Μη Μένεις Εκτός mi meneis ektos Μη Μένεις Εκτός Mi Meneis Ektos


Ο μαλάκας της πίσω πόρτας

Α
Α
Έμεινα μαλάκας!
Πάει καιρός που μοιράστηκα δυο σκέψεις, που έγραψα λειτουργώντας ψυχοθεραπευτικά για μένα, που είπα κάποιες αλήθειες μου. Και πώς να γίνει αυτό, όταν ζεις στην εποχή που το νέο χάνει την αξία του στο δευτερόλεπτο και παλιώνει, ανοίγοντας κάθε τόσο και ένα καινούργιο link, διαβάζοντας ένα νέο post, για να αναφέρω έτσι, τυχαία, κάποιες απ' τις λέξεις που μπήκαν στην σύγχρονη καθημερινότητα.
Να πεις κάτι αν έχει αξία, αν από αυτό βγει ένα συμπέρασμα διαχρονικό, αν μπορείς να παραδειγματιστείς, να το κάνεις πράξη ή να χρησιμεύσει αποτρεπτικά. Να πλησιάσεις κάποιες απ' τις αλήθειες της ζωής.

Φοβούμενος μην χάσω την σειρά και τον ειρμό των όσων ακολουθούν, πιάνω την άκρη του νήματος και γυρίζω ενάμισι με δύο χρόνια πίσω, περίπου, όταν και πρωτοάκουσα για τον τραγικό ήρωα της ιστορίας μου και τα πεπραγμένα του.
Μιλάω για έναν μεσήλικα, πενηντάρη, φαλακρό, με γυαλάκια, με όψη ταμία της εφορίας για να σου δώσω χοντρικά να καταλάβεις, χωρίς να μπαίνω σε λεπτομέρειες ονομάτων, καθώς ουδέποτε υπήρξε κουτσομπολίστικη διάθεση στα εδώ μου γραφόμενα.
Η συμπαθητική αυτή φυσιογνωμία της καθημερινότητας της γειτονιάς μου, έκανε και συνεχίζει να κάνει το κλασικό, ρομποτικό του δρομολόγιο, δουλειά-σπίτι, φεύγοντας κατά τις 7 και κάτι το πρωί και γυρνώντας γύρω στις 4 το απόγευμα.
Δε θα είχαν κανένα νόημα τα παραπάνω αν δεν τον είχα γνωρίσει παλιότερα, σε μια άλλη προσωπική του ιστορία, στην οποία διέκρινα κάποια ανησυχητικά σημάδια πάνω του, πράγμα που με έκανε σχεδόν να τον συμπαθήσω. Θύμα απάτης της ίδιας της συμβίας του, αρνούμενος να δει, να αποδεχτεί την πραγματικότητα.

Ο τυπάκος αυτός, μένει ακριβώς απέναντι απ' το πατρικό μου, σε διαμέρισμα που υπάρχει άμεση οπτική επαφή. Συζητώντας, ένα απόγευμα, με την αδερφή μου, με ρώτησε αν γνωρίζω αυτόν, τον μαλάκα, απέναντι! Γέλασα και την ρώτησα γιατί τον αποκαλεί έτσι. Μου ζήτησε να περιμένω λιγάκι, ανοίγοντας ελαφρά την κουρτίνα.
Δε πέρασε πολλή ώρα όταν αυτός εμφανίστηκε ολόγυμνος μπροστά στην μπαλκονόπορτα και μέσα απ' το διαμέρισμά του, έχοντας τραβήξει διάπλατα τις δικές του κουρτίνες! Ήταν σούρουπο, είχε ανοίξει το εξωτερικό φως του μπαλκονιού και το όλο σκηνικό παρέπεμπε σε θερινό σινεμά ή μάλλον σε drive in, παλιό τσοντάδικο που έμπαινε κάποιος με το αυτοκίνητό του, συνήθως με παρέα για χαβαλέ. Κοιτώντας ακαθόριστα προς την οικοδομή που βρισκόμουν, άρχισε να τον παίζει! Έμεινα...

Ο αυνανισμός της μάζας
Περίεργο πράγμα η ψυχή του καθένα, τα πάθη, οι ιδιοτροπίες, τα θέλω και οι εμμονές του. Πάει κάποιος διακοπές και έχει κατά του να ξεκουραστεί, άλλος πάει να ξεδώσει, ένας τρίτος να κάνει όσα δεν του επιτρέπει η καθημερινότητα, να μπει σε ένα καζίνο, να επισκεφτεί κάποιο μουσείο, έναν ναό, μια συναυλία, να αράξει σε μια ταβέρνα και να φάει μέχρι σκασμού, να γκομενίσει, να απατήσει, να πηδήξει και να πηδηχτεί, να τραγουδήσει, να μιλήσει, να δει, να σκεφτεί, να κοιμηθεί.
Πολλοί ξεφεύγουν, παρασυρόμενοι απ' το πνεύμα ελευθερίας και μπαίνουν σε αυτό της ασυδοσίας, που τους κάνει να ντρέπονται γυρνώντας πίσω ή να λένε πως δεν θα επαναλάμβαναν τα ίδια. Άλλοι υποστηρίζουν πως τους έφυγε το άχτι, το απωθημένο και κάποιοι άλλοι μπαίνουν στην δίνη του μυαλού, σκαλώνουν εγκλωβίζονται.

Πηγαίνει για χρόνια κάποιος στο γήπεδο, μιλώντας για ένα δικό μου κόλλημα, εν προκειμένω και γίνεται μέρος του έργου και ζει, μέρα νύχτα, για την άλλη Κυριακή, το επόμενο σφύριγμα έναρξης και διαβάζει συνεχώς για την ομάδα του και χαίρεται και θυμώνει, ταυτίζεται με επιχειρηματικά συμφέροντα χάνοντας την μπάλα και ηρεμεί ή αγριεύει και πάει κανένα ταξιδάκι σε γειτονική χώρα, να συνδράμει τα "αδέρφια" του, αλλά πάνω στην οπαδική του μαστούρα τραβάει και κανέναν σουγιά, σε καμιά πεζογέφυρα γηπέδου ή κυνηγάει κανέναν ανυποψίαστο, αντίπαλο, οπαδό και αυτός παρασύρεται από διερχόμενο όχημα και σκοτώνεται. Άλλη μια παράπλευρη απώλεια μιας μαστουρωμένης κοινωνίας, μιας διαδικτυακής μάζας που δείχνει με το ένα δάχτυλο, ενώ τα τέσσερα κοιτάν προς αυτήν και όλα μαζί την βοηθάν να αυνανίζεται, σαν τον ήρωά μου...

Οθόνη λανθάνοντος ερωτισμού
Περνούσε ο καιρός και οι μήνες και ανά περιόδους έβλεπα τον συμπαθητικό, γνήσιο μαλάκα της γειτονιάς να επιδίδεται στο, αλά θερινό sine, εργάκι του. Άκουγε τα μπινελίκια της μάνας ή της αδερφής μου, καμιάς γειτόνισσας κάποιες φορές, ενώ κάποιες άλλες, καλοκαιράκι συνήθως, αποθεώνονταν από μια παρέα πιτσιρικάδων που άραζε στο μπαλκόνι της διπλανής οικοδομής, με κοκακόλες και ποπ-κορν! Τον βρήκα μια-δυο φορές κάτω, στον δρόμο. Την πρώτη τον προειδοποίησα και μου είπε πως ξέρει το πρόβλημά του, αλλά να κάνω υπομονή, γιατί θα έφευγε! 'Μα, το θέμα σου δεν θα φύγει έτσι", του είπα. Μια άλλη, του πρότεινα να πάμε μαζί σε κάποιον ειδικό, γιατρό ή οτιδήποτε, να μιλήσει, να ακολουθήσει μια αγωγή. Αρνήθηκε....
Κάθε φορά που έδειχνε την "γυμνή του πραγματικότητα", έτρωγε τα μπινελίκια του, τραβούσε τις κουρτίνες, έσβηνε τα φώτα και αποτραβιόταν για κάποιο καιρό, φαινομενικά. Το λέω αυτό καθώς, όπως μάθαινα, πήγαινε στην άλλη άκρη του σπιτιού του και γίνονταν ο...μαλάκας της πίσω πόρτας, με θέα την πρασιά της οικοδομής του που επικοινωνεί με τους από κει γείτονες!

Σε κουβέντες με οικογένειες της οικοδομής που μένει, μου έκανε εντύπωση η "Ε, δεν τον βλέπουμε εμείς", ατάκα και με στεναχώρησε. Παιδιά έχεις ρε φίλε ή αν όχι, έχει ο απέναντι. Πόσο θέλει ο γείτονας, εγκλωβισμένος στο πάθος του, να κατέβει, να περάσει απ' την θεωρία του αυνανισμού στην πράξη, στην τελική; Μια πραγματικότητα του καιρού μας, που βλέπεις τους πάντες και τα πάντα σε κινητά και οθόνες, μα δεν θέλεις να δεις τα προφανή, να πάρεις μια πρωτοβουλία, να βοηθηθείς και να βοηθήσεις.
Ο μαλάκας προκαλούσε, πλέον, ανοιχτά. Τον είδε ο δεκάχρονος ανιψιός μου, έχασα τον έλεγχο. Τον βρήκα πάλι στον δρόμο και πέρασα στο στάδιο της χειροδικίας. Σωστό; Λάθος; Κανείς δεν ξέρει. Μετά από κάποια ελεγχόμενα χαστούκια μαζεύτηκε εκ νέου και φοβισμένος δεν με έδωσε. Τον βρήκα πάλι, του είπα για γιατρό, να πάμε μαζί, με αγνόησε. Τον κατάλαβα αυτή την φορά! Συνέχισε να αποζητά την προσοχή του κοινού, σε έναν κόσμο κλεισμένο σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Συνέχισε...

Ένα βράδυ του περασμένου Νοέμβρη, καθώς έτρωγε την ταπεινή φασολάδα του ο πατέρας μου, άνοιξε η αυλαία και ο απέναντι ηθοποιός έδινε ρεσιτάλ! Κατέβηκα τα σκαλιά τρέχοντας και για καλή μου τύχη έβγαινε ένας πακετάς από εκεί, την ίδια ώρα. Του εξήγησα, στα γρήγορα, προσφέρθηκε να με βοηθήσει και έτσι βγήκε απ' την φάκα ο ποντικός. Τον έσωσε ο από κάτω του γείτονας, που ανέβηκε τις σκάλες τρέχοντας, λέγοντάς μου "μη, θα τον σκοτώσεις και θα μπλέξεις", κουβέντα υπερβολής βέβαια, αφού είχα εκπαιδευτεί μαζί του στις ελεγχόμενες μπάτσες.
Πέρασα στο επόμενο στάδιο. Τηλέφωνο στην Άμεση Δράση, αυτόφωρο και το θαύμα έγινε!

Απ' την επόμενη μέρα ο μέχρι χτες δημόσιος αυνάνας έκοψε την κακιά συνήθεια. Η ποινή και ο πραγματικός φόβος τον έκαναν να αναθεωρήσει και να σταματήσει την τζάμπα μαγκιά, την τάση για αναζήτηση προσοχής, που κάποιος θα έλεγε πάθος; Μήπως άναψε κάποιο άλλο λαμπάκι στην λανθάνουσα ερωτική οθόνη του μυαλού του; Είχε και έχει, μεν, ανοιχτή την κουρτίνα πλην όμως φορούσε την πιτζαμούλα του, κοιτώντας την οθόνη της τηλεόρασης.
Δεν ξέρω αν αυτό, βέβαια, ήταν για καλό του, καθώς έτσι φαίνεται πως γυρνούσε στην ρίζα του κακού, όπως μου υπενθύμισε ο τοίχος!

%u03A6%u03C9%u03C4%u03BF%u03B3%u03C1%u03B1%u03C6%u03AF%u03B1%20%u03C0%u03C1%u03BF%u03C3%u03C9%u03C0%u03B9%u03BA%u03BF%u03CD%20%u03B1%u03C1%u03C7%u03B5%u03AF%u03BF%u03C5
Αντί επιλόγου...
Μου το είπε, κάποτε, ένας φίλος πως "δύσκολα κόβεται η μαλακία", πράγμα που το βλέπει κάποιος εύκολα τριγύρω, στον απίθανο που θα φουμάρει στην παραλία και θα σβήσει την γόπα στην ιερή άμμο και στα βότσαλα της θάλασσας, στον φονιά οδηγό που θα "φάει" το κόκκινο ή θα τρέξει με διακόσια, στον πολιτικό που άλλα λέει στο μπαλκόνι, στην οθόνη και άλλα κάνει στις πίσω πόρτες, στον οποιοδήποτε, στον ίδιο τον εαυτό μας, για τον οποίο πάντα θα υπάρχει κάποιος, φανερός ή αφανής μαλάκας, να του υπενθυμίζει πόσο μεγάλο δρόμο έχει να διανύσει ώστε να μάθει να ακούει, να ζητάει και να δίνει λίγη βοήθεια.

Και έμεινα εδώ, να αναρωτιέμαι, αν είμαι αυτός που βλέπει τον απέναντι και λέει πως κάτι πρέπει να κάνει ή είμαι κάποιος άλλος, που απλά παρακολουθεί τα γεγονότα και κάθε φορά που ζητάει η πραγματικότητα να δράσει αυτός κοντοστέκεται.
Οφείλω, βέβαια, έστω και από δω, να πω ένα συγνώμη στον τυπάκο, καθώς πήρα κι εγώ το μάθημά μου, μεταξύ άλλων, πως με την χειροδικία δε λύνονται τα προβλήματα.
Φίλε, sorry, μαλακία μου!

Ακούγοντας...

Makis Lamos, 05/06/2017

ΑΠΟΨΕΙΣ

δεν υπάρχει...

το περιστατικό είναι ακίνδυνα αστείο, αν και σε τέτοιες αντικοινωνικές συμπεριφορές επιβάλλεται η άμεση παρέμβαση. Το κείμενο σου ασύλληπτα... »

Γυμνές αλήθειες

Εκεί καταλήγω κι εγώ, Χριστίνα. Έχει μια ντομπροσύνη, όπως και να το κάνουμε, το φανερό, η γυμνή πραγματικότητα! Ίσως να πέτυχε τον...στόχο... »

ΚΑΤΑΘΕΣΕ ΤΗΝ ΑΠΟΨΗ ΣΟΥ

Αν θες η άποψή σου να συνδεθεί με το προφίλ σου, συνδέσου πριν την καταθέσεις.

ονοματεπώνυμο 
Από 4 έως 60 χαρακτήρες. Τώρα έχεις  0  χαρακτήρες.

τίτλος 
Από 3 έως 60 χαρακτήρες. Τώρα έχεις  0  χαρακτήρες.

περιεχόμενο   λίγος χώρος; γράψε ένα άρθρο
Από 1 έως 1000 χαρακτήρες. Τώρα έχεις  0  χαρακτήρες.

σύνδεσμος (link)


έξι κεφαλαίοι λατινικοί χαρακτήρες χωρίς κενά


Δεν έχεις συμπληρώσει όλα τα υποχρεωτικά (★) πεδία της φόρμας.
Το μήκος του ονοματεπωνύμου δεν είναι κατάλληλο.
Το μήκος του τίτλου δεν είναι κατάλληλο.
Το μήκος του περιεχομένου δεν είναι κατάλληλο.
Η διεύθυνση (URL) δεν είναι κατάλληλη.

 

Makis Lamos

Ανεβαίνοντας, μα και κατρακυλώντας σε "σκάλες", παραπατώντας, μα... περισσότερα






Ψυχής κραυγή

Φιλικές συζητήσεις

Ευσεβείς πόθοι

Τα γαρύφαλλα πέθαναν

Μου έλειψαν τα γέλια μας

Οδηγός Επιβίωσης

περισσότερα


enfo.gr   Web   Wikipedia   Βικιπαίδεια   YouTube


Αλήθεια, εσύ που ήσουν τότε;

Στέφανος Μαντζαρίδης




ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΜΕ ΑΦΕΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΟΡΙΣΜΟ ΕΣΕΝΑ.
ΜΗ ΜΕΝΕΙΣ ΕΚΤΟΣ. ΔΩΣΕ ΣΤΗΝ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΟ ΔΙΚΟ ΣΟΥ ΧΡΩΜΑ.
ή γράψου στο newsletter 
mobile.enfo.gr + εσύ = bff
εγγραφή / σύνδεση     κοινότητα     λειτουργία     ταυτότητα     ανταπόδοση     προβολή     υποστήριξη     επικοινωνία
Ασφάλεια δεδομένων & πνευματική ιδιοκτησία  |  © 2017 enfo.gr. Με τη χρήση του παρόντος δηλώνεις ότι συμφωνείς με τους όρους χρήσης.