Μη Μένεις Εκτός mi meneis ektos Μη Μένεις Εκτός Mi Meneis Ektos


Νόμος άγραφος

Α
Α

(Φωτο: κέντρο Θεσσαλονίκης, Αγία Σοφία, 12/01/2011..."Τοίχο-τοίχο")

Λάθος μας τα 'πε η T.V.

Κάθομαι να γράψω δυο αράδες, Φθινόπωρο, ξημερώνει 5 Σεπτεμβρίου. Όπως διαπίστωσα, μετά από μια μικρή έρευνα, την συγκεκριμένη μέρα πριν από 139 χρόνια, δηλαδή το 1877, αποχαιρέτησε τον κόσμο αυτό ο ινδιάνος με το όνομα Τρελό Άλογο (- Βικιπαίδεια). Πέρασε πολύς καιρός και δεκαετίες, από τότε, για να έρθει ο (γνωστός και ως) "σύγχρονος άνθρωπος" και να βεβηλώσει το όνομα του τελευταίου αρχηγού των Σιου (λίγα λόγια για την ζωή του και εδώ: Ο τελευταίος αρχηγός των Σιου «Τρελό Άλογο» | Newsbeast) δίνοντάς το στα γνωστά παριζιάνικα καμπαρέ γύρω στα 50's, αρχικά, μέχρι να εξαπλωθούν κάκιστης ποιότητας αντίγραφά τους σε κάθε (χωράφι, βουνό, στην μέση του πουθενά και του τίποτα ή σε καμιά παρακμιακή συνοικία) γωνιά της Ελλαδίτσας, κυρίως στις δεκαετίες 80 και 90, στα χρόνια της αφθονίας!

Γυρνώντας στα του "μεγάλου αρχηγού", διαβάζοντας και πηγαίνοντας από παραπομπή σε παραπομπή, χάθηκα ανάμεσα σε μάχες ινδιάνικων φυλών με "λευκά πρόσωπα", στην εποχή του μεγάλου διωγμού τους, την περίοδο των εκκαθαρίσεων, δηλαδή των γενοκτονιών που υπέστησαν. Τα ονόματα μεγάλων προσωπικοτήτων και αρχηγών τους, όπως "Καθιστός Ταύρος", "Κίτρινος Λύκος", "Πικρόχολος" ή "Μαυροτσούκαλος", μόνο γέλιο θα προκαλούσαν σε έναν αναγνώστη της εποχής μας, ο οποίος θα νομίζει πως αυτά βγήκαν από κανένα κόμικ ή το πολύ-πολύ από κανένα "καουμπόικο", όπως έλεγε η γενιά μου τα (διάσημα) "γουέστερν", των καλών και των κακών, των πράων καβαλάρηδων με το λάσο, το στριφτό τσιγάρο, τον μασημένο καπνό και το καπέλο και των αιμοβόρων, άγριων με τα...φτερά στο κεφάλι. Τελικά, στραβά μας τα 'πε η τιβί!

Η τέχνη του γδαρσίματος

Είναι μεγάλος ο πειρασμός, για να μην κάνω μια βόλτα, όμως και στην νυχτερινή πορεία του τρελού αλόγου, του crazy horse", του 21ου αιώνα, που συνεχίζεται ως τις μέρες μας καθώς, παρά την όποια οικονομική κατρακύλα ή αναδιανομή, σωστότερα, ποτέ δεν θα πάψει να σιγοκαίει ο πόθος του ανθρώπου, έστω κάποιων...πολλών, για το απαγορευμένο γυμνό, που εκτείνεται απ' το απλό μπανιστήρι σε μπούτι και βυζάκι, ως το ολικό ξεβράκωμα. Φυσικά, όλο αυτό δεν ήταν και δεν είναι τζάμπα, αλλά πληρώνεται!

Μιλώντας στο "αθώο κοινό" που είτε δεν διάβηκε ποτέ στην ζωή του μια πόρτα ακολασίας, ενός στριπτητζάδικου, ενός μπουρδέλου ή ενός κωλόμπαρου, στο πιο λάιτ, αξίζει να πω πως στην χρυσή εποχή της (καλώς τα, τα ναυτάκια τα ζουμπουρλούδικα) Τρούμπας, τα πράγματα σε ότι αφορά την διάταξη εντός του μαγαζιού, του χαμαιτυπείου, ήταν διαφορετικά απ' ότι στο "μπουζουξίδικο" των μεγάλων φιρμών του σήμερα. Ως γνωστόν, αν κοιτάξεις τα "πρώτα τραπέζια πίστα" της τελευταίας 30(και βάλε)κονταετίας, αυτά είχαν και έχουν από επιχειρηματίες, νεόπλουτους γιάπηδες "χρηματιστηριούχους" και μεγαλο-μικροπολιτικούς ως ποδοσφαιριστές και τηλεπερσόνες, που "φοριούνται" πολύ τώρα.

Κι όμως, το ακριβώς ανάποδο ίσχυε στα χρόνια της "βαριάς νύχτας" και των νταβάδων, λίγες μόλις δεκαετίες πίσω. Το έξυπνο κόλπο δεν είναι άλλο απ' την φιλοσοφία "το κέρδος εκ της κατανάλωσης". Δεν μπορείς κύριε να βάζεις τον επαρχιώτη, τον βλάχο, τον βουνίσιο, τον "φάτε μάτια ψάρια" νησιώτη, άσχετο με τα της μεγαλούπολης, τον λαϊκό άνθρωπο, που δεν γνωρίζει τα βήματα στο άγνωστο γι' αυτόν γήπεδο, τον ψαρωμένο και άβγαλτο στο πίσω τραπέζι. Αυτός έχει όνειρο ζωής να προσεγγίσει την πίστα και είναι έτοιμος ακόμα και να ξεβρακωθεί γι' αυτό. Είναι τακτικό λάθος, καθώς χάνεις την ευκαιρία να πάρεις από πολλούς πολλά και παίρνεις, αν το κάνεις και αυτό, από λίγους λίγα. Τι να σου κάνει ο "σημαντικός πελάτης", ο πλούσιος, αυτός που έχει το πορτοφόλι να "σηκώσει" το παραπανίσιο γούστο, στα μπροστά; Ίσα-ίσα που θα αναγκαστείς, για λόγους πρεστίζ να τον φλομώσεις στο κέρασμα, στο τζάμπα μπουκάλι και λουλουδικό. Μπήκες μέσα. Βάλ' τους, λοιπόν, ανάποδα και βγάλε την φαλτσέτα για ακόνισμα, για γδάρσιμο. Πέτα τον μπατιρόμαγκα μπροστά τραπέζι (η και καναπέ!), δώσ' του το "περιβραχιόνιο του αρχηγού", στο μυαλό του τουλάχιστον και τα πήρες χοντρά και απ' τους μεν και απ' τους δε.

Κάνω μια παύση στην διήγηση, που ξεκίνησε απ' το Τρελό Άλογο και έφτασε στα απαγορευμένα και δυσπρόσιτα, για τους πολλούς, στέκια. Βάζω προς μελέτη ένα σχετικό, περιγραφικό άρθρο της κατάστασης:     Οι πελάτες της Τρούμπας και τα μυστικά του κονσομασιόν. Τα "κορόιδα" στο πρώτο τραπέζι και οι "αριστοκράτες" στα τελευταία...(βίντεο) - ΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ

Αλογομούρηδες

Συνεχίζοντας την μπερδεμένη πορεία στο (μυαλό μου, αλλά και στον) χρόνο, ελέω τρελού αλόγου ίσως, πηγαίνω στις βραδιές της "κόλασης", του "ουρανού" και του "θανάτου". Νύχτα στο Παρίσι του 19ου αιώνα, αρώματα βαριά, ανάσες και χνώτα που κανένας σώφρον άνθρωπος δεν θα ήθελε και ούτε τολμούσε να συναντήσει και να μυρίσει.    “Περάστε μέσα καταραμένοι. Σας περιμένει ο Σατανάς”. Τα προκλητικά καμπαρέ του 19ου αιώνα όπου οι Παριζιάνοι έπιναν παρέα με τον διάβολο και σέρβιραν τα ποτά τους μέσα σε κρανία - ΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ

Θα πρότεινα και θα έλπιζα, όσο κουραστικό και αν φαίνεται, να διαβάσεις κάθε λέξη των links που επέλεξα, καθώς έτσι θα μου είναι πιο εύκολο να σε οδηγήσω εκεί που θέλω, στην σκέψη μου, η οποία έχει αρχή μέση και τέλος, όσο τρελό και αν σου ακούγεται.
Τα ποτά θολά, ούτε που βλέπεις τι πίνεις και φυσικά είναι ανθρωπίνως αδύνατον να ξεχωρίσεις απ' την όσφρηση το είδος τους. Ελάχιστη σημασία έχει αυτό, όμως. Το όλο κλίμα, που απλά συμπληρώνεται απ' "τα βρωμερά φίλτρα, που περιέχουν τα χειρότερα και πιο θανατηφόρα δηλητήρια", όπως καταλήγει ο Μπόροους, σε εμπνέει για να κινείσαι σαν άβουλο ον, σαν ζωντανός νεκρός, σαν ζόμπι. Έτσι δεν νιώθεις και πολλά και καταναλώνεις και καταναλώνεις και καταναλώνεις. Καταπίνεις συνεχώς, δεν σε αγγίζει τίποτα! Στα γαλλικά, μιλώντας για Παρίσι, "Moulin Rouge" και καμπαρέ, η λέξη για την κατανάλωση είναι το consommation, ελληνιστί κονσομασιόν.
Σημείωση απαραίτητη: Κόκκινος Μύλος, για τους πουρκουάδες, Πράσινος αυτός κοντά στον οποίο πρωτοπερπάτησα και που ύμνησε η Μαριώ για το βάλσιμο και τις "μπρος-πίσω" του ( Μαριώ-Μες τον πράσινο το Mύλο - YouTube) .
Άλλη μια απολαυστική παρένθεση, στο σημείο αυτό, με γλώσσα και "εικόνα" πεζοδρομιακή, υπαρκτή: κονσομασιόν - SLANG.gr

Είναι όμορφο, δεν λέω, να έχεις όραμα και όνειρο στην ζωή και να βαδίζεις σύμφωνα με αυτό, με τις αρχές σου, κάνοντας και τις ανάλογες επιλογές. Σίγουρα, όμως, είναι μέγιστη αφέλεια, που ξεπερνάει τα όρια της βλακείας και περνάει ξυστά από αυτά που σε στέλνουν να δεις τα ραδίκια ανάποδα, να μην βλέπεις τις γύρω πραγματικότητες. Άλλο το πώς βλέπω εγώ τον κόσμο, το πώς θα ήθελα ή παλεύω να γίνει και άλλο το τι ισχύει. Πολλοί, παράλληλοι κόσμοι, με τις "αλήθειες και τους νόμους του" ο καθένας, γύρω μας. Άλλος ο νόμος του πεζοδρομίου, της νύχτας, της λάιτ ή της βαριάς, άλλος αυτός της μέρας. Άλλοι κανόνες ισχύουν στο πρακτορείο του νόμιμου στοιχηματισμού, άλλοι, άγραφοι ως επί το πλείστον στις ζαριές που πέφτουν στις τσόχες και στις κουρελούδες, στις φυλακές, στις μπαρμπουτιέρες, εκεί όπου δεν πατάει πόδι ανθρώπου που θέλει να κοιτάει εμπρός και όχι να έχει το νου του στην πλάτη, μην τυχόν και τον φάνε μπαμπέσικα.

Τζόγος, στο κόλπο της ζωής και αυτός, από καταβολής κόσμου. Άλλο, είπαμε, η πορνεία, άλλο τα ναρκωτικά και τα δικά τους, σκοτεινά μονοπάτια, άλλο το ποντάρισμα, στο ματς, στα χαρτιά, στην ρουλέτα, στα ζάρια που οι μπασμένοι λένε κουμάρι, στον Ιππόδρομο στα άλογα, εκεί που ο εθισμένος ή ο ψαγμένος παίχτης λέγεται αλογομούρης . Να! Με άλογο ξεκίνησα, εκεί καταλήγω. Τραγούδι τζογαδόρικο, κάργα, από φωνή που σημάδεψε πολλές νύχτες της σύγχρονης, κουμαρτζήδικης, αλογομούρικης Ελλάδας, αυτής που ίσως να αλλάξει, κάποτε, στο πολύ μακρινό μέλλον, τότε που δεν θα κλείνονται σε δωμάτια ποντάροντας σε φαβορί μα θα ξεπροβάλει το άλλο το άλογο (καμία σχέση με το γνήσιο, που ξεκίνησε η ιστορία) το τρελό...

ΥΓ Αν κάποιος σκεφτεί λιγάκι πονηρά και συνδυαστικά θα μπορούσε να πει πως το παρών κείμενο αφήνει υπονοούμενα για γεγονότα που αφορούν στην ειδησεογραφία που κυριαρχεί τις τελευταίες μέρες, σε πλειστηριασμούς, τηλεοπτικές άδειες, τζογαρίσματα και πονταρίσματα, συμμαχίες φανερές και κρυφές, δηλητηριάσεις μυαλών και ψυχών, μέσω της προσπάθειας απόκτησης δύναμης ισχύος από ένα κανάλι. Ακόμα και η φωτογραφία, η επιλογή της οποίας με δυσκόλεψε, καθώς σκέφτηκα να βάλω μία από ένα επαρχιακό καταγώγι, δίπλα στην Εγνατία οδό (!), μιλάει για έναν άγραφο νόμο της ζωής: Το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό και αυτό ισχύει σε όλο το ζωικό βασίλειο, ως και στον άνθρωπο, ειδικά τον επιχειρηματία, ειδικότερα της εποχής μας.
Δηλώνω κατηγορηματικά πως όποια ομοιότητα με πρόσωπα ή καταστάσεις είναι εντελώς συμπτωματική και δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα.


ΥΓ 2 Κρατήστε σώμα και μυαλό, μακριά από κάθε είδους εξάρτηση. Καλό μήνα!

Makis Lamos, 14/09/2016

ΚΑΤΑΘΕΣΕ ΤΗΝ ΑΠΟΨΗ ΣΟΥ

Αν θες η άποψή σου να συνδεθεί με το προφίλ σου, συνδέσου πριν την καταθέσεις.

ονοματεπώνυμο 
Από 4 έως 60 χαρακτήρες. Τώρα έχεις  0  χαρακτήρες.

τίτλος 
Από 3 έως 60 χαρακτήρες. Τώρα έχεις  0  χαρακτήρες.

περιεχόμενο   λίγος χώρος; γράψε ένα άρθρο
Από 1 έως 1000 χαρακτήρες. Τώρα έχεις  0  χαρακτήρες.

σύνδεσμος (link)


έξι κεφαλαίοι λατινικοί χαρακτήρες χωρίς κενά


Δεν έχεις συμπληρώσει όλα τα υποχρεωτικά (★) πεδία της φόρμας.
Το μήκος του ονοματεπωνύμου δεν είναι κατάλληλο.
Το μήκος του τίτλου δεν είναι κατάλληλο.
Το μήκος του περιεχομένου δεν είναι κατάλληλο.
Η διεύθυνση (URL) δεν είναι κατάλληλη.

 

Makis Lamos

Ανεβαίνοντας, μα και κατρακυλώντας σε "σκάλες", παραπατώντας, μα... περισσότερα






Υπάρχει και το αλλά…

Για όσους δεν κάνουν διακοπές

Αλληλεγγύη το λένε, ξέρεις...

#RIP_MEGA

Αν όχι τώρα που δεν τους φοβηθήκαμε, πότε;

Απεξάρτηση

περισσότερα


enfo.gr   Web   Wikipedia   Βικιπαίδεια   YouTube


Ο σεξισμός στην εκφορά του δημόσιου λόγου

Στέφανος Μαντζαρίδης




ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΜΕ ΑΦΕΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΟΡΙΣΜΟ ΕΣΕΝΑ.
ΜΗ ΜΕΝΕΙΣ ΕΚΤΟΣ. ΔΩΣΕ ΣΤΗΝ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΟ ΔΙΚΟ ΣΟΥ ΧΡΩΜΑ.
ή γράψου στο newsletter 
mobile.enfo.gr + εσύ = bff
εγγραφή / σύνδεση     κοινότητα     λειτουργία     ταυτότητα     ανταπόδοση     προβολή     υποστήριξη     επικοινωνία
Ασφάλεια δεδομένων & πνευματική ιδιοκτησία  |  © 2017 enfo.gr. Με τη χρήση του παρόντος δηλώνεις ότι συμφωνείς με τους όρους χρήσης.