Μη Μένεις Εκτός mi meneis ektos Μη Μένεις Εκτός Mi Meneis Ektos


Το δαιδαλώδες της ψυχής

Α
Α
deviantart.com
Σα νοιώθω να χάνω το θάρρος μου και να τρέμω για το αύριο, σαν πάλι τσαλακωμένη από αγάπη και παράπονο κάνω την πιο μεγάλη βόλτα μου στα βαθιά, δίχως προορισμό και γυρισμό μέσα σε ένα υπόγειο ταξίδι της καρδίας, μέσα σε ένα αχανές βλέμμα που έχει να πει τόσα πολλά, που ποτέ δεν είπε.

Και εσύ για ακόμα μια φορά να κάθεσαι εκεί απαθής με αυτό το αγνό χαμόγελο στα χείλη περιμένοντας να βρω και πάλι τη λυτρωτική μου διέξοδο, μα νομίζω δεν υπάρχει πλέον διαφυγή, κάθε μέρα χάνομαι όλο και πιο βαθιά μέσα σε αυτό το απέραντο σκοτάδι, παίρνοντας μαζί την αγάπη σου, τα μεθυστικά φιλιά σου, την μεταξένια ύφη σου. Σαν από όνειρο με γιασεμιά και μενεξέδες, να πλημμυρίζει το μυαλό μου, κάθε φορά σε αυτό το απέραντο σκοτάδι.

Η μοναξιά σαν απροστάτευτο ζώο με πλησιάζει και με φλερτάρει νωχελικά ψάχνοντας να βρει ακόμα ένα θύμα από τα συντρίμμια της καρδίας, o λαβύρινθος της ευτυχίας είναι ένα περίπλοκο παιχνίδι που δεν ξέρεις αν θα είσαι ο νικητής ή ο χαμένος αν θα εξιλεωθείς ή θα καείς στα έγκατα της ψυχής. Προχωράς και παίρνεις ρίσκο, ρίσκο για τη ζωή, ρίσκο για την εξιλέωση, χωρίς προστριβές, χωρίς πλέον κανένα γυρισμό.

Είσαι εδώ! Βάλε λοιπόν τα καλά σου και παίξε την καλύτερη σου παράσταση, χόρεψε αυτό τον τελευταίο χορό με τον διάβολο και εξιλεώσου… Εξιλεώσου! Συναισθήματα που παίζουν μέσα μου σα ρωσική ρουλέτα ποιο θα με λυτρώσει και ποιο θα με λυγίσει…

Αγάπες, φωνές, χαρές, λύπες, όνειρα, ταξίδια. Τόσα πολλά μα και τόσο λίγα την ίδια στιγμή, δίνουν στην ψυχή τροφή μπας και ξεθυμάνει λιγάκι από την πεινά της ανάγκης για τη ζωή. Χαμένη στα παράξενα σοκάκια της ψυχής χοροπηδώντας μπροστά μου απειλητικά. Αναμνήσεις ξεχασμένες, αναμνήσεις μαραμένες.

Είναι η ανάγκη ξέρεις, για την αυτο-ολοκλήρωση, για την αναγέννηση μέσα από τις στάχτες μου, η ψυχή μου δεν έχει καταλαγιάσει ακόμα, δεν έχει ημερέψει. Οι λέξεις, οι σκέψεις, οι φωνές, στριγγλίζουν μέσα μου, ζητούν μια σωτηρία, μια ευκαιρία δεν μαζεύονται συνεχίζουν και παλεύουν, παλεύουν παράλυτα.

Κάπου έχεις χαθεί στις ίδιες τις σκέψεις σου, τις αναμνήσεις σου;
Στο κουβάρι σου…
Σιωπή! Τι περίεργη λέξη.

Ξορκίζω τους φόβους μου, τις αδυναμίες μου, τα λάθη μου μα αυτή ακόμα εκεί.
Σιωπή…

Σαν από γαλλική ταινία του 60 η ζωή μου παίζει κάθε μέρα το ίδιο έργο στον ίδιο προβολέα χωρίς σταματημό, προσπαθώντας να μου δείξει κάτι, ένα σημάδι.
Παρόλα αυτά σιωπή…

Δεν ξέρω γιατί παλεύω πλέον για την εξιδανίκευση μου; Για το περίεργο παιχνίδι της ζωής; Δεν ξέρω! Ίσως αν ήσουν εδώ να ήταν αλλιώς, ίσως με ένα σου και μόνο βλέμμα να ήταν όλα διαφορετικά, καλύτερα. Τα μάτια δεν λένε πολλά, με την καρδιά τα λέγαμε όλα και δινόμασταν ο ένας στον άλλο ολοκληρωτικά, δίχως δισταγμό δίχως ντροπή.

Αυτή η εθιστική μάτια σου, που ήταν σαν να κρατούσε 50 καλοκαιριά και 50 χειμώνες, πόσο την έχω ανάγκη. Φοβάμαι πως ίσως δεν τα δω ποτέ ξανά όλα αυτά.
Ίσως χαθούν και αυτά μέσα στην ατελείωτη σιωπή που μας σκοτώνει σιγά - σιγά.
Φοβάμαι πως τελικά αν τα δω, τα βρω σβησμένα. Εντούτοις έμαθα να ζω με τις αναμνήσεις σου, τη μυρωδιά σου, το άγγιγμα σου, την ανάσα σου.

Έλα σε παρακαλώ σε έχω τόση ανάγκη, μέσα στα μάτια μου βροχή, μέσα στην ψυχή μου συντρίμμια, μέσα στο σώμα μου ολοκαύτωμα. Έλα μόνο για μια στιγμή μη νοιάζεσαι για το μετά έλα και ας χαθείς, δεν πειράζει θα το παλέψω. Ας χαθείς…

Κοιτά τις αγριοτριανταφυλλιές πόσο ωραία ανθίζουν, πως συντροφεύουν η μια την άλλη, αυτή η μεθυστική μυρωδιά τους, το γλυκό χάιδεμα των φύλων τους, η βελούδινη υφή τους. Άγγιξε τες, ονειρέψου τες, αν μπορείς ζωγράφισε τες. Ζήσε τες!

Με κυνηγάνε οι φωτιές του παρελθόντος, ακόμη μια πυρκαγιά στα σωθικά μου και την ψυχή μου με κατατρέχει. Στάχτες, στάχτες παντού, σαν αόρατος κλέφτης καίει και παίρνει ό,τι αγαπώ, ό,τι νοσταλγώ, ό,τι ζω, ξέρω καλά πλέον, είναι το παρελθόν, ήρθε ξανά στα όνειρα μου. Αγρύπνια. Το ζοφερό σκοτάδι βασιλεύει εκεί, με τυλίγει σα μανδύας και με ταξιδεύει μέσα στην κρύα θλίψη, μέσα στην απέραντη σιωπή, μέσα στα χαμένα ενδόμυχα μου.

Τις ακούς;

Τις ακούς τις μουσικές; Βλέπεις τα όνειρα που χορεύουν ρυθμικά μπροστά σου σαν το δροσερό νερό που αγκαλιάζει και ξεγυμνώνει το ποτάμι… Ακούς;
Τις ακούς τις φωνές; Πόσο όμορφα αντηχούν και γαργαλούν την ακοή σου; Το νιώθεις αυτό; Το νιώθεις αυτό το γλυκό τσίμπημα στο στομάχι;

Άνοιξε επιτέλους τα μάτια σου είναι η ευτυχία. Έβαλε τα καλά της για να σε υποδεχτεί δεν ακούς; Σου φωνάζει παιχνιδιάρικα από μακριά δεν την ακούς;

ΓΕΛΑ, ΖΗΣΕ, ΑΓΑΠΗΣΕ, δεν την ακούς; Είναι οι αλκυονίδες μέρες σου!

ΚΑΤΑΘΕΣΕ ΤΗΝ ΑΠΟΨΗ ΣΟΥ

Αν θες η άποψή σου να συνδεθεί με το προφίλ σου, συνδέσου πριν την καταθέσεις.

ονοματεπώνυμο 
Από 4 έως 60 χαρακτήρες. Τώρα έχεις  0  χαρακτήρες.

τίτλος 
Από 3 έως 60 χαρακτήρες. Τώρα έχεις  0  χαρακτήρες.

περιεχόμενο   λίγος χώρος; γράψε ένα άρθρο
Από 1 έως 1000 χαρακτήρες. Τώρα έχεις  0  χαρακτήρες.

σύνδεσμος (link)


έξι κεφαλαίοι λατινικοί χαρακτήρες χωρίς κενά


Δεν έχεις συμπληρώσει όλα τα υποχρεωτικά (★) πεδία της φόρμας.
Το μήκος του ονοματεπωνύμου δεν είναι κατάλληλο.
Το μήκος του τίτλου δεν είναι κατάλληλο.
Το μήκος του περιεχομένου δεν είναι κατάλληλο.
Η διεύθυνση (URL) δεν είναι κατάλληλη.

 

Γιώτα Μαστροσαββάκη

Θα γίνω περιεκτική και θα χρησιμοποιήσω 2 μονάχα λέξεις : συνεστ... περισσότερα






Σκέψεις φωτιά και ετούτο εδώ το σημείωμα...

Θυμήσου, για να χωράω στη ζωή σου, τσαλακώνομαι

Έχασα τα κλειδιά και τα παπούτσια μου

Το δυνατό συναίσθημα δεν μπορείς να το αγνοήσεις!

Γιατί το φεγγάρι ακούει το λυγμό της καρδιάς...

Το κορίτσι των γενεθλίων

περισσότερα


enfo.gr   Web   Wikipedia   Βικιπαίδεια   YouTube


Επαναστάτρια του εαυτού μου

Μαρύσα Παππά (2#x_2)




ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΜΕ ΑΦΕΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΟΡΙΣΜΟ ΕΣΕΝΑ.
ΜΗ ΜΕΝΕΙΣ ΕΚΤΟΣ. ΔΩΣΕ ΣΤΗΝ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΟ ΔΙΚΟ ΣΟΥ ΧΡΩΜΑ.
ή γράψου στο newsletter 
mobile.enfo.gr + εσύ = bff
εγγραφή / σύνδεση     κοινότητα     λειτουργία     ταυτότητα     ανταπόδοση     προβολή     υποστήριξη     επικοινωνία
Ασφάλεια δεδομένων & πνευματική ιδιοκτησία  |  © 2017 enfo.gr. Με τη χρήση του παρόντος δηλώνεις ότι συμφωνείς με τους όρους χρήσης.