Μη Μένεις Εκτός mi meneis ektos Μη Μένεις Εκτός Mi Meneis Ektos


Στον αστερισμό της γαλέρας...

Α
Α
Independent%20Voter%20Network
Στις γαλέρες τα πολύ παλιά χρόνια, τραβούσες κουπί όλη μέρα κι όλη νύχτα δεμένος μ' αλυσίδες και για μοναδική σου αμοιβή είχες ένα ξεροκόμματο και μια γουλιά νερό. Το ρυθμό τον έδινε ένα τύμπανο και είχες πάνω από το κεφάλι σου ένα μαστίγιο πάντοτε έτοιμο να σου χαράξει ανεξίτηλα την πλάτη...

Σήμερα η γαλέρα μεταλλάχθηκε σε γραφείο, κατάστημα, χωράφι... Σου ανοίγουν έναν λογαριασμό στη Βουλγαρία και δουλεύεις στην Ελλάδα με μισθό της γειτονικής χώρας. Άλλες φορές πάλι πληρώνεσαι σε είδος, με κουπόνια και διατακτικές, βάζοντας έτσι συν-διαχειριστή της τσέπης σου τον εργοδότη σου. Υπερωρίες, Κυριακές κι αργίες, διαλείμματα στη εργασία σου έχουν γίνει πια όνειρο απατηλό, μια ξεθωριασμένη ανάμνηση ενός μακρινού παρελθόντος που δε μπορείς πια να θυμηθείς αν όντως υπήρξε...

%u038C%u03BB%u03B1%20%u03C4%u03C1%u03B9%u03B3%u03CD%u03C1%u03C9%20%u03B1%u03BB%u03BB%u03AC%u03B6%u03BF%u03C5%u03BD%u03B5%20%u03BA%u03B9%20%u03CC%u03BB%u03B1%20%u03C4%u03B1%20%u03AF%u03B4%u03B9%u03B1%20%u03BC%u03AD%u03BD%u03BF%u03C5%u03BD...%20Photo%3A%20%u03A4%u03BF%20%u03A0%u03B5%u03C1%u03B9%u03BF%u03B4%u03B9%u03BA%u03CC
Αυτός είναι ο καπιταλισμός, φίλε μου, αυτό είναι το αληθινό πρόσωπο του τέρατος που γεννήθηκε στα σκοτεινά εργαστήρια της Σχολής του Σικάγο. Δυο τεράστιες μυλόπετρες που σε βάζουν ανάμεσα τους και δίχως σταματημό και σε στύβουν ολημερίς κι ολονυχτίς. Και που όταν πια στερέψεις από χυμούς και θρεπτικές ουσίες, σε πετάνε σαν ένα ακόμα άχρηστο αντικείμενο στα σκουπίδια...
Αυτό είναι το αύριο που περιμένει τα παιδιά σου, το 'χεις πάρει χαμπάρι; Ένα αύριο ζοφερό, ένα αύριο όπου κάθε εργασιακό δικαίωμα θα αποτελεί ξεχασμένη ανάμνηση σε κάποιο βιβλίο Ιστορίας. Ένα αύριο που θα ζούνε τα παιδιά σου σα ρομπότ, σκλάβοι κανονικοί των λίγων και των ισχυρών, δίχως φωνή, δίχως ανάσα, δίχως μέλλον και ελπίδα...
Ένα αύριο που θα κάνει το περίφημο ''1984'' του Τζορτζ Όργουελ να μοιάζει με παιδικό παραμυθάκι...
Ένα αύριο που όσο εσύ σκύβεις το κεφάλι και υποτάσσεσαι δίχως ν' αντιδράς, έρχεται όλο και πιο κοντά στα παιδιά σου...
Ναι, μη γυρίζεις το βλέμμα σου από την άλλη. Εσύ περνάς τις αλυσίδες στο παιδί σου...

Permanent%20Crisis
Ξύπνα επιτέλους! Πάρε πίσω τη ζωή σου! Σταμάτα πια να παραδίδεσαι δίχως μάχη... Φώναξε! Πάλεψε για το αύριο των παιδιών σου! Πάρε επιτέλους πίσω τη ζωή και την αξιοπρέπεια σου...
Σ' έχουν πείσει πως δε μπορείς πια να κάνεις αλλιώς. Έβαλαν και το μαντρόσκυλο της ανεργίας να σου δείχνει τα κοφτερά του δόντια έτοιμο να ξεσκίσει τις σάρκες σου κάθε φορά που πας να σηκωθείς κι έτσι μένεις πια διαρκώς γονατισμένος. Για πόσο ακόμα;
Μην τους αφήνεις σε χλωρό κλαρί, κατάγγειλε τους! Κανένας ποτέ δε βγήκε νικητής σιωπώντας...

Δουλεύεις ανασφάλιστος; Πληρώνεσαι παράνομα σε είδος; Δέχεσαι απειλές; Δουλεύεις υπερωρίες, Κυριακές κι αργίες δίχως να πληρώνεσαι; Παραμένεις για μήνες απλήρωτος παίρνοντας μονάχα λίγα ψίχουλα έναντι;
Μπορείς να τηλεφωνήσεις στο 15512 και να κάνεις ανώνυμη καταγγελία του εργοδότη σου. Το 15512 είναι η τηλεφωνική γραμμή καταγγελιών, του Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας, του υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης.
Κι αν τελικά κι αυτό δεν οδηγήσει πουθενά, τουλάχιστον θα μπορείς να κοιτάζεις στα μάτια τα παιδιά σου...

ΚΑΤΑΘΕΣΕ ΤΗΝ ΑΠΟΨΗ ΣΟΥ

Αν θες η άποψή σου να συνδεθεί με το προφίλ σου, συνδέσου πριν την καταθέσεις.

ονοματεπώνυμο 
Από 4 έως 60 χαρακτήρες. Τώρα έχεις  0  χαρακτήρες.

τίτλος 
Από 3 έως 60 χαρακτήρες. Τώρα έχεις  0  χαρακτήρες.

περιεχόμενο   λίγος χώρος; γράψε ένα άρθρο
Από 1 έως 1000 χαρακτήρες. Τώρα έχεις  0  χαρακτήρες.

σύνδεσμος (link)


έξι κεφαλαίοι λατινικοί χαρακτήρες χωρίς κενά


Δεν έχεις συμπληρώσει όλα τα υποχρεωτικά (★) πεδία της φόρμας.
Το μήκος του ονοματεπωνύμου δεν είναι κατάλληλο.
Το μήκος του τίτλου δεν είναι κατάλληλο.
Το μήκος του περιεχομένου δεν είναι κατάλληλο.
Η διεύθυνση (URL) δεν είναι κατάλληλη.

 

Στέφανος Μαντζαρίδης

Και τώρα; Τώρα τι κάνουμε; Σκύβουμε το κεφάλι και τα παρατάμε; Ή... περισσότερα






Για ένα κομμάτι ψωμί;

Και μετά από αυτό, μου ζητάς να είμαι άνθρωπος

Η έρημος του πραγματικού

Όταν η Κυριακή έγινε Δευτέρα

Είμαστε πολλοί. Είμαστε αναξιοπρεπείς. Είμαστε Έλληνες.

Τι γίνεται τελικά στη Χαλκιδική;

περισσότερα


enfo.gr   Web   Wikipedia   Βικιπαίδεια   YouTube


Δυο μάτια θάλασσες

Παπανικολάου Ράνια




ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΜΕ ΑΦΕΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΟΡΙΣΜΟ ΕΣΕΝΑ.
ΜΗ ΜΕΝΕΙΣ ΕΚΤΟΣ. ΔΩΣΕ ΣΤΗΝ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΟ ΔΙΚΟ ΣΟΥ ΧΡΩΜΑ.
ή γράψου στο newsletter 
mobile.enfo.gr + εσύ = bff
εγγραφή / σύνδεση     κοινότητα     λειτουργία     ταυτότητα     ανταπόδοση     προβολή     υποστήριξη     επικοινωνία
Ασφάλεια δεδομένων & πνευματική ιδιοκτησία  |  © 2017 enfo.gr. Με τη χρήση του παρόντος δηλώνεις ότι συμφωνείς με τους όρους χρήσης.