Μη Μένεις Εκτός mi meneis ektos Μη Μένεις Εκτός Mi Meneis Ektos


Platform 9 & 3/4

Α
Α
MBS%20Lifestyle
Το ταξίδι της ζωής έχει για τον καθένα από εμάς συνοδοιπόρους. Κάποιοι είναι σταθερές αξίες, στέκονται πλάι μας στα όμορφα και στα άσχημα. Μας κρατάνε το χέρι και σκουπίζουν τα δάκρυα μας στις δυσκολίες, γελούν συνήθως πιο δυνατά από εμάς όταν είμαστε ευτυχισμένοι και τέλος μας καμαρώνουν όταν πετυχαίνουμε τους στόχους μας.
Όλους αυτούς, που συνήθως είναι άνθρωποι μετρημένοι στα δάκτυλα του ενός χεριού, τους ονομάζουμε οικογένεια, έχουν ξεχωριστή θέση στην καρδιά μας και τους δείχνουμε την αγάπη μας όσο πιο συχνά μπορούμε.

Πέρα από αυτούς όμως εμφανίζονται στη ζωή μας κι εκείνοι που έρχονται ξαφνικά και χωρίς να μας ξέρουν πολύ καλά μας προσφέρουν κομμάτια του εαυτού τους.
Αυτούς τους ανθρώπους λοιπόν τους ονομάζω κομήτες και όχι τυχαία καθώς εμφανίζονται ξαφνικά και με την παρουσία τους ρίχνουν λίγη από την χρυσόσκονη τους στη ζωή μας και την ομορφαίνουν.
Δεν έχει σημασία για το πόσο θα διαρκέσει η παρουσία τους, σημασία έχει πως μας χαρίζουν ξεχωριστά όμορφες στιγμές και φέρουν την πλήρη ευθύνη για κάθε χαζοχαμόγελο που δημιουργείται στα χείλη μας κατά την διάρκεια της ημέρας και κυρίως φέρουν την απόλυτη ευθύνη για κάθε χαζοχαμόγελο που χαρίζουμε στο ταβάνι μας μέχρι να μας πάρει ο ύπνος.
Είναι κάτι σαν τον άνεμο που σηκώνεται ξαφνικά και αναταράζει τα πεσμένα φύλλα των δέντρων, περνά από πάνω τους με ορμή και τα ξεσηκώνει,τα κάνει να χορεύουν στο ρυθμό του.

Μοιάζουν λιγάκι και με τα κύματα της θάλασσας που χτυπούν με ορμή τα βράχια λες και θέλουν να τα ξυπνήσουν από τον αιώνιο λήθαργο, να τα κάνουν να μετακινηθούν. Είναι σαν να κοιτάς τη νύχτα τα αστέρια στον ουρανό μόνη σου αλλά να το νιώθεις πως μέσα τους συναντάς τα μάτια του κομήτη σου.Σαν τις νότες που ξεπηδούν από το ένα μουσικό κουτί που κατά λάθος κούνησες, σαν τα άνευ ιδιαίτερης σημασίας σχέδια που χαράζεις στις λευκές σελίδες την ώρα που μιλάς με την κολλητή σου στο τηλέφωνο.

Κι όταν συμβαίνουν όλα αυτά, ξυπνούν μέσα σου αλυσιδωτές αντιδράσεις, ξυπνούν μέσα σου όσα κοίμισε η ρουτίνα της καθημερινότητας κι αρχίζεις σιγά-σιγά να ξυπνάς από το λήθαργο και οι μέρες έχουν άλλο χρώμα, έχουν άλλο ήχο κι εσύ πια είσαι μια άλλη, είσαι εκείνη που απολαμβάνει αυτό το ξύπνημα, εκείνη που προσπαθεί να βρει τον τρόπο να απολαύσει όλα αυτά χωρίς να τα ξεθωριάσει μέσα στην ανάλυση, χωρίς να τα τοποθετήσει σε καλούπια που θα τα ακρωτηριάσουν και θα τα τιθασεύσουν. Εκείνη που τη μια στιγμή θα φοβάται και την άλλη θα νιώθει δυνατή. Εκείνη που θα αναρωτιέται γιατί η ζωή της στέλνει αυτές τις ενέσεις ευτυχίας.

Διάβασα κάπου πρόσφατα μια φράση που με συγκλόνισε. «Δεν υπάρχει αληθινή ευτυχία, παρά εκείνη που κανένας δεν τη γνωρίζει», γράφει κάπου ο Αλέξανδρος Δουμάς. Χρειάστηκε να διαβάσω τη φράση πέντε φορές για να μπορέσω να της δώσω μια εξήγηση. Να την δω να παίρνει σάρκα και οστά μπροστά στα μάτια μου. Στην αρχή προσπάθησα να την προσπεράσω για να είμαι ειλικρινής, μα γυρνούσε συνέχεια στο μυαλό μου, μπλεγμένη με σκέψεις και εικόνες. Επηρεασμένη από την διάθεση των ημερών, χαμένη μέσα στα λαμπάκια του δέντρου που αναβοσβήνουν ρυθμικά αναρωτιέμαι τι είναι η ευτυχία. Στιγμές, πρόσωπα, μικρά κομμάτια ενός ευρύτερου συνόλου της ζωής μας.

Κοιτάζοντας το πιο πρωτότυπο δώρο που μου χάρισε ποτέ κάποιος ζωντανεύει στο μυαλό μου η μορφή του και νιώθω ευτυχισμένη. Το κοιτάζω ξανά και ξανά και αυτό το μικρό κομμάτι χαρτί με κάνει ευτυχισμένη. Ή μάλλον για να είμαι ειλικρινής, αυτό το μικρό κομμάτι χαρτί ξυπνά μέσα μου εικόνες που με κάνουν ευτυχισμένη.
Δεν υπάρχει ορισμός για την ευτυχία, ή τουλάχιστον εγώ ακόμα δεν μπορώ να την ορίσω, ίσως πάλι οι λέξεις να μην αρκούν για να οριστεί ένα τόσο μεγάλο και βαθύ συναίσθημα.

Λίγο πριν κλείσει αυτή η χρονιά που με έχει σημαδέψει, έχοντας βρει πλέον τον εαυτό μου, έχοντας ξυπνήσει το κοριτσάκι που έβαλα για ύπνο μέσα στην ρουτίνα της καθημερινότητας αποφάσισα να γράψω αυτό το κείμενο για να ευχαριστήσω έναν άνθρωπο που εμφανίστηκε ξαφνικά και ομορφαίνει τις ημέρες μου. Είναι τόσο όμορφο να συναντάς στη ζωή σου ανθρώπους με ουσία, ανθρώπους αυθόρμητους με υπέροχο χαμόγελο και καθαρό βλέμμα.
Είναι όμορφο να σχεδιάζει κάποιος για σένα όμορφες στιγμές, είναι όμορφο να γίνονται όλα έτσι ξαφνικά και όχι επιτηδευμένα.
Ένα μεγάλο ευχαριστώ στον πιο γλυκό κομήτη της ζωής μου.

ΚΑΤΑΘΕΣΕ ΤΗΝ ΑΠΟΨΗ ΣΟΥ

Αν θες η άποψή σου να συνδεθεί με το προφίλ σου, συνδέσου πριν την καταθέσεις.

ονοματεπώνυμο 
Από 4 έως 60 χαρακτήρες. Τώρα έχεις  0  χαρακτήρες.

τίτλος 
Από 3 έως 60 χαρακτήρες. Τώρα έχεις  0  χαρακτήρες.

περιεχόμενο   λίγος χώρος; γράψε ένα άρθρο
Από 1 έως 1000 χαρακτήρες. Τώρα έχεις  0  χαρακτήρες.

σύνδεσμος (link)


έξι κεφαλαίοι λατινικοί χαρακτήρες χωρίς κενά


Δεν έχεις συμπληρώσει όλα τα υποχρεωτικά (★) πεδία της φόρμας.
Το μήκος του ονοματεπωνύμου δεν είναι κατάλληλο.
Το μήκος του τίτλου δεν είναι κατάλληλο.
Το μήκος του περιεχομένου δεν είναι κατάλληλο.
Η διεύθυνση (URL) δεν είναι κατάλληλη.

 

Κατερίνα Γεμελιάρη

Χαράζω λέξεις για όσα οι άλλοι χαράζουν μέσα μου...γράφω χωρίς ν... περισσότερα






Για τους ανθρώπους που όταν μας έβαλαν στο τρένο, έφυγαν

Ένα Αυγουστιάτικο Βράδυ

Εκείνος

Εσύ, εγώ και το κενό

Ερωτική ιστορία: Απροσδόκητο όνειρο εκ διαδικτύου

Στον κλίβανο

περισσότερα


enfo.gr   Web   Wikipedia   Βικιπαίδεια   YouTube


Παιδί ετών εικοσι τεσσάρων

Ελευθερία Καραμολέγκου




ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΜΕ ΑΦΕΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΟΡΙΣΜΟ ΕΣΕΝΑ.
ΜΗ ΜΕΝΕΙΣ ΕΚΤΟΣ. ΔΩΣΕ ΣΤΗΝ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΟ ΔΙΚΟ ΣΟΥ ΧΡΩΜΑ.
ή γράψου στο newsletter 
mobile.enfo.gr + εσύ = bff
εγγραφή / σύνδεση     κοινότητα     λειτουργία     ταυτότητα     ανταπόδοση     προβολή     υποστήριξη     επικοινωνία
Ασφάλεια δεδομένων & πνευματική ιδιοκτησία  |  © 2017 enfo.gr. Με τη χρήση του παρόντος δηλώνεις ότι συμφωνείς με τους όρους χρήσης.