα τους φοβάμαι όλο και πιο λίγο...

openDemocracy

ΚΑΤΑΘΕΣΕ ΤΗΝ ΑΠΟΨΗ ΣΟΥ

Αν θες η άποψή σου να συνδεθεί με το προφίλ σου, συνδέσου πριν την καταθέσεις.

ονοματεπώνυμο 
Από 4 έως 60 χαρακτήρες. Τώρα έχεις  0  χαρακτήρες.

τίτλος 
Από 3 έως 60 χαρακτήρες. Τώρα έχεις  0  χαρακτήρες.

περιεχόμενο   λίγος χώρος; γράψε ένα άρθρο
Από 1 έως 1000 χαρακτήρες. Τώρα έχεις  0  χαρακτήρες.

σύνδεσμος (link)


έξι κεφαλαίοι λατινικοί χαρακτήρες χωρίς κενά


Δεν έχεις συμπληρώσει όλα τα υποχρεωτικά (★) πεδία της φόρμας.
Το μήκος του ονοματεπωνύμου δεν είναι κατάλληλο.
Το μήκος του τίτλου δεν είναι κατάλληλο.
Το μήκος του περιεχομένου δεν είναι κατάλληλο.
Η διεύθυνση (URL) δεν είναι κατάλληλη.

 

Στέφανος Μαντζαρίδης

Και τώρα; Τώρα τι κάνουμε; Σκύβουμε το κεφάλι και τα παρατάμε; Ή... περισσότερα






Kobane: Άλλος ένας τόπος μαρτυρίου...

Γενοκτονία στη Ρουάντα: 20 χρόνια μετά

Τα πορτραίτα της συμφιλίωσης

H Ουτόγια πριν την τραγωδία

Ματωμένη Συρία

Πόσοι είναι άραγε οι νεκροί στη Νορβηγία;

περισσότερα


enfo.gr   Web   Wikipedia   Βικιπαίδεια   YouTube


Τούτες τις μέρες ο άνεμος μας κυνηγάει...

Αχιλλέας Αχιλλέως | ΑντίΛογος



ΠΡΟΣΦΑΤΑ / ΟΛΑ          BEST OF          ΤΥΧΑΙΟ ΑΡΘΡΟ          ΕΝΟΤΗΤΕΣ

Μάουζερ στο Θέατρο της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών

ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΜΕ ΑΦΕΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΟΡΙΣΜΟ ΕΣΕΝΑ.
ΜΗ ΜΕΝΕΙΣ ΕΚΤΟΣ. ΔΩΣΕ ΣΤΗΝ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΟ ΔΙΚΟ ΣΟΥ ΧΡΩΜΑ.
ή γράψου στο newsletter 
mobile.enfo.gr + εσύ = bff
εγγραφή / σύνδεση     κοινότητα     λειτουργία     ταυτότητα     ανταπόδοση     προβολή     υποστήριξη     επικοινωνία
Ασφάλεια δεδομένων & πνευματική ιδιοκτησία  |  © 2017 enfo.gr. Με τη χρήση του παρόντος δηλώνεις ότι συμφωνείς με τους όρους χρήσης.