Μη Μένεις Εκτός mi meneis ektos Μη Μένεις Εκτός Mi Meneis Ektos


Η αξία της ψυχής

Α
Α
Ένα τραγούδι, μια παράσταση, ένα βιβλίο, ένα ταξίδι, μπορούν να γίνουν όλα μαζί ή και μεμονωμένα.

Σε μια ακαθόριστη στιγμή της ζωής, πάντως, όπως το κρασί στο βαρέλι, έρχονται και κάνουν την απόσταξή τους και τότε συνειδητοποιείς το πόσο πολύτιμες ήταν οι στιγμές, που άκουσες, που παρακολούθησες, που διάβασες, που επισκέφθηκες! Ας προσπαθήσω να βάλω μια σειρά, όμως, έστω και χρονικά μπερδεμένη, έστω και ελαφρώς ακαθόριστη.

Φτωχό κομπολογάκι μου...
Η απόφαση εκείνης της εποχής για ταξίδι στον Νότο δεν συνοδεύτηκε από πολλές σκέψεις και προβληματισμούς. Τα "ίχνη της οικονομικής κρίσης" ήταν δυσδιάκριτα, ακόμα και έτσι η κατηφόρα, από Θεσσαλονίκη για Αθήνα και εν συνεχεία για Ναύπλιο, πιο πολύ με εξερεύνηση έμοιαζε. Στην πορεία, βέβαια, στην διαδρομή τόσο του ταξιδιού όσο και της ζωής, το τρέξιμο του "τότε" μετατράπηκε σε αργό βάδισμα του "τώρα". Καθώς κατάπινα τα χιλιόμετρα, λοιπόν, στον δρόμο προς την "πρώτη πρωτεύουσα της Ελλάδας" δεν γνώριζα πως αυτή είχε μετονομαστεί σε "πρωτεύουσα του κομπολογιού", πλέον. Δεν γνωρίζω πολλά, ακόμα, βέβαια.

Δυο νύχτες μείναμε εκεί, στον ξενώνα της κυρίας Βάσως, καλή της ώρα. Σε απόσταση αναπνοής απ' το ποσκεφάλι μου, στον Ιερό Ναό του Αγίου Σπυρίδωνα, είχε μια τρύπα στον τοίχο, στην είσοδο της εκκλησίας. Το βόλι των πατριωτών, που σκότωσαν τον Καποδίστρια, είχε αφήσει το αποτύπωμά του!
Κάποιες εκατοντάδες σκαλιά παραπάνω, στο Παλαμήδι, είχε ένα μπουντρούμι, με ένα παραθυράκι, κάπου ψηλά. Εκεί, είχαν φροντίσει οι εθνοπατέρες να φυλακιστεί ο Γέρος του Μοριά, ο Θόδωρος Κολοκοτώνης! Διάβασα κι άλλα, με τα χρόνια. Ένας χρόνος πόλεμος, επανάσταση, αγώνας για ελευθερία, εννιά χρόνια εμφύλιος, μάχη για την εξουσία!
Πήγαμε και στο Μπούρτζι, θυμάμαι, κάναμε και αρκετές βόλτες στην πόλη, πήρα και ένα δώρο στον θειο μου, ένα κομπολογάκι, που ήξερα πως του αρέσουν, πριν επιστρέψω. Απλά, επειδή είχα ήδη καταλάβει πως θα πονούσα οικονομικά, λόγω βενζίνης και (άπειρων) διοδίων, πήρα ένα φτωχούτσικο!

Ποιοι περπατούν στα σκοτεινά;
"Κι όπου φοβάται, φωνή ν' ακούει απ' το λαό" Ιάκωβος Καμπανέλλης. Δεν βάζω νόημα. Εμένα μου ταιριάζει και ίσως έτσι να είναι το: "Κι ο που φοβάται, φωνή ν' ακούει απ' το λαό", αυτός δηλαδή που δεν αφουγκράζεται την λαϊκή βούληση. "Σ' έρημο τόπο ζει και βασιλεύει".

Το (λατρεμένο, για μένα) "ΦΙΛΟΙ ΚΙ ΑΔΕΡΦΙΑ" ΞΥΛΟΥΡΗΣ 1973 τραγουδήθηκε απ' τον δυσθεώρητο καλλιτέχνη Νίκο Ξυλούρη, για τις ανάγκες της παράστασης "Το μεγάλο μας τσίρκο". Κάπου στα τέλη της χούντας, νομίζω το 1973, πετσοκομμένο απ' τις λογοκρισίες του καθεστώτος, ανέβηκε το έργο. Η Καρέζη, που πρωταγωνιστούσε, με τον Καζάκο, συνελήφθη. Χαλούσε την μαγιά είναι η αλήθεια!

Είχα την τύχη, σε ένα κατάμεστο Θέατρο Δάσους, να το παρακολουθήσω, λίγα χρόνια πριν. Τα κομμάτια του παζλ έμπαιναν, έστω και τώρα, έστω και αργά, δίπλα-δίπλα, ένα-ένα, καθώς τα ερωτηματικά μεγάλωναν. Περιγραφή των γεγονότων, απ' το 1821 ως το 1967, με τρόπο μοναδικό, με αλήθειες για λόγους τρανούς, για "μεγάλες δυνάμεις", για μοίρασμα τις πίτας!

Η κιβωτός
Τα ζώα είχαν κολλήσει τις μούρες τους στο τζάμι. Τα χνώτα τους, απ' το κρύο, θόλωναν το γυαλί κοιτώντας μέσα στο σπίτι, στο τραπέζι που έτρωγαν και μεθούσαν, παίζοντας χαρτιά, τα γουρούνια και οι άντρες, οι ιδιοκτήτες απ' τις άλλες φάρμες και δεν μπορούσαν πια να ξεχωρίσουν το ποιος είναι ζώο και ποιος άνθρωπος!

Διάβασα τη "Φάρμα των ζώων", του Όργουελ, ανάμεσα σε εκδρομές και θεατρικές παραστάσεις. Κάπου στα τέλη της δεκαετίας του 40 το έγραψε. Μάγος ήταν; Μάντης, μήπως; Πόσο πολύ ταιριάζουν οι εποχές, οι σκέψεις του Τζωρτζ με την φωνή της Ελένης Βιτάλη (ΚΙΒΩΤΟΣ - ΕΛΕΝΗ ΒITΑΛΗ)(;)

Ψέυτικα, μαλαματένια, μεγάλα λόγια
Μπορεί να ευθύνεται η ηλικία μου, καθώς (λένε ότι) κάπου κοντά στα σαράντα αντιλαμβάνεσαι πως πολλά πράγματα στη ζωή, δεν εξαρτώνται από σένα και δεν είναι στο χέρι σου. Απ' την άλλη, το πρώτο βήμα για την γιατρειά είναι η συνειδητοποίηση, η αποδοχή του "πού" και του "πώς" είσαι, άσχετα με το αν σ' αρέσει ή όχι. Από 'κει και μετά απαιτείται η όποια δράση για να προχωρήσεις.

Έψαχνα και ψάχνω χρόνια. Τι; Την δική μου, την ατομική ευθύνη και από εκεί την αποδοχή και κατόπιν τον επαναπροσδιορισμό στόχων, με απότερο σκοπό την ηρεμία, την εσωτερική γαλήνη.
Έπαψα, από καιρό, να πιστεύω στα λόγια τα μεγάλα (ΜΑΝΑ ΜΟΥ ΕΛΛΑΣ- Ν. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ) και τις φανφάρες των ντόπιων ή ξένων αργυραμοιβών που, όπως μου δείχνει το διάβα του καιρού, "στα υπόγεια, ζάρια, στους αιώνες, παιχνίδι παίζουν" (Μαλαματένια λόγια - Γαργανουράκης, Χαλκιάς, Τσανακλίδου).

Θα αφήσω χώρο και χρόνο στον εαυτό μου, έτσι ώστε να βρω τις λέξεις που θα περιγράφουν τις "δικές μου πραγματικότητες", των τελευταίων σαράντα, περίπου, χρόνων Ιστορίας, βάσει του πως γεννήθηκα και μεγάλωσα, καθώς αντίκρισα τον κόσμο αυτόν λίγο καιρό μετά από την λεγόμενη και ως μεταπολίτευση, στο όριο της ροκ και της ντίσκο εποχής!

Αντί επιλόγου...
Λέει (και αυτός) ο Πρωθυπουργός, (και αυτός) ο πολιτικός:
"Έχουμε 10 εκατομμύρια Έλληνες στο πλάι μας"!
"Εμείς οι Έλληνες, ενωμένοι, μπορούμε πολλά"!

Ερώτηση: Σ' αυτή την εθνική ένωση λαού, να υποθέσω ότι συνυπάρχω μαζί με την Γιάννα την Αγγελοπούλου, τον Ψυχάρη, τον Μπόμπολα, τους Βαρδινογιάννηδες, τους μεγαλοτραπεζίτες και λοιπούς αντίστοιχους; Αγκαλιασμένοι και μονοιασμένοι, με δάκρυ και αγωνία, ζητάμε απονομή δικαίου απ' τον κακό εξωτερικό δυνάστη;
Οι Γιαπωνέζοι, ενωμένοι, μπορούν λίγα;

Δεν θυμώνω, εδώ και καιρό και αρνούμαι να μπω σε τρυπάκια δόσεων και λοιπών εξαρτήσεων. Ναι, ονειρεύομαι πιο δίκαιη κοινωνία, με ίσες ευκαιρίες, με ελπίδα, με πρόοδο, με εργασία, με παιδεία και αγαθά για όλους, όμως ζητάω και έχω απαιτήσεις, μονάχα από μένα, πια.

"Πόσα της δίνεις της ζωής μου να την πάρεις;
Με πόσο πόνο θα πληρώσεις να την βρεις;
Σ' αυτό το άγριο, το βρώμικο παζάρι,
πόσο μετράτε την αξία της ψυχής;"

"Σκλάβος είναι αυτός που περιμένει να τον σώσουν"...

Υπό τους ήχους του, Η αγορά των νικημένων - Μίλτος Πασχαλίδης

Υ.Γ. Η φωτο είναι από την μοναδική εμπειρία της παράστασης
Makis Lamos, 21/02/2015

ΑΠΟΨΕΙΣ

Στο Ναύπλιο λοιπόν

ένας τόπος που όλοι πρέπει να τον επισκεφτούμε. Πόση προδοσία άραγε έχει γνωρίσει αυτή η πόλη; »

Ταξίδια

Αξίζει, Χριστινάκι, η επίσκεψη στο Ναύπλιο, όπως και σε άλλους τόπους της χώρας. Έχει κάτι από το "παλιά" η πόλη αυτή, που σε ανατριχιάζει,... »

ένα ταξίδι

που μοιάζει με επιστροφή, όπου και να πάμε θα μας κυνηγά μια λευκή επιταγή, αποδέκτης; εμείς, αίτημα; δικαίωση, αποτέλεσμα; αξίες στην επιφά... »

ΚΑΤΑΘΕΣΕ ΤΗΝ ΑΠΟΨΗ ΣΟΥ

Αν θες η άποψή σου να συνδεθεί με το προφίλ σου, συνδέσου πριν την καταθέσεις.

ονοματεπώνυμο 
Από 4 έως 60 χαρακτήρες. Τώρα έχεις  0  χαρακτήρες.

τίτλος 
Από 3 έως 60 χαρακτήρες. Τώρα έχεις  0  χαρακτήρες.

περιεχόμενο   λίγος χώρος; γράψε ένα άρθρο
Από 1 έως 1000 χαρακτήρες. Τώρα έχεις  0  χαρακτήρες.

σύνδεσμος (link)


έξι κεφαλαίοι λατινικοί χαρακτήρες χωρίς κενά


Δεν έχεις συμπληρώσει όλα τα υποχρεωτικά (★) πεδία της φόρμας.
Το μήκος του ονοματεπωνύμου δεν είναι κατάλληλο.
Το μήκος του τίτλου δεν είναι κατάλληλο.
Το μήκος του περιεχομένου δεν είναι κατάλληλο.
Η διεύθυνση (URL) δεν είναι κατάλληλη.

 

Makis Lamos

Ανεβαίνοντας, μα και κατρακυλώντας σε "σκάλες", παραπατώντας, μα... περισσότερα






Στο μετρό

Πίσω στο μέλλον μέσα από το παρόν

Για να φτάσεις στην «Ιθάκη» σου

Μοιραίοι και άβουλοι

Κόκκινο

Μαγικά Χριστούγεννα: Αναζήτηση σε 5 βήματα

περισσότερα


enfo.gr   Web   Wikipedia   Βικιπαίδεια   YouTube


Έγκλημα και τιμωρία...

Στέφανος Μαντζαρίδης




ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΜΕ ΑΦΕΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΟΡΙΣΜΟ ΕΣΕΝΑ.
ΜΗ ΜΕΝΕΙΣ ΕΚΤΟΣ. ΔΩΣΕ ΣΤΗΝ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΟ ΔΙΚΟ ΣΟΥ ΧΡΩΜΑ.
ή γράψου στο newsletter 
mobile.enfo.gr + εσύ = bff
εγγραφή / σύνδεση     κοινότητα     λειτουργία     ταυτότητα     ανταπόδοση     προβολή     υποστήριξη     επικοινωνία
Ασφάλεια δεδομένων & πνευματική ιδιοκτησία  |  © 2017 enfo.gr. Με τη χρήση του παρόντος δηλώνεις ότι συμφωνείς με τους όρους χρήσης.