Μη Μένεις Εκτός mi meneis ektos Μη Μένεις Εκτός Mi Meneis Ektos


Ο Ροβιόλης

Α
Α
Οι πληγές της αγάπης

Ο "άπιστος", λέει ο κόσμος, με αφορμή την ψηλάφηση των πληγών, το άγγιγμα στον "τύπο των ήλων" του Απόστολου, του μαθητή στον Χριστό, μια βδομάδα μετά το Πάσχα, κάθε χρόνο, την Κυριακή του Θωμά, όπως έχει καθιερωθεί να λέγεται.
Έτσι είναι η κοινωνία. Σηκώνει το δάχτυλο και δείχνει, της αρέσει, μια τον Πέτρο, την άλλη τον Ιούδα, τον Θωμά την τρίτη, άσχετα με το ότι όταν δείχνει το ένα δάχτυλό σου τα τρία απ' τα υπόλοιπα κοιτούν εσένα.
Σε κοντινή χρονική απόσταση τρεις προδοσίες, τρεις απιστίες, με διαφορετικές καταλήξεις. Άρνηση και κλάμα, φιλί προδοσίας, δάκρυα και κρέμασμα, δυσπιστία και ομολογία. "Ο Κύριός μου και ο Θεός μου", είπε ο Θωμάς, όταν πλέον πείστηκε, "Μακάριοι οι μη ειδόντες και πιστεύσαντες", είπε ο Ιησούς, δείχνοντας το σφάλμα της καρδιάς που αμφιβάλλει.
Η Εκκλησία τιμά την μνήμη του Αγίου και την γιορτάζει στις 6 Οκτωβρίου, κάθε χρόνο, ημέρα ομολογίας και θανάτου του, μέσω λογχήσεως. ( Ορθόδοξος Συναξαριστής :: Άγιος Θωμάς ο Απόστολος ). Ο κόσμος, είπαμε, είναι τέτοια η φύση του που, δείχνοντας το σφάλμα του άλλου, απενοχοποιείται, αρνούμενος να δει "το μετά", την αποδοχή, το ήμαρτον, την μετάνοια, την θυσία.

Αποκάλυψη κάνω σήμερα, με αφορμή την γιορτή μου, καθώς το Μάκης το "καλλιτεχνικό", που χρησιμοποιώ σε τούτη την γωνιά, απ' το Θωμάς προέρχεται, όνομα που στα Αραμαϊκά · μην με ρωτάς για τους Αραμαίους, γιατί θα μας πάει αλλού η ιστορία, πάει να πει "δίδυμος". Η λέξη κλειδί για να συνεχίσω την ιστορία μου, το άπλωμα της σκέψης!
Σαν δυο σταγόνες νερό μοιάζουν τα δίδυμα αδέρφια, σε πολλές περιπτώσεις, μα δεν παύουν να είναι άνθρωποι διαφορετικοί και αυτό επεκτείνεται και στις λέξεις, τις φράσεις, τις έννοιες. Είναι πολλές οι φορές που τα λεγόμενα παρεξηγούνται και αυτό οφείλεται (και) στην διπλή, στην δίδυμη σημασία τους. Εξάλλου, η φράση "scripta manent", που πάει να πει "τα γραπτά μένουν", δόθηκε απ' την σοφία των Λατίνων ως αντιστάθμισμα στο "verba volant", δηλαδή "τα λόγια πετούν" ή "έπεα πτερόεντα", κατά τον Όμηρο! Και παίρνω το δεύτερο κλειδί, ανοίγοντας μια ακόμα πόρτα.

Όμηρος του συναισθήματος και ο Απόστολος Θωμάς, όπως και οι άλλοι δύο. Σαν κάποιος που είχε πληγωθεί, θαρρείς, από κάποιον έρωτα του παρελθόντος, αρνούνταν να δοθεί ολοκληρωτικά ως εκείνη την στιγμή του αγγίγματος, αρνούνταν να αγαπήσει, για να μην πληγωθεί ξανά, δεν του ήταν εύκολο· σάμπως σε ποιον είναι; να αφεθεί σε αγάπη απροϋπόθετη.


(Με φωτογραφία ενός απ' τα λιγοστά εναπομείναντα στέκια ρεμπέτικων ήχων. "Πριγκηπέσσα", σε ένα στενάκι, απέναντι απ' τον Πύργο τον Λευκό, στην Θεσσαλονίκη)
prigipessa.gr | ρεμπέτικα τραγούδια, ζωντανοί μουσικοί

Σαντούρι, βιολί, μπαγλαμάς

Αφήνω "τα του Θεού στον Θεό", όπως λένε οι γραφές και πάω να αποδώσω "τα του Καίσαρως τω Καίσαρι", της ίδιας Ευαγγελικής φράσης. Πιάνω τον μπαγλαμά και ρίχνω δυο πενιές και τις ντύνω με τις μπαγκέτες του σαντουριού, με σμυρναίικους ήχους, με το κλάμα του βιολιού συντροφιά!

Έπρεπε να φτάσω, δυο χρόνια πριν, τα 36 μου για να πιαστώ αδιάβαστος, άλλη μια φορά, εκεί που νόμιζα πως δεν είχα λαθέψει και πως βάδιζα σωστά. Βλέποντας το "Ρεμπέτικο" του Φέρρη, μια ταινία για μια άλλη Ελλάδα, ούτε έναν αιώνα πίσω, αφιέρωμα στην μεγάλη Μαρίκα Νίνου, περίμενα να δω και δυο πράγματα για τον μεγάλο βιρτουόζο του βιολιού, που μάγευε με την δοξαριά του σε σημείο που λες ότι "θα σου κόψει την μιλιά", τον Γιώργο τον Ροβιόλη! "Με βιολί, σαν του Ροβιόλη, θα χορέψουν και οι διαβόλοι", λέει. Φαντάσου παίξιμο, φίλε, τσιγγάνικο, απόκοσμο, ανάμεσα σε καπνούς και φωτιές από αργιλέδες τεκέδων, που σηκώνει τα πονηρά πνεύματα να χορέψουν, χαμένα στην μαστούρα!
Ποιος να είναι αυτός ο κομπάρσος της ορχήστρας; Δεν του είχα δώσει ιδιαίτερη σημασία ως τότε. Λες να έχει καμιά ρίζα ιταλική, σαν τα βιολιά Αμάτι απ' την Κρεμόνα; Το ιταλικό "λίρα ντα μπράτσο", εξάλλου, ήταν πρόγονος του βιολιού, άρα ήταν πολύ πιθανόν ο Γιώργης της ορχήστρας να ήταν κανένας Τζόρτζιο Ροβιόλι και εγώ να μην είχα ιδέα. Πολυπολιτισμική η ρεμπέτικη κοινωνία!



Ξεκίνησε το πασίγνωστο τραγούδι και εγώ έμεινα να κοιτώ, με το βλέμμα του απατημένου από την σιγουριά, αυτού που πίστευε αυτό που ήθελε ν' ακούσει και όχι αυτό που ίσχυε και δεν έβλεπε. Είχα διαψευστεί, μένοντας στο "verba" και χάνοντας το "scripta". Τι είπε ρε; Το πήγα πίσω, ξανά απ' την αρχή, ώσπου η αμφιβολία έγινε βεβαιότητα. Πήγα στους στίχους, τους διάβασα, ναι, σαντούρι και βιολί, πάντρεμα, μετά τον μπαγλαμά.
"Με βιολί, σαντουροβιόλι...", σιώπησα μπροστά στην άγνοια που με οδήγησε να ψηλαφίσω την δικιά μου αμφιβολία. Δεν υπάρχει Ροβιόλης, ποτέ δεν υπήρξε, έμεινε το βιολί να στέκει ανάμεσα στην ορχήστρα σαν να το κρατά φάντασμα. Σήκωσα το κεφάλι, αναστέναξα, έτσι είναι, είμαι άνθρωπος και ερωτεύομαι μελωδικά και ας λαθεύω στα γραπτά!

Ασκώ

Τι άκομψος και ξενέρωτος τρόπος να κλείσω το κείμενο, να γράψω τον επίλογό του; Δεν αντέχω, παρόλα αυτά, στον (πολιτικό) πειρασμό, του να παίξω με λέξεις και νοήματα.
"Θα σκίσω το μνημόνιο με έναν νόμο"! Χοροί και τραγούδια απ' το καψουρεμένο πόπολο, με νταούλι και ζουρνά, αλά "καλημέρα ήλιε", με μπαγλαμάδες και μπουζούκια, με σαντουροβιόλια. Τώρα, που όλοι πετάνε το ανάθεμα, δυο χρόνια μετά, καλούμαι να υπερασπιστώ, ορμώμενος από μια εσωτερική ανάγκη, ίσως, έναν πολιτικό που δεν πίστεψα, δεν στήριξα με την ψήφο μου, αλλά μου πάει πολύ να βλέπω να τον αναθεματίζουν οι μέχρι χτες πιστοί, ερωτευμένοι, τάχαμου, οπαδοί του.

Βάλτον να το γράψει, μάγκα, την άλλη φορά και αν δεν το βρεις σε κανένα κιτάπι σώπα, γιατί· είπαμε, δεν είπαμε; άλλο πράγμα τα λόγια που σε παραπλανούν και άλλο ο στίχος. Αν είχε καταχωρηθεί, γραπτώς, η πολιτική υπόσχεση, πολύ πιθανόν να είχε την μορφή:
"Θ' ασκήσω το μνημόνιο με έναν νόμο", που πάει να πει θα το κάνω πράξη και τότε θα έβλεπες, ίσως, τον θάνατο του βιολιτζή στα μάτια σου. Ασκώ, το ρήμα, καμία σχέση με τον ασκό, το ουσιαστικό, όπως αυτούς του Αιόλου, που άνοιξαν και φησάν και μας πάνε πέρα-δώθε! "Γκέγκε; Το πιασες; Μπήκες;", που έλεγαν και οι παλιοί οι μόρτες!

"Μπαρμπα-Θωμά, μπαρμπα-Θωμά, να μην ακούς τι λένε.
Οι μάγκες έχουνε καρδιά και για μι' αγάπη κλαίνε!"



Makis Lamos, 07/05/2016

ΚΑΤΑΘΕΣΕ ΤΗΝ ΑΠΟΨΗ ΣΟΥ

Αν θες η άποψή σου να συνδεθεί με το προφίλ σου, συνδέσου πριν την καταθέσεις.

ονοματεπώνυμο 
Από 4 έως 60 χαρακτήρες. Τώρα έχεις  0  χαρακτήρες.

τίτλος 
Από 3 έως 60 χαρακτήρες. Τώρα έχεις  0  χαρακτήρες.

περιεχόμενο   λίγος χώρος; γράψε ένα άρθρο
Από 1 έως 1000 χαρακτήρες. Τώρα έχεις  0  χαρακτήρες.

σύνδεσμος (link)


έξι κεφαλαίοι λατινικοί χαρακτήρες χωρίς κενά


Δεν έχεις συμπληρώσει όλα τα υποχρεωτικά (★) πεδία της φόρμας.
Το μήκος του ονοματεπωνύμου δεν είναι κατάλληλο.
Το μήκος του τίτλου δεν είναι κατάλληλο.
Το μήκος του περιεχομένου δεν είναι κατάλληλο.
Η διεύθυνση (URL) δεν είναι κατάλληλη.

 

Makis Lamos

Ανεβαίνοντας, μα και κατρακυλώντας σε "σκάλες", παραπατώντας, μα... περισσότερα






Σταύρος Κουγιουμτζής. Ένα όνομα, τόσα τραγούδια

Οι φίλοι του άλλου κόσμου

Η μποέμισσα Γραία του ελληνικού πενταγράμμου

Η αναρχική ποιήτρια των Εξαρχείων

Ρε μπαγάσα! Περνάς καλά εκεί πάνω;

Γράμμα στη μητέρα του Παύλου

περισσότερα


enfo.gr   Web   Wikipedia   Βικιπαίδεια   YouTube


Ζήσε

Ράνια Κ.




ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΜΕ ΑΦΕΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΟΡΙΣΜΟ ΕΣΕΝΑ.
ΜΗ ΜΕΝΕΙΣ ΕΚΤΟΣ. ΔΩΣΕ ΣΤΗΝ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΟ ΔΙΚΟ ΣΟΥ ΧΡΩΜΑ.
ή γράψου στο newsletter 
mobile.enfo.gr + εσύ = bff
εγγραφή / σύνδεση     κοινότητα     λειτουργία     ταυτότητα     ανταπόδοση     προβολή     υποστήριξη     επικοινωνία
Ασφάλεια δεδομένων & πνευματική ιδιοκτησία  |  © 2017 enfo.gr. Με τη χρήση του παρόντος δηλώνεις ότι συμφωνείς με τους όρους χρήσης.