Μη Μένεις Εκτός mi meneis ektos Μη Μένεις Εκτός Mi Meneis Ektos


Έχασα τα κλειδιά και τα παπούτσια μου

Α
Α

«Πού πηγαίνεις, ξέρεις;» ρωτούσαν καχύποπτα σε κάθε ανθρώπινο κύκλο.                     Φυσικά και ήξερα. Φύση σκεπτική, μελετημένη, με απαντήσεις. Δε μου αρέσει να με αμφισβητούν. Πάλευα να μη μ’ αμφισβητούν. Γι αυτό και είχα ετοιμάσει από καιρό μία βαλίτσα. Μία βαλίτσα με στολίδια. Βλέπετε, δεν αποχωρίστηκα ποτέ μέχρι σήμερα τα ρομαντικά μου πέπλα και ούτε με βλέπω να το κάνω. Και αν νομίζετε πως αυτό με καταστρέφει, εγώ σας λέω ότι με θρέφει.

Από μικρή είχα φανταστεί ένα «ταξίδι». Ένα ταξίδι με καράβι. Το έβλεπα να πλέει σε ήρεμα νερά. Το ένιωθα να ανοίγει μονοπάτια ελευθερίας. Δεμένο με τον ουρανό, φίλος με τους ανέμους. Έφευγε όταν ένιωθε να κουράζεται. Επέστρεφε όταν οι μέρες το ευνοούσαν. Και αν υπήρχε κίνδυνος να βγει απ’ την πορεία του, υπήρχαν πάντα οι φάροι.

Για καιρό πίστευα πως το είχα επιλέξει, γιατί με γοήτευσε η φαινομενική του ανεξαρτησία. Σήμερα, είμαι σίγουρη πως ο λόγος είναι διαφορετικός.
Η ζωή ενός καραβιού είναι απόλυτα συνδεδεμένη με τη θάλασσα, μα άλλο τόσο είναι και με τη γη. Κανένα καράβι δε σχεδιάστηκε για να αρμενίζει άσκοπα στο πέλαγος, αλλά για να καταλήγει πάντα στην ασφάλεια μιας στεριάς.

Το παραδέχομαι, λοιπόν. Επέλεξα το καράβι γιατί αγάπησα όσο τίποτα τη στεριά.  Οξύμωρο σχήμα. Μα μια αντίφαση που κουβαλάει ομορφιά.

Καμία σχέση δεν έχει με τις παράδοξες αντιφάσεις του σύγχρονου διαλυμένου κόσμου: Είδα να γνωρίζουν καλύτερα τις σκέψεις μου λευκές κόλλες χαρτί παρά οι άνθρωποι γύρω μου.
Είδα ανθρώπους πανικόβλητους στη θέα της βροχής.
Είδα και εκείνους που αφαιρούσαν ζωή ενώ είχαν γεννηθεί μόνο για να δημιουργούν ζωή.
Και πρόσφατα, σε μία γαλλική πόλη, είδα παιχνίδια να «κλαίνε» ενώ είχαν  σχεδιαστεί για να σκορπίζουν το γέλιο. Μ’ ακούς;

Ξαφνικά, η ζωή βρίσκεται μακριά απ’ το καράβι μου. Δεν έχω βαλίτσα.
Έχασα τα κλειδιά και τα παπούτσια μου.

«Πού πηγαίνεις, ξέρεις;», θα βιαστεί να ρωτήσει ξανά ο ανθρώπινος κύκλος.
«Δε με νοιάζει!», θα με ακούσετε να απαντώ. Πάω να καθίσω στην ακρογιαλιά, πλάι στη θάλασσα. Εκεί που δύουν τα όνειρα τη νύχτα και ανατέλλουν πάλι το επόμενο πρωί.
Εκεί που η φύση έχει δώσει φιλί ηρεμίας και όλοι, μεγάλοι και παιδιά νιώθουν χαρούμενα και ελεύθερα.
Μόνο, να ξέρετε... Έχασα τα κλειδιά και τα παπούτσια μου! Αν τα βρείτε, σας παρακαλώ να μου τα επιστρέψετε σε κάποια παραλία.
Με λίγη τύχη, ίσως, περάσει από εκεί  και εκείνο το θαλασσοδαρμένο καραβάκι που με ψάχνει στη στεριά...

ΚΑΤΑΘΕΣΕ ΤΗΝ ΑΠΟΨΗ ΣΟΥ

Αν θες η άποψή σου να συνδεθεί με το προφίλ σου, συνδέσου πριν την καταθέσεις.

ονοματεπώνυμο 
Από 4 έως 60 χαρακτήρες. Τώρα έχεις  0  χαρακτήρες.

τίτλος 
Από 3 έως 60 χαρακτήρες. Τώρα έχεις  0  χαρακτήρες.

περιεχόμενο   λίγος χώρος; γράψε ένα άρθρο
Από 1 έως 1000 χαρακτήρες. Τώρα έχεις  0  χαρακτήρες.

σύνδεσμος (link)


έξι κεφαλαίοι λατινικοί χαρακτήρες χωρίς κενά


Δεν έχεις συμπληρώσει όλα τα υποχρεωτικά (★) πεδία της φόρμας.
Το μήκος του ονοματεπωνύμου δεν είναι κατάλληλο.
Το μήκος του τίτλου δεν είναι κατάλληλο.
Το μήκος του περιεχομένου δεν είναι κατάλληλο.
Η διεύθυνση (URL) δεν είναι κατάλληλη.

 

Ειρήνη Χρ. Συκιώτη

"There where some very bad days...and some unexpected beautiful... περισσότερα






Σκέψεις φωτιά και ετούτο εδώ το σημείωμα...

Θυμήσου, για να χωράω στη ζωή σου, τσαλακώνομαι

Το δυνατό συναίσθημα δεν μπορείς να το αγνοήσεις!

Γιατί το φεγγάρι ακούει το λυγμό της καρδιάς...

Το κορίτσι των γενεθλίων

Οχτώ σταγόνες δάκρυα κι' ένα πακέτο σπίρτα

περισσότερα


enfo.gr   Web   Wikipedia   Βικιπαίδεια   YouTube


Διάλεξε...

Thanice




ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΜΕ ΑΦΕΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΟΡΙΣΜΟ ΕΣΕΝΑ.
ΜΗ ΜΕΝΕΙΣ ΕΚΤΟΣ. ΔΩΣΕ ΣΤΗΝ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΟ ΔΙΚΟ ΣΟΥ ΧΡΩΜΑ.
ή γράψου στο newsletter 
mobile.enfo.gr + εσύ = bff
εγγραφή / σύνδεση     κοινότητα     λειτουργία     ταυτότητα     ανταπόδοση     προβολή     υποστήριξη     επικοινωνία
Ασφάλεια δεδομένων & πνευματική ιδιοκτησία  |  © 2017 enfo.gr. Με τη χρήση του παρόντος δηλώνεις ότι συμφωνείς με τους όρους χρήσης.