Μη Μένεις Εκτός mi meneis ektos Μη Μένεις Εκτός Mi Meneis Ektos


Μεταναστευτικο: Μια ανοιχτή πληγή που αιμορραγεί...

Α
Α
enfo.gr
Άνθρωποι που ξεριζώθηκαν με τον πιο βίαιο και άδικο τρόπο από τις εστίες τους για να σώσουν τη ζωή τους. Άνθρωποι εξαντλημένοι, βρεγμένοι τις περισσότερες φορές, χωρίς καμία στοιχειώδη βοήθεια. Άνθρωποι που μπορεί να μείνουνε για πάρα πολύ καιρό στο Λιμενικό ή στην αστυνομία μέχρι να μεταφερθούν σε κάποιο υπεράριθμο Κέντρο Υποδοχής.
Οι Γιατροί του Κόσμου, όπως και πολλές άλλες ανθρωπιστικές οργανώσεις αλλά και οι απλοί κάτοικοι των σημείων εισόδου, είναι εκεί. Και παίρνουν τη θέση ενός, ανίκανου να βοηθήσει τις πιο πολλές φορές, κράτους, κάνοντας τη δουλειά που είναι υποχρεωμένο να πράξει εκείνο.

Ποιοι είναι όμως οι υπέροχοι αυτοί άνθρωποι που μετέτρεψαν σε στάση ζωής τη φιλοσοφία της αλληλεγγύης;

Το enfo.gr και ο Ιάσονας Κάντας με τον Στέφανο Μαντζαρίδη βρέθηκαν στα γραφεία των Γιατρών του Κόσμου στο κέντρο της Αθήνας, στην οδό Σαπφούς 12, στο χώρο των πολυϊατρείων της οργάνωσης και μίλησαν για το τεράστιο θέμα της υποδοχής των προσφύγων και για τις δράσεις των Γιατρών του Κόσμου με την κ. Νάνσυ Ρετινιώτη, Κοινωνική Λειτουργό, Υπεύθυνη της Κοινωνικής Υπηρεσίας της οργάνωσης.



''Η υγεία πρέπει να γίνει ένα καθολικό δικαίωμα για όλους, ανεξάρτητα από τη φυλή, το χρώμα, την ιδεολογία ή τη θρησκεία.''


enfo.gr:
-Κατ’ αρχάς, θα θέλαμε να μας πείτε κάποια πράγματα για τους Γιατρούς του Κόσμου.

Νάνσυ Ρετινιώτη, Υπεύθυνη Κοινωνικής Υπηρεσίας των Γιατρών του Κόσμου: -Οι Γιατροί του Κόσμου είναι μια διεθνής, μη κυβερνητική, ανθρωπιστική, ιατρική κατά βάση οργάνωση. Το ελληνικό τμήμα της ξεκίνησε το 1990 και αποτελεί μέρος του διεθνούς δικτύου των ΓτΚ. Η πρώτη οργάνωση γεννήθηκε στη Γαλλία από έναν Γάλλο γιατρό, τον Δρ. Bertrand Kouchner.
Βασική αρχή και φιλοσοφία της οργάνωσης είναι πως η υγεία πρέπει να γίνει ένα καθολικό δικαίωμα για όλους, ανεξάρτητα από τη φυλή, το χρώμα, την ιδεολογία ή τη θρησκεία. Όλα τα προγράμματα των ΓτΚ δημιουργήθηκαν πάνω σε αυτή τη βασική αρχή. Δυστυχώς, αν και βρισκόμαστε στο 2015, αυτό δεν έχει ακόμα κατοχυρωθεί, γεγονός που οδηγεί όλες μας τις δράσεις να είναι προσανατολισμένες σε αυτό.

Υπάρχουν δυο άξονες πάνω στους οποίους λειτουργούμε, τα προγράμματα εσωτερικού και τα προγράμματα εσωτερικού. Πριν την οικονομική κρίση η αναλογία των δυο αυτών αξόνων ήταν 50/50, αυτή τη στιγμή όμως το 90% των προγραμμάτων μας είναι προγράμματα εσωτερικού. Στο εξωτερικό αυτή την περίοδο τρέχει μονάχα μια αποστολή, στην Ουγκάντα.
Οι δράσεις των ΓτΚ είναι κυρίως ιατρικές, ένα όμως πολύ σημαντικό κομμάτι που καλύπτουμε είναι και το ψυχοκοινωνικό, που εγώ προσωπικά το θεωρώ άρρηκτα συνδεδεμένο με το ιατρικό.Οι περισσότεροι από τους ανθρώπους που βλέπουμε αντιμετωπίζουν και άλλης φύσεως προβλήματα πέραν της σωματικής τους υγείας, οπότε προσπαθούμε να καλύψουμε και αυτές τις ανάγκες τους παρόλο που ως επί το πλείστον η βασική μας αρχή είναι η εξασφάλιση ενός υψηλού επιπέδου υγείας σε όλο τον πληθυσμό που βρίσκεται σε ανάγκη. Σε ανθρώπους δηλαδή που δεν έχουν ουσιαστικά πρόσβαση στο Εθνικό Σύστημα Υγείας της χώρας. Και πιστέψτε με, τέτοιοι άνθρωποι υπάρχουν πολλοί σήμερα. Είναι άνθρωποι ανασφάλιστοι, άνεργοι, μεταναστευτικός πληθυσμός που επίσης μπορεί να έχει χάσει την εργασία του ή που μπορεί ενώ βρίσκεται για πολλά χρόνια στην Ελλάδα να έχει χάσει το δικαίωμα της διαμονής του στη χώρα. Ακόμα είναι πρόσφυγες, αιτούντες άσυλο που ενώ θεωρητικά έχουν βάση νόμου το δικαίωμα πρόσβασης στο Ε.Σ.Υ., εντούτοις στην πράξη αντιμετωπίζουν πολλά εμπόδια, κυρίως γλωσσικά και πολιτισμικά.

enfo.gr: -Τα τελευταία χρόνια τα πράγματα σε ότι αφορά τις συνθήκες εργασίας των ΓτΚ είναι καλύτερα ή έχουν χειροτερέψει;

Νάνσυ Ρετινιώτη: -Οι δικές μας συνθήκες εργασίας έχουν σαφέστατα πληγεί κι αυτές από την οικονομική κρίση, από αυτά που βιώνουν οι άνθρωποι γύρω μας. Έχουμε αρχίσει να δυσκολευόμαστε ιδιαίτερα στην παροχή βοήθειας γιατί δεν είναι μονάχα πια το κομμάτι της απλής κλινικής εξέτασης, της απλής φαρμακευτικής αγωγής. Είναι πολύ δύσκολο πια να εξασφαλίσουμε τα στοιχειώδη προς εκείνους, όπως τα πολύ ακριβά φάρμακα.
Όλη αυτή η κατάσταση πια μας δυσκολεύει πολύ κι εμάς από τη στιγμή που τα προβλήματα των ανθρώπων είναι πια πολυσύνθετα. Δεν είναι πια εφικτό να εστιάσεις σε ένα πράγμα, πρέπει να ασχοληθείς με δέκα διαφορετικά προβλήματα σε κάθε άνθρωπο για να βελτιώσεις την κατάσταση του. Και φυσικά δεν έχουμε πια τα απαραίτητα για τη δουλειά μας μέσα.
Αυτό που δυσκολεύει ιδιαίτερα εμένα λόγου χάρη σαν κοινωνική λειτουργό είναι πως ενώ θέλω να παραπέμψω ανθρώπους, που ενώ θέλω να βοηθήσω ανθρώπους να διεκδικήσουν τα δικαιώματα τους, βλέπω ότι στην πράξη η γραφειοκρατία αλλά και άλλα θέματα όπως οι συνέπειες της οικονομικής κρίσης δε μου επιτρέπουν να τους βοηθήσω. Δυστυχώς κάποια δικαιώματα παρόλο που θα έπρεπε να είναι αυτονόητα, δεν είναι...

enfo.gr: -Ποια είναι η σχέση σας με το επίσημο ελληνικό κράτος; Υπάρχει κάποια βοήθεια, κάποια διευκόλυνση στο έργο σας;

Νάνσυ Ρετινιώτη: -Επί της ουσίας δεν έχουμε καμία βοήθεια από το κράτος. Προσπαθούμε γενικά να παραπέμπουμε πολλά από τα περιστατικά μας σε δημόσια νοσοκομεία, να έχουμε μια ενημέρωση για την πορεία της υγείας τους αλλά τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα λόγω της έλλειψης των κρατικών εκείνων μηχανισμών για την υποστήριξη των ανθρώπων αυτών. Πολλές φορές τα περιστατικά που στέλνουμε σε δημόσια νοσοκομεία μας γυρίζουν πίσω λόγω της αδυναμίας του κράτους να τα περιθάλψει.

enfo.gr: -Θέλει κατά βάθος το ελληνικό κράτος να βοηθήσει ή απλά επαναπαύεται στη δικαιολογία της οικονομικής κρίσης ή της στενής ευρωπαϊκής πολιτικής που βάζει όρια στα πάντα;

Νάνσυ Ρετινιώτη: -Σαφέστατα τα τελευταία χρόνια το βάρος πέφτει στις Μ.Κ.Ο. οι οποίες έχουν σχεδόν υποκαταστήσει πια το ρόλο του κράτους. Είναι όμως, θεωρώ, και δική μας δουλειά να τους φέρνουμε προ των ευθυνών τους, η Υγεία είναι μια ευθύνη που αναλογεί στο κράτος, εμείς όλοι θα έπρεπε να λειτουργούμε επικουρικά και καταγγελτικά. Κάθε φορά που βλέπουμε ότι παραβιάζονται κάποια δικαιώματα των ανθρώπων αυτών. Ωστόσο πια έχουμε πια αναπληρώσει πλήρως τη δουλειά του κράτους στον τομέα αυτόν.

enfo.gr
enfo.gr: -Αυτή τη στιγμή τρέχουν δυο προγράμματα σας στα σημεία εισόδου των προσφύγων στη χώρα, ένα στη Λέσβο και ένα στη Χίο. Μήπως θα μπορούσατε να μας περιγράψετε την κατάσταση που αντιμετωπίζουν τα μέλη της αποστολής σας από την πρώτη στιγμή της εμπλοκής τους;

Νάνσυ Ρετινιώτη: -Πάντοτε είχαμε μια εμπλοκή στο τεράστιο αυτό θέμα, όχι κατ’ ανάγκη πάντοτε με την έννοια του προγράμματος. Πάντοτε γινόταν παρεμβάσεις των ΓτΚ λόγου χάρη στη Λέρο όπου είχαμε αναλάβει το έργο της παροχής ανθρωπιστικής βοήθειας στους ανθρώπους αυτούς με είδη ένδυσης και ατομικής υγιεινής. Τώρα όμως τα προγράμματα μας είναι πιο ολοκληρωμένα. Από το 2012 ξεκινήσαμε προγράμματα στην Ηγουμενίτσα, την Κέρκυρα και στην Πάτρα με κινητές μονάδες, ψυχολογική βοήθεια αλλά και πρακτική, υλική βοήθεια στους ανθρώπους αυτούς.
Στη συνέχεια προχωρήσαμε σε δυο προγράμματα τα οποία τρέχουν ακόμα και σήμερα, στη Λέσβο και στη Χίο. Το πρόγραμμα της Λέσβου γίνεται σε συνεργασία με την Υπηρεσία Πρώτης Υποδοχής και χρηματοδοτείται από το Ταμείο Εξωτερικών Συνόρων. Υπάρχουν εκεί γιατροί, νοσηλευτές, κοινωνικός λειτουργός και ψυχολόγος. Οι παρεμβάσεις μας γίνονται μέσα στο Κέντρο της Μόριας, στην κινητή μονάδα της Υπηρεσίας της Πρώτης Υποδοχής. Είμαστε υπεύθυνοι για την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη των ανθρώπων που βρίσκονται σε κράτηση μέσα στο Κέντρο. Εμπλεκόμαστε άμεσα στο κομμάτι της ‘’ευαλωτότητας’’ και της πρώτης ‘’ανίχνευσης’’, του εντοπισμού δηλαδή ευάλωτων ομάδων όπως είναι οι ασυνόδευτοι ανήλικοι, οι έγκυες γυναίκες, τα θύματα βασανιστηρίων. Εμείς είμαστε εκείνοι που με γραπτή βεβαίωση μας ενημερώνουμε την Υπηρεσία Πρώτης Υποδοχής που καταγράφει τις ευάλωτες ομάδες ούτως ώστε αυτή να μεριμνήσει να τοποθετηθούν οι άνθρωποι αυτοί σε δομές φιλοξενίας, να φύγουν από την κράτηση και να υποβάλλουν αίτημα ασύλου εάν το επιθυμούν.
Το πρόγραμμα της Χίου είναι μέχρι στιγμής χρηματοδοτούμενο από ίδιους πόρους. Δεν έχει ενταχθεί σε κανένα πρόγραμμα χρηματοδότησης, παρόλα αυτά καταφέρνουμε να έχουμε εκεί γιατρό και νοσηλευτή.

     ''Οι άνθρωποι αυτοί φτάνουν εξαντλημένοι, βρεγμένοι τις περισσότερες φορές, χωρίς καμία στοιχειώδη βοήθεια. Η εικόνα είναι στ' αλήθεια σοκαριστική. Είναι ανεπίτρεπτο να βρίσκονται παιδιά μέσα στα κέντρα κράτησης, πρωταρχική ανάγκη η δημιουργία δομών φιλοξενίας.''

enfo.gr: -Ποια είναι η εικόνα αυτών των ανθρώπων; Ποια είναι η αίσθηση που αφήνουν σε μια κοινωνική λειτουργό;

Νάνσυ Ρετινιώτη: -Η δική μου εντύπωση, όταν πήγα στη Λέσβο για να αναπληρώσω τον συνάδελφο μου για λίγο διάστημα, ο οποίος στις συνθήκες που δουλεύει δεν έχει ποτέ άδεια, δεν έχει ποτέ ώρες ξεκούρασης, είναι σοκαριστική.
Οι άνθρωποι αυτοί φτάνουν εξαντλημένοι, βρεγμένοι τις περισσότερες φορές, χωρίς καμία στοιχειώδη βοήθεια. Μπορεί να μείνουνε για πάρα πολύ καιρό στο Λιμενικό ή στην αστυνομία μέχρι να μεταφερθούν με την κλούβα στο Κέντρο στη Μόρια.

Αυτό που έμενα με σοκάρισε σαν πρώτη εικόνα είναι που εκεί δεν κάνεις δουλειά κοινωνικού λειτουργού. Εκεί προσπαθείς να βοηθήσεις τους ανθρώπους αυτούς να αλλάξουν τα ρούχα τους και να έρθουν σε μια φυσιολογική κατάσταση, όσο μπορούν φυσικά να έρθουν σε μια τέτοια... Δεν κάνεις δηλαδή μια κοινωνική εργασία αλλά μια άλλου είδους, μάλλον περισσότερο ανθρωπιστική. Προσπαθείς να τους αλλάξεις τα ρούχα, να τους πεις δυο κουβέντες, να τους δώσεις ένα τσάι να ζεσταθούν, να εντοπίσεις ανθρώπους που μπορεί να είναι σε κρίση. Ανθρώπους σοκαρισμένους, ανθρώπους σε αναπηρία, με σοβαρά προβλήματα υγείας, παιδιά...
Είναι πολλά τα παιδιά. Στο παρελθόν ήταν ακόμα περισσότερα, τώρα όμως ευτυχώς μειώνεται ο αριθμός των παιδιών που κρατούνται, ειδικά των ασυνόδευτων. Αλλά και πάλι δεν μπορούμε να πούμε ότι σταμάτησε. Κανονικά η κράτηση παιδιών θα έπρεπε να αποφεύγεται, να μην υφίσταται καν σα μέτρο. Δεν είναι παρά ένα έσχατο μέτρο, είναι ανεπίτρεπτο να έχουμε ακόμα παιδιά μέσα στο κέντρο, σε τόσο άσχημες συνθήκες. Ωστόσο δεν υπάρχουν οι δομές που θα υποδεχτούν αυτά τα παιδιά, γι αυτό και μένουν στα Κέντρα λόγω της μεγάλης έλλειψης ελεύθερων θέσεων στους ξενώνες φιλοξενίας.

enfo.gr: -Υπάρχει τελικά σοβαρή προοπτική αφομοίωσης των πρσφύγων και ένταξης τους στην κοινωνία;

Νάνσυ Ρετινιώτη: -Είναι πολύ δύσκολο να μιλάς για ένταξη όταν δεν έχεις εξασφαλίσει πρώτα την υποδοχή. Και είναι εντελώς διαφορετικός ο τρόπος που αντιλαμβάνονται την ένταξη αυτών των ανθρώπων στην κοινωνία οι άλλες ευρωπαϊκές χώρες.
Θυμάμαι χαρακτηριστικά στο Ευρωπαϊκό Φόρουμ για τη μετανάστευση στις Βρυξέλλες συζητούσαν για πρόσβαση των μεταναστών στην αγορά εργασίας, για πολυπολιτισμικά κοινοτικά προγράμματα και ότι άλλο αντίστοιχο μπορεί κανείς να φανταστεί και εμείς τους μιλούσαμε για τα στοιχειώδη όπως η πρόσβαση στην υγεία και την εκπαίδευση, δηλαδή για πράγματα που για εκείνους ήταν δεδομένο ότι θα είχαν γίνει από το κομμάτι της υποδοχής!

%u0393%u03B9%u03B1%u03C4%u03C1%u03BF%u03AF%20%u03C4%u03BF%u03C5%20%u039A%u03CC%u03C3%u03BC%u03BF%u03C5
enfo.gr: -Οι Ευρωπαίοι πολίτες είναι ενημερωμένοι;

Νάνσυ Ρετινιώτη: -Βέβαια υπάρχει ενημέρωση, γνωρίζουν καλά ότι οι χώρες που αντιμετωπίζουν πολύ σοβαρά προβλήματα όπως η Ελλάδα, η Μάλτα και η Ιταλία δεν μπορούν να τα καταφέρουν μόνες τους.
Δεν έχω καταλάβει ακόμα αν όλο αυτό το πλαίσιο είναι τελικά φτιαγμένο έτσι ώστε οι άνθρωποι αυτοί να μην πηγαίνουν προς τις βόρειες χώρες αλλά να επωμίζονται το πρόβλημα μονάχα οι χώρες του νότου. Το πρόβλημα της μετανάστευσης όμως είναι ένα ευρωπαϊκό πρόβλημα. Οι άνθρωποι στα παράλια της Τουρκίας που περιμένουν να μπουν στην Ευρώπη είναι πάρα πολλοί και αυτό θα έπρεπε να προβληματίζει την Ευρώπη. Οι άνθρωποι αυτοί το μόνο που θέλουν είναι πρόσβαση σε βασικά αγαθά και αυτό πρέπει να τους εξασφαλίσεις. Είναι άνθρωποι που χρήζουν διεθνούς προστασίας και αυτό πρέπει να κάνεις αλλιώς απλά ανακυκλώνεις μια ιστορία που κρύβει πολλά πίσω της.
Είναι πολλά αυτά που πρέπει να γίνουν. Η ενημέρωση των Ευρωπαίων πολιτών δεν αρκεί, πρέπει να γίνει και στις χώρες καταγωγής τους. Οι άνθρωποι αυτοί έχουν μια εντελώς διαφορετική εικόνα για το τι θα αντιμετωπίσουν πηγαίνοντας στην Ευρώπη. Πιστεύουν ότι όλα θα είναι εκεί φοβερά και τελικά καταλήγουν μέσα σε μια σάπια βάρκα, θύματα ενός εμπορίου ανθρώπων πληρώνοντας όλα τους χρήματα, όλες τις οικονομίες τους προκειμένω να βρουν έναν τρόπο να μεταβούν εκεί. Δεν γνωρίζουν καν τον τρόπο αυτό μέχρι την τελευταία στιγμή, φτάνουν δηλαδή να μπουν στη βάρκα για να αντιληφθούν τελικά τι γίνεται, διακινδυνεύοντας την ίδια τους τη ζωή και ερχόμενοι αντιμέτωποι με πολύ δύσκολες συνθήκες και με ένα στόχο εντελώς διαφορετικό από αυτό που φανταζόταν αρχικά.

     ''Η στάση του κόσμου στα νησιά είναι πραγματικά συγκλονιστική. Κάνουν όλα όσα θα έπρεπε να κάνει το κράτος. Είναι τρομακτική η έλλειψη υποδομών, παρόλα τα κονδύλια που πέρασαν μέσα από τα χέρια της Πολιτείας όλα αυτά τα χρόνια. Δεν έχει γίνει απολύτως τίποτα.''  

enfo.gr: -Ο κόσμος στα νησιά πως υποδέχεται αυτούς τους ανθρώπους;

Νάνσυ Ρετινιώτη: -Ο κόσμος στα νησιά υποδέχεται τους ανθρώπους αυτούς όπως ακριβώς βλέπετε στα Μέσα Ενημέρωσης. Παίρνουν κι αυτοί στις πλάτες τους την απουσία του κρατικού μηχανισμού. Βλέπουμε ανθρώπους που βουτάνε για να σώσουν κόσμο, κάτι που νομίζω πως θα κάναμε όλοι μας. Ωστόσο αυτό δεν είναι δική τους αρμοδιότητα, δεν είναι δουλειά των κατοίκων. Ίσα ίσα που οι άνθρωποι αυτοί έρχονται καθημερινά αντιμέτωποι με πολύ δύσκολες καταστάσεις. Ειδικά τους καλοκαιρινούς μήνες η κατάσταση είναι πολύ περισσότερο δύσκολη γι αυτούς, παρόλα αυτά είναι αλληλέγγυοι, δίνουν είδη πρώτης ανάγκης, ρουχισμό. Ειδικά οι κάτοικοι σε σημεία που υπάρχει μεγάλη μεταναστευτική ροή είναι ιδιαίτερα ευαισθητοποιημένοι.

enfo.gr: -Τα τελευταία χρόνια το κράτος χρησιμοποιεί την καραμέλα της κρίσης. Ότι αδυνατεί να παρέχει τα στοιχειώδη ακόμα και στους Έλληνες πολίτες, πόσο μάλλον στην τεράστια μεταναστευτική ροή. Αν λοιπόν αυτό το βάλουμε παραπλεύρως, δεν υπάρχουν πέντε πράγματα που θα μπορούσε το ελληνικό κράτος να είχε κάνει καλύτερα σε επίπεδο υποδοχής;

Νάνσυ Ρετινιώτη: -Σαφέστατα και θα μπορούσε το κράτος να κάνει περισσότερα. Η κατάσταση αυτή υπήρχε και πριν την κρίση, απλά τώρα μπορεί να χρησιμοποιηθεί και σαν δικαιολογία του στυλ που να δώσουμε προτεραιότητα. Ωστόσο η ανάγκη μεταναστευτικής πολιτικής δεν είναι κάτι που γεννήθηκε ξαφνικά τώρα.
Το πρώτο βασικό είναι οι δομές. Δεν μπορείς να μιλάς για μεταναστευτική πολιτική όταν δεν έχεις δομές να υποδεχτείς αυτούς τους ανθρώπους, όταν τους στοιβάζεις μέσα σε κοντέινερς ενώ έχεις κατασπαταλήσεις τεράστιους πόρους για τη δημιουργία δομών. Πρέπει από εκεί να ξεκινήσεις. Τόσο για εμένα προσωπικά ως επαγγελματίας όσο για τους ΓτΚ δεν μπορείς χωρίς σωστές υποδομές να υποδεχτείς έναν πληθυσμό και να του παρέχεις υπηρεσίες.

Οι υπηρεσίες είναι το δεύτερο κομμάτι, το πρώτο είναι που θα μπουν αυτοί οι άνθρωποι, πως θα μπουν, με ποιους θα μπουν. Δεν μπορούν να ζουν μαζί τόσα πολλά άτομα.
Αυτό που λέμε τόσο οι ΓτΚ όσο και όλες οι οργανώσεις σε σχέση με την υγεία αυτών των ανθρώπων είναι πως οι μετανάστες δε νοσούν από τη χώρα τους. Νοσούν από τη στιγμή που φτάνουν στη δική μας χώρα και αυτό το γεγονός από μόνο του θα έπρεπε να προβληματίζει εκείνους που χαράζουν τη μεταναστευτική πολιτική. Είναι νέοι άνθρωποι, κατά βάση υγιείς, οι οποίοι έρχονται εδώ και εξ’ αιτίας των συνθηκών που βιώνουν, νοσούν. Είτε ψυχικά, γιατί κι αυτά τα περιστατικά δεν είναι λίγα, είτε σωματικά. Αποκτούν δηλαδή νοσήματα μέσα στα Κέντρα οπότε αν δεν αλλάξει κάτι στον τομέα αυτόν, αν δε δημιουργηθούν νέες δομές που να μπορούν να υποδεχτούν με ασφαλή και αξιοπρεπή τρόπο τους ανθρώπους αυτούς, είναι περιττό να μιλάμε για υποδοχή και για ένταξη.

enfo.gr
enfo.gr: -Τι αλλαγές θα πρέπει να γίνουν σε ότι αφορά την ευρωπαϊκή νομοθεσία;

Νάνσυ Ρετινιώτη: -Είναι πολλά αυτά που πρέπει να αλλάξουν. Το βασικότερο είναι να δίνεται η δυνατότητα στους ανθρώπους αυτούς να επιλέξουν οι ίδιοι τη χώρα που θα υποβάλλουν το αίτημα ασύλου τους.
Ακόμα, σίγουρα πρέπει να επανεξεταστεί η Συνθήκη του Δουβλίνου. Υπάρχουν άνθρωποι που αναγκάζονται από τη Συνθήκη να υποβάλλουν εδώ το αίτημα ασύλου τους και οι οικογένειες τους βρίσκονται ήδη σε κάποια άλλη ευρωπαϊκή χώρα. Οι διαδικασίες της αίτησης είναι υπερβολικά χρονοβόρες. Ακολουθεί και άλλη τεράστια καθυστέρηση μέχρι το αίτημα τους στη χώρα που βρίσκονται οι οικογένειες τους με αποτέλεσμα όλος αυτός ο χρόνος που κατασπαταλάται να λειτουργεί ιδιαίτερα επιβαρυντικά τόσο για την υγεία των παιδιών όσο και του ενός γονέα που έχει την επιμέλεια των παιδιών μέχρι την επανένωση της οικογένειας. Πρέπει να υπάρξει ένας δικαιότερος καταμερισμός των ευθυνών έτσι ώστε οι άνθρωποι αυτοί να μη νιώθουν εγκλωβισμένοι. Είναι τρομερό να δουλεύεις και να βλέπεις ανθρώπους εγκλωβισμένους, είναι ασφυκτικό. Τι να πεις σε αυτούς τους ανθρώπους; Είναι σα να μην μπορείς να κάνεις ούτε ένα βήμα μπροστά αλλά και ούτε ένα βήμα πίσω...

enfo.gr: -Προσωπικά για εσάς, τι κόστος έχει αυτή η δουλειά;

Νάνσυ Ρετινιώτη: -Για μένα, παρόλο που είναι μέρος της δουλειάς μου, είναι πολύ βαρύ να βλέπω ανθρώπους εγκλωβισμένους, σε πολύ δύσκολη συναισθηματική κατάσταση, ανθρώπους που να παλεύουν για να επιβιώσουν, που να έχουν όνειρα και να μην μπορούν να το πραγματοποιήσουν. Αυτό γεννάει την αίσθηση και σε σένα του πως να παρέχω αυτή τη βοήθεια που πρέπει όταν οι άνθρωποι αυτοί αδυνατούν λόγω συνθηκών να τη λάβουν.

enfo.gr: -Ρατσιστικά προβλήματα αντιμετωπίσατε τόσο απέναντι στους ασθενείς σας όσο και απέναντι στην οργάνωση;

Νάνσυ Ρετινιώτη: -Και ως προς την οργάνωση και ως προς τους ασθενείς. Σε ότι αφορά την οργάνωση ήταν περισσότερο σε επίπεδο απειλών. Στους ανθρώπους όμως που εξυπηρετούμε όμως είχαμε πάρα πολλά περιστατικά ρατσιστικής βίας ιδιαίτερα κατά τα προηγούμενα χρόνια. Τώρα η αλήθεια είναι πως το φαινόμενο έχει μειωθεί αισθητά.Πριν από δυο χρόνια είχαμε κάνει μια αναφορά για τα θύματα της ρατσιστικής βίας. Ήταν πολύ δύσκολο, υπήρχαν πολλοί σοβαροί τραυματισμοί ακόμα και γυναικών. Βλέπαμε ευάλωτες ομάδες, όπως γυναίκες που είχαν δεχτεί βία, είδαμε ένα 14χρονο παιδί που είχαν στην πλατεία Αττικής.
Είδαμε πολύ σκληρή μορφή βίας, και σχεδόν σε κάθε περίπτωση φαινόταν το ρατσιστικό κίνητρο. Στις περισσότερες περιπτώσεις ρωτούσαν τη χώρα καταγωγής και μετά γινόταν η επίθεση.
Ο τρόπος των επιθέσεων ήταν πολύ συγκεκριμένος, με τη χρήση άγριων σκυλιών και ροπάλων. Πιθανότατα θα θυμάστε το παιδί από την Αφρική που του είχαν χαράξει την πλάτη...



enfo.gr: -Και λέτε πως αυτά τα ρατσιστικά περιστατικά έχουν μειωθεί τα τελευταία δυο χρόνια;

Νάνσυ Ρετινιώτη: -Ναι, τον τελευταίο χρόνο είναι πτωτική η τάση τους. Για το σκοπό αυτό μάλιστα υλοποιήσαμε και το πρόγραμμα ''Enough! - Αρκετά!'' σε συνεργασία με το Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες. Στα πλαίσια του προγράμματος μας αυτού παρείχαμε στα θύματα ρατσιστικών επιθέσεων τόσο ιατρική και ψυχοκοινωνικη υποστήριξη όσο και νομική βοήθεια.
Ακόμα οι ΓτΚ είχαν εμπλακεί ενεργά και στην περίφημη υπόθεση της Μανωλάδας αλλά και σε πολλά παρόμοια περιστατικά. Μπορεί τότε να βλέπαμε και πέντε ή ακόμα και δέκα άτομα την ημέρα, θύματα ρατσιστικών επιθέσεων.

enfo.gr: -Πως μπορεί κάποιος να βοηθήσει το έργο σας;

Νάνσυ Ρετινιώτη: -Οι ΓτΚ είναι μια κατ’ εξοχήν εθελοντική οργάνωση. Αν το δείτε και αριθμητικά, είναι πολύ λίγοι οι εργαζόμενοι σε σχέση με τους εθελοντές μας. Έχουμε πάνω από 600 εθελοντές.
Μπορούν να συνεισφέρουν στο έργο μας άνθρωποι που έχουν μια ιατρική ειδικότητα, ψυχολόγοι, κοινωνικοί λειτουργοί αλλά και άνθρωποι που δεν έχουν κάποια σχέση με το συγκεκριμένο αντικείμενο εργασίας. Και αυτό για εμάς είναι εξίσου σημαντικό γιατί υπάρχουν πάρα πολλές άλλες εργασίες που μπορούν να κάνουν και να μας βοηθήσουν. Στις διάφορες εκδηλώσεις μας, σε θέματα που έχουν να κάνουν με την προετοιμασία των επισιτιστικών πακέτων μας, απλές δηλαδή, καθημερινές δουλειές μέσα στο Κέντρο μας.
Όλοι μπορούν να μας βοηθήσουν, αρκεί να έχουν μια ευαισθησία πάνω στα θέματα που η οργάνωση παρεμβαίνει με βάση το καταστατικό και της αρχές της που δεν είναι άλλες από το σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα και την καθολικότητα του δικαιώματος υγείας.

enfo.gr: -Ξένες αποστολές των Γιατρών του Κόσμου έρχονται πια στην Ελλάδα;

Νάνσυ Ρετινιώτη: -Τα τελευταία χρόνια λόγω της οικονομικής κρίσης έχουμε πάρα πολλές κρούσεις από το διεθνές δίκτυο των ΓτΚ. Οι κρούσεις αυτές γίνονται από διάφορες αντιπροσωπείες μας και υπάρχουν πια αρκετές σκέψεις για ένταξη της Ελλάδας στις υπό βοήθεια χώρες.

enfo.gr: -Μπορεί κάποιος να χρησιμοποιήσει την ιστοσελίδα σας για να ενημερωθεί για τους τρόπους που μπορεί να συνδράμει στο έργο σας;

Νάνσυ Ρετινιώτη: -Στην ιστοσελίδα μας υπάρχουν τα τηλέφωνα μας, ηλεκτρονικές αιτήσεις εθελοντή, πληροφορίες για το έργο μας. Εκεί μπορεί κάποιος να δει πως μπορεί να συνδράμει στο έργο μας ενώ συχνά υπάρχουν και οι εκάστοτε εκκλήσεις μας για φάρμακα και τρόφιμα, πράγματα απαραίτητα για την εξυπηρέτηση των αναγκών μας.

enfo.gr: -Ποια είναι η συνεργασία σας με τις υπόλοιπες δομές;

Νάνσυ Ρετινιώτη: -Έχουμε πάρα πολύ καλή συνεργασία. Πάρα πολλές φορές είμαστε εταίροι σε κοινά προγράμματα, παραπέμπουμε απο κοινού περιστατικά. Είμαστε νομίζω όλες οι οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών μπλεγμένες στον ίδιο φαύλο κύκλο οπότε είναι αυτονόητη η καλή συνεργασία μας. Ο καθένας από μας, μέσα από την εμπειρία του έχει κάτι να προσφέρει. Εμείς στους ΓτΚ έτσι το βλέπουμε.

enfo.gr: -Υπάρχει ένα ευρωπαϊκό σχέδιο για στρατιωτική δράση εναντίον των σκαφών των δουλεμπόρων, κυρίως στη Λιβύη. Ποια είναι η γνώμη της οργάνωσης σας για το θέμα αυτό, θα μπορούσε να είναι αυτή η ευρωπαϊκή πολιτική;

Νάνσυ Ρετινιώτη: -Βάση δίνεις στη διάσωση, δε δίνεις στην καταστολή. Δεν έχει κανένα νόημα και θέτεις και σε άμεσο κίνδυνο ανθρώπους που δε φταίνε σε τίποτα. Ανθρώπους που είναι ουσιαστικά τα θύματα αυτής της υπόθεσης. Οπότε τι θα πας να καταστείλεις; Είχα μια συζήτηση πρόσφατα με φίλους μου από το Αφγανιστάν οι οποίοι μου είπαν πως τις περισσότερες φορές οι άνθρωποι που βρίσκονται μέσα στις βάρκες αυτές και τα σαπιοκάραβα είναι μόνοι τους. Δεν υπάρχει καν ο δουλέμπορος μέσα σε αυτές, είναι ένας μύθος όλο αυτό. Ο δουλέμπορος προφανώς είναι απέναντι και ατενίζει. Ακόμα και οι άνθρωποι που οδηγούν τις περισσότερες φορές αυτές τις βάρκες είναι άνθρωποι που δεν είχαν τα χρήματα για να πληρώσουν το ταξίδι και για τον λόγο αυτό έχουν αναλάβει να παίξουν αυτό τον ρόλο.
Αυτή δεν είναι μεταναστευτική πολιτική. Μεταναστευτική πολιτική είναι να δώσεις πραγματικά μεγάλη και ουσιαστική σημασία στη διάσωση και στην έρευνα. Όσο θα υπάρχουν τέτοιες πολιτικές δεν οδηγούμαστε πουθενά.

enfo.gr: -Τι πιστεύετε για τα Ελληνικά Μ.Μ.Ε. και τη στάση τους τόσο σε ότι αφορά τη δράσης σας όσο και για το ζήτημα της μετανάστευσης. Πως το διαχειρίζονται αυτό; Υπάρχουν ακόμα στερεότυπα στην αντιμετώπιση των μεταναστών από τα Μ.Μ.Ε.;

Νάνσυ Ρετινιώτη: -Ξέρετε τι με ενοχλεί περισσότερο εμένα; Ότι πάντα το θέμα βγαίνει στην επικαιρότητα μετά από κάποιο ναυάγιο ή μετά από πνιγμούς.
Θα μπορούσε να υπάρχει μεγαλύτερη ευαισθησία, τα Μ.Μ.Ε. θα μπορούσαν να παίξουν έναν πολύ καθοριστικό ρόλο στην ευαισθητοποίηση του κόσμου. Στο ότι τελικά οι άνθρωποι αυτοί δεν έρχονται εδώ ούτε για να μας πάρουν τις δουλειές μας, ούτε για να ζήσουν σε βάρος μας πλουσιοπάροχα, ούτε για να επιβάλλουν θρησκείες. Είναι άνθρωποι που έρχονται εδώ για να γλυτώσουν από τον πόλεμο.
Αυτή τη στιγμή οι περισσότεροι άνθρωποι που βρίσκονται στα τουρκικά παράλια περιμένοντας να περάσουν στην Ελλάδα είναι πρόσφυγες. Και είμαστε ήδη αντιμέτωποι με κάτι που δε γνωρίζω τι διαστάσεις μπορεί να λάβει. Χρειάζεται ένα πλάνο επείγουσας βοηθείας τόσο από την ελληνική κυβέρνηση όσο και από την Ευρωπαϊκή Ένωση το οποίο δυστυχώς δεν υπάρχει. Γιατί μπορεί να υφίστανται τα διάφορα ταμεία με όλα τα προβλήματα τους, μέχρι όμως να υλοποιηθούν τα σχέδια τι γίνεται; Γιατί αυτοί όλοι οι άνθρωποι είναι εκεί θα έρθουν. Τι θα γίνει; Πως θα τους δεχτούμε; Πως θα τους βοηθήσουμε; Πως θα τους εξασφαλίσουμε τα στοιχειώδη; Θα περιμένουμε απλά να έρθουν τα προγράμματα; Τι θα κάνουμε;

enfo.gr
Εδώ μπορείτε να βρείτε την παρουσίαση του έργου των Γιατρών του Κόσμου στο enfo.gr

Εμείς στο enfo.gr νιώθουμε ανίκητη την ανάγκη να ευχαριστήσουμε όλους αυτούς τους ανθρώπους που έκαναν στάση ζωής την αλληλεγγύη και να τους υποσχεθούμε πως θα είμαστε δίπλα τους για οτιδήποτε χρειαστούν...

ΚΑΤΑΘΕΣΕ ΤΗΝ ΑΠΟΨΗ ΣΟΥ

Αν θες η άποψή σου να συνδεθεί με το προφίλ σου, συνδέσου πριν την καταθέσεις.

ονοματεπώνυμο 
Από 4 έως 60 χαρακτήρες. Τώρα έχεις  0  χαρακτήρες.

τίτλος 
Από 3 έως 60 χαρακτήρες. Τώρα έχεις  0  χαρακτήρες.

περιεχόμενο   λίγος χώρος; γράψε ένα άρθρο
Από 1 έως 1000 χαρακτήρες. Τώρα έχεις  0  χαρακτήρες.

σύνδεσμος (link)


έξι κεφαλαίοι λατινικοί χαρακτήρες χωρίς κενά


Δεν έχεις συμπληρώσει όλα τα υποχρεωτικά (★) πεδία της φόρμας.
Το μήκος του ονοματεπωνύμου δεν είναι κατάλληλο.
Το μήκος του τίτλου δεν είναι κατάλληλο.
Το μήκος του περιεχομένου δεν είναι κατάλληλο.
Η διεύθυνση (URL) δεν είναι κατάλληλη.

 

Στέφανος Μαντζαρίδης

Και τώρα; Τώρα τι κάνουμε; Σκύβουμε το κεφάλι και τα παρατάμε; Ή... περισσότερα






Volunteers, activists, these wonderful people...

Εθελοντές ακτιβιστές, αυτοί οι υπέροχοι άνθρωποι...

Γιορτάζοντας στα Σταυροδρόμια της Τέχνης

ΜΚΟ PRAKSIS: 11 χρόνια συνεχούς προσφοράς σε οποιονδήποτε νιώθει ευάλωτος

Οι ίδιοι οι θεσμοί οδηγούν την κοινωνία στην ξενοφοβία

Γιατροί του Κόσμου. Όπου υπάρχουν άνθρωποι...

περισσότερα


enfo.gr   Web   Wikipedia   Βικιπαίδεια   YouTube


Μία αληθινή ιστορία...

Γιώργος Χάμπας




ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΜΕ ΑΦΕΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΟΡΙΣΜΟ ΕΣΕΝΑ.
ΜΗ ΜΕΝΕΙΣ ΕΚΤΟΣ. ΔΩΣΕ ΣΤΗΝ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΟ ΔΙΚΟ ΣΟΥ ΧΡΩΜΑ.
ή γράψου στο newsletter 
mobile.enfo.gr + εσύ = bff
εγγραφή / σύνδεση     κοινότητα     λειτουργία     ταυτότητα     ανταπόδοση     προβολή     υποστήριξη     επικοινωνία
Ασφάλεια δεδομένων & πνευματική ιδιοκτησία  |  © 2017 enfo.gr. Με τη χρήση του παρόντος δηλώνεις ότι συμφωνείς με τους όρους χρήσης.