Μη Μένεις Εκτός mi meneis ektos Μη Μένεις Εκτός Mi Meneis Ektos


Το σπασμένο βιολί και η μόρφωση του νέου ηθοποιού.

Α
Α
kathimerini.gr
Μια σειρά από σκόρπια λόγια του Κάρολου Κουν για τους νέους ηθοποιούς, τους νέους καλλιτέχνες, το θέατρο και όχι μόνο:

"Αγάπησα με ένα πάθος πάρα πολύ μεγάλο και τον Αριστοφάνη, που δούλευα εκείνον τον καιρό και το ελληνικό στοιχείο και τους ανθρώπους. Για παράδειγμα, με το Χατζημάρκο, πρώτη φορά που συνδέθηκα, ήταν λαϊκό παιδί, μου είπε ότι όταν ήταν μικρός είχε πάρει ένα βιολί και ήταν σε μια οικογένεια, στην οδό Στράτωνος, που είχε πολλά αδέρφια. Και κρατούσε το βιολί του για να μάθει βιολί. Μια μέρα, γρατζούνισε και εξενεύρισε τα αδέρφια του. Και του το πήραν το βιολί και του το σπάσανε. Αυτή η αίσθηση του σπασμένου βιολιού είναι κάτι που πάντα με κυνηγάει από τότε. Πόσοι άνθρωποι υπάρχουν που θέλουν και ζητάνε να αξιοποιηθούν και θα ήταν πολύ ωφέλιμοι και αποδοτικοί και θα δίνανε κάτι πολύ μεγάλο στον πολιτισμό μας, αν τυχόν τους βοηθούσαμε να δημιουργηθούν. Και αν ήταν κάτι σαν τελευταία μου κουβέντα που θα ήθελα να πω, είναι στους μαθητάς μου, που τους αγαπώ πολύ, είναι να βοηθήσουμε να αξιοποιηθούν όλα τα παιδιά που υπάρχουν γύρω.

Το θέατρο δεν είναι ακαδημαϊκό επάγγελμα, έχει άλλες μορφές έκφρασης, είναι κάτι ζωντανό, είναι κάτι που αλλάζει όλη την ώρα. Δηλαδή μόλις πας να βάλεις ακαδημαϊκή παιδεία είναι ο θάνατος του θεάτρου. Η Ακαδημία, θα τους κάνει ένα πράγμα στερεότυπο, θα βγαίνουν με καλούπια, θα βγαίνουν μορφωμένοι, αλλά τι είδους μόρφωση; Δε μας ενδιαφέρει η μόρφωση η πλατιά, μας ενδιαφέρει συγκεκριμένα, τι είδους θεατρική μόρφωση θα μπορέσουν να μπορέσουν να λάβουν. Μας ενδιαφέρει να είναι μορφωμένοι οι ηθοποιοί μας, να ξέρουν πολλά πράγματα, να ξέρουν περισσότερα πράγματα από όσα μπορεί να τους διδάξει η Ακαδημία, να τους δοθούν κεντρίσματα που να μπορέσουν να δημιουργηθούν, αλλά όχι ένα Α υλικό που θα μαθαίνουν, γιατί αυτό δεν εξυπηρετεί καθόλου. Κάτω τα χέρια από τη θεατρική παιδεία. Η θεατρική παιδεία είναι κάτι που ανήκει στον καλλιτέχνη και στους καλλιτέχνες. Δεν ανήκει γενικά. Η πολιτεία μπορεί να βοηθήσει να δημιουργηθούν εστίες καλλιτεχνικές. Και έχει υποχρέωση να βοηθήσει. Αλλά πρέπει να οργανωθεί κιόλας ανάλογα, με τα διάφορα υπουργεία που έχουν αποστολή αυτό το πράγμα, όχι να βάζουν τροχοπέδη.

Όσα ξέρουμε σήμερα βασικά τροχοπέδη έχουν βάλει. Το μεγαλύτερο υλικό που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για το θέατρο μέσα στον τόπο μας μένει αχρησιμοποίητο και του βάζουν τροχοπέδη μπροστά όταν λένε ότι πρέπει να έχεις δίπλωμα γυμνασίου για να πας στο θέατρο. Πώς μπορείς να αποστερείς τον τόπο μας από ένα τόσο ζωντανό έμψυχο υλικό που θα μπορούσε να αξιοποιηθεί και πιο πραγματικά μορφωμένο από όλα αυτά τα βουτυρόπαιδα που έχουν την ευκαιρία να σπουδάσουν και να γίνουν κάποιοι. Και μία ακαδημία και δύο ακαδημίες, όσες θέλουν. Αλλά όχι τροχοπέδη η Ακαδημία που θα κρίνει ποιοι άνθρωποι θα βγουν στο επάγγελμα και ποιοι όχι. Αυτό θα το κρίνει μόνο το σανίδι.

Πιστεύω ότι ο άνθρωπος μέσα του πρέπει να λειτουργήσει και πρέπει να λειτουργήσει και δεν ξέρει ακόμα τι θα βγει από το υποσυνείδητό του. Αυτό το υποσυνείδητο είναι πολύ πιο ενδιαφέρον από το συνειδητό. Αυτό που θα κάνει, η κίνηση που θα κάνει ξαφνικά δεν περιορίζεται από κάποιο παίξιμο, είναι η βάση του καινούργιου θεάτρου.
Δεν ξεκινήσαμε με την προοπτική να προσθέσουμε ένα ακόμα θέατρο στα τόσα υπάρχοντα, ούτε θέσαμε ως απώτερη φιλοδοξία μας, να πετύχουμε να δώσουμε παραστάσεις, κατά τι καλύτερες από τον Α ή τον Β.

Δεν κάνουμε θέατρο για το θέατρο. Δεν κάνουμε θέατρο για να ζήσουμε. Κάνουμε θέατρο για να πλουτίσουμε τους εαυτούς μας, το κοινό που μας παρακολουθεί κι όλοι μαζί να βοηθήσουμε να δημιουργηθεί ένας πλατύς, ψυχικά πλούσιος και ακέριος πολιτισμός στον τόπο μας. Το Θέατρο Τέχνης είναι μια εκδήλωση ζωής.
Μόνος του ο καθένας είναι ανήμπορος. Μόνος του ο καθένας από σας τους πιο κοντινούς στην προσπάθειά μας, είναι ανήμπορος. Μαζί ίσως κάτι μπορέσουμε να κάνουμε. Το θέατρο, ως μορφή Τέχνης, δίνει τη δυνατότητα να συνδεθούμε, να συγκινηθούμε, ν’ αγγίξουμε ο ένας τον άλλον, να νιώσουμε μαζί την αλήθεια. Να γιατί διαλέξαμε το θέατρο σα μορφή εκδήλωσης του ψυχικού μας κόσμου…"

ΑΠΟΨΕΙΣ

Καρολος Κουν

Ένας και μοναδικός »

Καρολος Κουν

Ένας και μοναδικός »

ΚΑΤΑΘΕΣΕ ΤΗΝ ΑΠΟΨΗ ΣΟΥ

Αν θες η άποψή σου να συνδεθεί με το προφίλ σου, συνδέσου πριν την καταθέσεις.

ονοματεπώνυμο 
Από 4 έως 60 χαρακτήρες. Τώρα έχεις  0  χαρακτήρες.

τίτλος 
Από 3 έως 60 χαρακτήρες. Τώρα έχεις  0  χαρακτήρες.

περιεχόμενο   λίγος χώρος; γράψε ένα άρθρο
Από 1 έως 1000 χαρακτήρες. Τώρα έχεις  0  χαρακτήρες.

σύνδεσμος (link)


έξι κεφαλαίοι λατινικοί χαρακτήρες χωρίς κενά


Δεν έχεις συμπληρώσει όλα τα υποχρεωτικά (★) πεδία της φόρμας.
Το μήκος του ονοματεπωνύμου δεν είναι κατάλληλο.
Το μήκος του τίτλου δεν είναι κατάλληλο.
Το μήκος του περιεχομένου δεν είναι κατάλληλο.
Η διεύθυνση (URL) δεν είναι κατάλληλη.

 

Πλουμί συνεταιριστικό καφενείο παντοπωλείο

Το "Πλουμί" είναι ένα συνεταιριστικό καφενείο παντοπωλείο, στις... περισσότερα






"Κάθε Σαράντα Χρόνια" στο Πατάρι

Ο Ρουβάς, η Διαβάτη, το θέατρο και τα βραβεία

Από το μηδέν στο …άπειρο

H όπερα... αλλιώς

Συνομιλώντας με τον Άνταμ Φουλντς

Interview with Adam Foulds

περισσότερα


enfo.gr   Web   Wikipedia   Βικιπαίδεια   YouTube


Αλήθεια, εσύ που ήσουν τότε;

Στέφανος Μαντζαρίδης




ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΜΕ ΑΦΕΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΟΡΙΣΜΟ ΕΣΕΝΑ.
ΜΗ ΜΕΝΕΙΣ ΕΚΤΟΣ. ΔΩΣΕ ΣΤΗΝ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΟ ΔΙΚΟ ΣΟΥ ΧΡΩΜΑ.
ή γράψου στο newsletter 
mobile.enfo.gr + εσύ = bff
εγγραφή / σύνδεση     κοινότητα     λειτουργία     ταυτότητα     ανταπόδοση     προβολή     υποστήριξη     επικοινωνία
Ασφάλεια δεδομένων & πνευματική ιδιοκτησία  |  © 2017 enfo.gr. Με τη χρήση του παρόντος δηλώνεις ότι συμφωνείς με τους όρους χρήσης.