Μη Μένεις Εκτός mi meneis ektos Μη Μένεις Εκτός Mi Meneis Ektos


Ζωντανοί-νεκροί...

Α
Α
%u038C%u03C4%u03B1%u03BD%20%u03B7%20%u03C4%u03AD%u03C7%u03BD%u03B7%20%u03C1%u03AF%u03C7%u03BD%u03B5%u03B9%20%u03B3%u03C1%u03BF%u03B8%u03B9%u03AD%u03C2%20%u03C3%u03C4%u03BF%20%u03C3%u03C4%u03BF%u03BC%u03AC%u03C7%u03B9...%20Photo%3A%20%u03A4%u03B5%u03BB%u03B5%u03C5%u03C4%u03B1%u03AF%u03B1%20%u0388%u03BE%u03BF%u03B4%u03BF%u03C2
Λένε πως ο χρόνος όλα τα γιατρεύει. Εγώ θα συμπλήρωνα πως ο χρόνος εκτός από το να γιατρεύει τα πάντα, έχει την ικανότητα τόσο να αμβλύνει και τις αισθήσεις και να ναρκώνει τα εγκεφαλικά κύτταρα, όσο και να εξαφανίζει κάθε ίχνος αντίδρασης...
Το πέρασμα του χρόνου σ' έχει μετατρέψει σ' ένα άβουλο, παθητικό ον που αποδέχεται τα πάντα. Μια μαριονέτα που τα νήματα δε κινούν μονάχα τα χέρια ή τα πόδια της αλλά κατευθύνουν το μυαλό της και ορίζουν τη σκέψη της.
Ένας λαός σε νοητική καταστολή, ένας λαός πειραματόζωο στα πιο σκοτεινά σχέδια των υπογείων της Σχολής του Σικάγο...

Σε λίγο καιρό, στις 23 του Απρίλη, συμπληρώνονται εφτά χρόνια σκληρής λιτότητας, εφτά χρόνια στη διάρκεια των οποίων ήρθαν, με αφορμή μια τεχνητά δημιουργημένη για τον σκοπό αυτόν κρίση χρέους, κυριολεκτικά τα πάνω-κάτω στις ζωές όλων μας.
Εφτά χρόνια στα οποία κάθε εργασιακό κεκτημένο δικαίωμα καταστρατηγήθηκε βάναυσα μετατρέποντας όποιον έχει ακόμα την τύχη να εργάζεται, μέσα στον κυκλώνα της ανεργίας που ισοπεδώνει τα πάντα, σε κανονικό σκλάβο. Τετράωρα και εκ περιτροπής εργασία, απλήρωτες υπερωρίες, μαύρη κι ανασφάλιστη εργασία έγιναν πια μια ζοφερή καθημερινότητα που δεν αφήνει ούτε μια χαραμάδα ελπίδας να περάσει μέσα μήπως και φωτίσει έστω και λίγο το σκοτάδι που απειλεί το μέλλον όλων μας.

%u039F%u03B9%20%u03B6%u03C9%u03AD%u03C2%20%u03BC%u03B1%u03C2%20%u03C6%u03B5%u03CD%u03B3%u03BF%u03C5%u03BD%20%u03BC%u03AD%u03C3%u03B1%20%u03B1%u03C0%u03CC%20%u03C4%u03B1%20%u03C7%u03AD%u03C1%u03B9%u03B1%20%u03BC%u03B1%u03C2...%20Photo%3A%20%u03A4%u03BF%20%u03A0%u03B5%u03C1%u03B9%u03BF%u03B4%u03B9%u03BA%u03CC
Εφτά χρόνια, στη διάρκεια των οποίων χιλιάδες νέα παιδιά γέμισαν τη βαλίτσα τους με τις αναμνήσεις τους και, δίχως να ρίξουν ούτε ένα βλέμμα πίσω τους, έφυγαν προς κάθε κατεύθυνση μήπως και γλυτώσουν. Μια χώρα ολόκληρη που αιμορραγεί χάνοντας τα καλύτερα και πιο ποιοτικά συστατικά της, μια χώρα που ίσως και να έχει πεθάνει ήδη και απλά να μη της το έχει πει κανένας ακόμα...
Όπου κι αν στρέψεις το βλέμμα σου πια αντικρίζεις ανθρώπους που πετάχτηκαν σαν άχρηστα αντικείμενα στη χωματερή μιας κοινωνίας που έμαθε να τρέφεται μ' ανθρώπινη σάρκα, ζωντανοί πια νεκροί.
Ρομπότ με πρόσωπα σκυθρωπά, κινήσεις μηχανικές, βήματα υπνωτισμένα. Μια σιωπηρή αποδοχή της καταστροφής, μια παράδοση άνευ όρων στο μοιραίο. Λες και ξαφνικά ένας ολόκληρος λαός ζει με τη βοήθεια μηχανικής υποστήριξης, δίχως βούληση, δίχως ελπίδα...

Κι εσύ που ακόμα καταφέρνεις αναπνέεις κερδίζοντας απλά χρόνο, γυρίζεις το βλέμμα σου από την άλλη και προσπαθείς να πείσεις τον εαυτούλη σου πως τίποτα απ' όλα αυτά δε συμβαίνει στ' αλήθεια και πως εσύ θα καταφέρεις να επιβιώσεις ο κόσμος να χαλάσει... 
-Έχω ακόμα τη δουλίτσα μου, έχω ακόμα το σπιτάκι μου, έχω ακόμα ένα πιάτο φαγητό. Αύριο βλέπουμε,
σκέφτεσαι και σκύβεις το κεφάλι σου μη τολμώντας ν' αντικρίσεις κατάφατσα την αλήθεια.
Τι κι αν τα βράδια δε κοιμάσαι; Τι κι αν μέσα σου γνωρίζεις καλά πως αύριο θα είναι η δικιά σου η σειρά...

Στην αρχή αντιστάθηκες, δε λέω... Το έκανες να μοιάζει σα μια τεράστια γιορτή. Με γιορτή δεν έμοιαζε άλλωστε κάθε φορά που ο λαός σ' αυτή τη χώρα αντιστάθηκε; Απ' τον Δεκέμβρη του '44 μέχρι το Πολυτεχνείο του '73...
Πάλεψες, κυνηγήθηκες, φώναξες... Σε χτύπησαν βάναυσα, σε κατασυκοφάντησαν, σε εξαπάτησαν... Μα τώρα πια παραδόθηκες στη μοίρα που όρισαν για σένα. Εγκατέλειψες. Γονάτισες. Σήκωσες τα χέρια ψηλά...
Κλείνεις τα μάτια σου, βουλώνεις τα αυτιά σου με το κερί της λήθης και της λησμονιάς και συνεχίζεις να βαδίζεις σαν υπνωτισμένος...
Κι ας γνωρίζεις πως τα βήματα σου σε οδηγούν στο γκρεμό...

ΚΑΤΑΘΕΣΕ ΤΗΝ ΑΠΟΨΗ ΣΟΥ

Αν θες η άποψή σου να συνδεθεί με το προφίλ σου, συνδέσου πριν την καταθέσεις.

ονοματεπώνυμο 
Από 4 έως 60 χαρακτήρες. Τώρα έχεις  0  χαρακτήρες.

τίτλος 
Από 3 έως 60 χαρακτήρες. Τώρα έχεις  0  χαρακτήρες.

περιεχόμενο   λίγος χώρος; γράψε ένα άρθρο
Από 1 έως 1000 χαρακτήρες. Τώρα έχεις  0  χαρακτήρες.

σύνδεσμος (link)


έξι κεφαλαίοι λατινικοί χαρακτήρες χωρίς κενά


Δεν έχεις συμπληρώσει όλα τα υποχρεωτικά (★) πεδία της φόρμας.
Το μήκος του ονοματεπωνύμου δεν είναι κατάλληλο.
Το μήκος του τίτλου δεν είναι κατάλληλο.
Το μήκος του περιεχομένου δεν είναι κατάλληλο.
Η διεύθυνση (URL) δεν είναι κατάλληλη.

 

Στέφανος Μαντζαρίδης

Και τώρα; Τώρα τι κάνουμε; Σκύβουμε το κεφάλι και τα παρατάμε; Ή... περισσότερα






Ο μισθός δεν είναι χάρη

Ο Κανένας κι ο Καθένας!

Αποτυχία λέγεται κύριοι

Άνθρωποι

Ακούει κανείς;

Ψηλά το κεφάλι Έλληνες

περισσότερα


enfo.gr   Web   Wikipedia   Βικιπαίδεια   YouTube


Κι αν η σχέση σου ρουτίνιασε, ξεβολέψου από τον καναπέ

Μαρύσα Παππά (2#x_2)




ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΜΕ ΑΦΕΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΟΡΙΣΜΟ ΕΣΕΝΑ.
ΜΗ ΜΕΝΕΙΣ ΕΚΤΟΣ. ΔΩΣΕ ΣΤΗΝ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΟ ΔΙΚΟ ΣΟΥ ΧΡΩΜΑ.
ή γράψου στο newsletter 
mobile.enfo.gr + εσύ = bff
εγγραφή / σύνδεση     κοινότητα     λειτουργία     ταυτότητα     ανταπόδοση     προβολή     υποστήριξη     επικοινωνία
Ασφάλεια δεδομένων & πνευματική ιδιοκτησία  |  © 2017 enfo.gr. Με τη χρήση του παρόντος δηλώνεις ότι συμφωνείς με τους όρους χρήσης.