Μη Μένεις Εκτός mi meneis ektos Μη Μένεις Εκτός Mi Meneis Ektos


Μισό…

Α
Α
Ξέρεις πως είναι;

Για χρόνια να ξέρεις ότι σου λείπει ένα κομμάτι,

να μαθαίνεις να ζεις με αυτό το κενό;

Κομμένος στα δύο.

Να περπατάς, να δουλεύεις, να κοιμάσαι, να τρως, να δημιουργείς, με το μισό σου.
Με μισό εαυτό. Έτσι, συνηθίζεις.
Έτσι μαθαίνεις να ζεις με τον εαυτό σου ανοικτό, όπως μια ανοικτή πληγή.
Μαθαίνεις να ζεις με τον πόνο αυτού του κενού, τόσο, που κόβεσαι, αιμορραγείς και το μόνο που λες είναι, "Δεν είναι τίποτε μωρέ, λίγο κόκκινο… Να! Το σκουπίζω και φεύγει".

Δεν υπάρχει μεγαλύτερος πόνος απ’ το μεμαθημένο σου.

Και ξαφνικά εμφανίζεται το κομμάτι σου…
Ξέρεις πως είναι;
Έρχεται και κουμπώνει πάνω σου. Ο πόνος εξαφανίζεται.
Συνειδητοποιείς, γνωρίζεις, μαθαίνεις, πως είναι να μην πονάς.
Πως είναι να είσαι ολόκληρος.
Δεν ήξερες πως είναι να είσαι ολόκληρος.

Τώρα φαντάσου…

Πως μπορεί να είναι, όταν απομακρύνεται το μισό σου… Έστω και για λίγο. Κάθε φορά…
Φαντάσου να σου ξεκολλάνε, το χέρι σου, το πόδι, τη μισή ψυχή σου για καιρό,
για μία μέρα, για πέντε ώρες ή για τρία λεπτά.
Δεν σε ενδιαφέρει αν είναι για λίγο ή πολύ, γιατί ο όποιος χρόνος σου φαίνεται αιώνας.

Ξέρεις γιατί;

Γιατί, τότε, τον πόνο του κενού σου τον νιώθεις πιο μεγάλο από ποτέ.

Πριν σχεδόν υπέγραφες την ανυπαρξία του.
Τόσο βαθιά η μαύρη τρύπα της συνήθειάς του, τόσο λαμπερό το μαχαίρι της άγνοιας μέχρι να νιώσεις το κόψιμο της γνώσης.
Πόνος, τεράστιος, ανυπόφορος τούτο το κενό.
Μέχρι να επιστρέψει στη θέση του, εκεί που ανήκει.

Γιατί τώρα γνωρίζεις ότι υπάρχει… Το άλλο σου μισό.

Πως είναι να είσαι ολόκληρος.
Δεν ήξερες πως είναι να είσαι ολόκληρος.

Θάλασσα που δεν αντέχει χωρίς ουρανό και γη.

Τώρα ξέρεις.



Μόνο η ολότητά σου μπορεί να κάνει ορατό τον εαυτό σου και όλα όσα υπάρχουν γύρω σου και μέσα σου.

Τότε, με βλέπω σου λέω…
Με βλέπω να χορεύω, κάπου στο κέντρο της γης και να με κοιτάζουν όλοι.

Να χορεύω μαζί με τα χέρια μου, τα πόδια μου, το στόμα μου, τα μάτια μου, το σώμα μου, την ψυχή μου ολόκληρη.

Δηλαδή… Με εσένα.

ΑΠΟΨΕΙΣ

Υπέροχο

ακριβώς αυτό που νοιώθω και θέλω να πώ... αλλά δεν ήξερα πώς.... »

Σε ευχαριστώ Άννα

Μες στην ψυχή μου μπήκες σήμερα και την ζωγράφισες.. Σε ευχαριστώ Άννα.. »

Τρυφερό!

Ωραίο είναι να φωτίζεται η ζωή πού και πού με τέτοιες ρομαντικές ακτίνες. »

ΚΑΤΑΘΕΣΕ ΤΗΝ ΑΠΟΨΗ ΣΟΥ

Αν θες η άποψή σου να συνδεθεί με το προφίλ σου, συνδέσου πριν την καταθέσεις.

ονοματεπώνυμο 
Από 4 έως 60 χαρακτήρες. Τώρα έχεις  0  χαρακτήρες.

τίτλος 
Από 3 έως 60 χαρακτήρες. Τώρα έχεις  0  χαρακτήρες.

περιεχόμενο   λίγος χώρος; γράψε ένα άρθρο
Από 1 έως 1000 χαρακτήρες. Τώρα έχεις  0  χαρακτήρες.

σύνδεσμος (link)


έξι κεφαλαίοι λατινικοί χαρακτήρες χωρίς κενά


Δεν έχεις συμπληρώσει όλα τα υποχρεωτικά (★) πεδία της φόρμας.
Το μήκος του ονοματεπωνύμου δεν είναι κατάλληλο.
Το μήκος του τίτλου δεν είναι κατάλληλο.
Το μήκος του περιεχομένου δεν είναι κατάλληλο.
Η διεύθυνση (URL) δεν είναι κατάλληλη.

 

Άννα Μιχαηλίδου

Αχόρταγο της διαδρομής μου το ταξίδι… Να ερωτεύομαι μόνο τη διαύ... περισσότερα






Μερικούς μήνες μετά...

Σκέψεις φωτιά και ετούτο εδώ το σημείωμα...

Παλιώνουν οι άνθρωποι

Ένας άλλος έρωτας

Τα κορίτσια που ερωτεύονται, πετούν!

Δε σε ερωτεύτηκα μωρό μου

περισσότερα


enfo.gr   Web   Wikipedia   Βικιπαίδεια   YouTube


Διάλεξε...

Thanice




ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΜΕ ΑΦΕΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΟΡΙΣΜΟ ΕΣΕΝΑ.
ΜΗ ΜΕΝΕΙΣ ΕΚΤΟΣ. ΔΩΣΕ ΣΤΗΝ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΟ ΔΙΚΟ ΣΟΥ ΧΡΩΜΑ.
ή γράψου στο newsletter 
mobile.enfo.gr + εσύ = bff
εγγραφή / σύνδεση     κοινότητα     λειτουργία     ταυτότητα     ανταπόδοση     προβολή     υποστήριξη     επικοινωνία
Ασφάλεια δεδομένων & πνευματική ιδιοκτησία  |  © 2017 enfo.gr. Με τη χρήση του παρόντος δηλώνεις ότι συμφωνείς με τους όρους χρήσης.