Μη Μένεις Εκτός mi meneis ektos Μη Μένεις Εκτός Mi Meneis Ektos


Κατερίνα Γώγου: Η οργισμένη ποιήτρια των Εξαρχείων

Α
Α
άγνωστο
"Μοιάζει 4 παρά 20, συννεφόκαμα και νύχτα. Λέγεται πως σαν σήμερα, 1 Ιουνίου, Βασιλεύς Παύλος εγέννησεν Βασιλέα Κωνσταντίνον εκ της Φρειδερίκης. Εμένα η μητέρα μου μου είπε πως οι κανονιές πέσανε για μένα. Όσο για τη Μονρόε, εκτός από την ίδια ημερομηνία γεννήσεως, είναι στη μέση και οι ασφυκτικά πυκνές πλερέζες του θανάτου της.

Οινόπνευμα με χάπια ή περίστροφο με σιγαστήρα, ο ήχος της υπερβολικής δόσης από μοναξιά μου είναι οικείος. Μυστήρια μέρα που είναι η Παρασκευή, ε; Να μην μπορέσω ποτέ να φτιάξω ένα γελαστό βιβλίο… Φρίκη. Ούτε παιδική φωτογραφία δεν έχω γελαστή. Όσους άνδρες ερωτεύτηκα επειδή γελάγανε, αν δεν ήταν ηλίθιοι ή υστερικοί, ήτανε πιο λυπητεροί από τους λυπητερούς. Δεν έχω κανένανε. Δεν έχω να πάω πουθενά. Πουθενά…

Τρέχω… τρέχω αλλόκοτα με σταματημένους κόμπους ιδρώτα στις ρίζες των μαλλιών μου. Είμαι ξανθιά; Είμαι κόκκινη με πανάδες στη μύτη; Ναι… Ίσως… Μπορεί… Γιατί λέω ψέμματα αφού ξέρω; Η απόδραση και η τρέλα έχουν κοινή αφετηρία. Είμαι ο Χωκ Φιν. Ο κολλητός μου είναι φίρμα. Τον λένε Τομ Σώγιερ. Έχει και γκομενίτσα, από αυτές που σου μένουν για πάντα. Με πιάνο και γαλλικά. Τις νύχτες, με ένα τσουβάλι, σαλτάρουμε από τις μάντρες των νεκροταφείων και μαζεύουμε ψόφιες γάτες. Τις σπρώχνουμε στα Προπύλαια ή το Μοναστηράκι, σε χαζοτουρίστες Έλληνες ή ξένους. Με τα φράγκα που βγαίνουμε πίνουμε καμιά μπίρα και τσιγάρα. Τι να σας λέω τώρα…

Μια μέρα ντύσανε τον δικό μου καινούργιο. Βελουδένια τραγιάσκα, τιράντες, βερμούδα, παπούτσια γυαλιστερά στο νούμερό του. Τον βάζανε σε υπερωκεάνιο για Αμερική. Θα σπούδαζε. Θα γινότανε σπουδαίος. Είχα ανέβει στην κορυφή ενός πολύ ψηλού δέντρου και τον χαιρέταγα. Είχε πέσει απάνω του όλο το σκυλολόι και δεν με είδε. Έχουνε περάσει τρία χρόνια και δεν μου έγραψε. Ρώτησα και μου είπανε πως η Αμερική είναι πέντε χρόνια μακριά. Η απόδραση, η τέχνη και η τρέλα έχουν κοινή αφετηρία και τέρμα. Εγώ τώρα είμαι στη γέφυρα του Μανχάταν. Τρεχάλα πάλι. Φώτα, πωπώ φώτα, τεράστια, άλλα αναβοσβήνουν, άλλα σταθερά, στρογγυλά, ανιχνευτικά, παραμορφωτικά, κεντράρουνε πάνω μου. Περίεργα την όψη μου φωτίζουν.

Είμαι γυναίκα. Ξυπόλυτη πάλι, κρατάω στα χέρια μου φιδίσιες ψηλοτάκουνες γόβες, φιλόδερμα το δέρμα μου κι ένα μαύρο καλσόν υφασμένο από ρουμπίνια.
Άρκα, φλας. Γύρισμα έχω; Το φεγγάρι ψηλά θέλει να παίξει μαζί μου. Μπλέκεται στα πόδια μου. Όμως εγώ δεν γίνεται. Είναι σοβαρή υπόθεση για μένα. Τ’ αγαπάω. Το σέβομαι. Δεν γίνεται να κάνω τόπι. Πλάκα κάνουμε; Πώς να το κλοτσήσω; Τώρα; … Τι είναι αυτό πάλι τώρα; Ο… πως τον λένε; Το 'χασα πάλι, ορίστε κενό… Ο δικός μας, ο Ντένις Χόπερ, δύο δάχτυλα πάνω από το έδαφος, ξεμέθυστος, έρχεται καταπάνω μου με μια μακρυά ασημιά καμπαρντίνα, προσπαθεί ν' ανάψει το τσιγάρο του ανάποδα, απ΄το φίλτρο. Τι θ΄απογίνω, Θεέ μου;

Στην ώρα πιάνει ο αέρας από τ' άστρα. Φυσάει πολύ. Χώνονται τ' άστρα μέσα στο στόμα μου, κρύβονται στα δάχτυλά μου. Είμαι ένα μικρό τετραγωνάκι τρεχαλητό τ' ουρανού. Στην αγάπη και στον τρόμο μου μπερδεμένη. Όσοι είχανε πηδήξει από τη γέφυρα να φύγουν σταματάνε την κίνηση στη μέση. Κάνουνε την κίνηση ανάποδα, σωστή. Γυρνάνε πίσω, στη ζωή και στον αέρα. Είμαι ένα κομματάκι τ΄ουρανού, τετράγωνο, ολομόναχο, φωτισμένο. Ούτε να κλάψω. Οι φίλοι μου γύρισαν πίσω είναι με φώτα νέον στεφανωμένα. Παράξενα ιδεογράμματα που φτιάχνει η μοναξιά. Ο Χόπερ με κοιτάει: «Tι γίνεται, ρεπλίκα; Ν' ανάψω από τα δάχτυλά σου φωτιά; Ποιος είναι ο δικός σου Χρόνος Λήξεως;» …Ναι…. Αν δεν είχε γίνει ιδεοληψία ν' αυτοκτονούν οι μουσικοί που δεν έχουν όργανα και περπατάνε τις νύχτες στις ράγες των τρένων, θα όριζα το χρόνο.

Βρέχει. Κάποιο πεφτάστρο μου κάηκε. Να βρω ένα υπόστεγο μην καώ. Έχω κι ένα τσουβάλι με ψόφιες γάτες να κουβαλάω τη νύχτα. Νύχτα…"

Απόσπασμα από το βιβλίο της με τίτλο «Νόστος»

Σαν σήμερα, στις 3 Οκτωβρίου του 1993, η Κατερίνα Γώγου αποφασίζει να τερματίσει τη ζωή της στα 53 της χρόνια λαμβάνοντας υπερβολική δόση χαπιών και αλκοόλ. Άνθρωπος ασυμβίβαστος, μέσα από τους οργισμένους στίχους της καταδίκαζε τον πόνο και την αθλιότητα γύρω της.

Η Γώγου γεννήθηκε στην Αθήνα την 1η Ιουνίου του 1940. Έγινε γνωστή πανελλήνια μέσα από τις συμμετοχές της στις ταινίες της Φίνος-Φιλμ. Πρωταγωνιστικούς ρόλους έχει παίξει στις ταινίες: «Το Βαρύ Πεπόνι» (1977), «Παραγγελιά» (1980) και «Όστρια» (1984).

Η Γώγου όμως κύρια γράφει. Η Γώγου είναι ποιήτρια. Γράφει για να εκφραστεί, γράφει για να διαμαρτυρηθεί, γράφει για να συμπαρασταθεί σε όλους όσους πιστεύει πως αδικούνται. Εκδίδει τις ποιητικές συλλογές:

“Tρία κλίκ αριστερά “1978
“Ιδιώνυμο” 1980,
“Το Ξύλινο Πάλτο” 1982,
“Απόντες” 1986,
“Ο μήνας των παγωμένων σταφυλιών”1988,
“Νόστος” 1990

Ακόμη και σήμερα είναι ιδιαίτερα αγαπητή στο αναγνωστικό κοινό και έχει ονομαστεί ως «Ο Μαγιακόφσκι της Πλατείας Εξαρχείων», επειδή συχνάζε στα Εξάρχεια και πολιτικά δήλωνε την πίστη της στον αντιεξουσιαστικό χώρο με κάθε τρόπο διαμαρτυρίας. Συνελήφθηκε πολλές φορές, ανακρίθηκε και εξευτελίστηκε από τα όργανα της εξουσίας

ΑΠΟΨΕΙΣ

Λατρεμένη...

Η ψυχή της φωτιά που έλιωνε τα πάντα γύρω της... »

Αυτή η γυναίκα δεν έγραφε,

ούρλιαζε... »

ΚΑΤΑΘΕΣΕ ΤΗΝ ΑΠΟΨΗ ΣΟΥ

Αν θες η άποψή σου να συνδεθεί με το προφίλ σου, συνδέσου πριν την καταθέσεις.

ονοματεπώνυμο 
Από 4 έως 60 χαρακτήρες. Τώρα έχεις  0  χαρακτήρες.

τίτλος 
Από 3 έως 60 χαρακτήρες. Τώρα έχεις  0  χαρακτήρες.

περιεχόμενο   λίγος χώρος; γράψε ένα άρθρο
Από 1 έως 1000 χαρακτήρες. Τώρα έχεις  0  χαρακτήρες.

σύνδεσμος (link)


έξι κεφαλαίοι λατινικοί χαρακτήρες χωρίς κενά


Δεν έχεις συμπληρώσει όλα τα υποχρεωτικά (★) πεδία της φόρμας.
Το μήκος του ονοματεπωνύμου δεν είναι κατάλληλο.
Το μήκος του τίτλου δεν είναι κατάλληλο.
Το μήκος του περιεχομένου δεν είναι κατάλληλο.
Η διεύθυνση (URL) δεν είναι κατάλληλη.

 

Χριστίνα Πανταζή

Πάντα αναρωτιόμουν γιατί δεν κάνει κάποιος κάτι για τη στασιμότη... περισσότερα






Φτιάξε έναν ήλιο σαν κι αυτούς

Το σπασμένο βιολί και η μόρφωση του νέου ηθοποιού.

Η φωνή της ανθρωπιάς

Αναζητώντας τις πρωτοπορίες

Γιώργος Σεφέρης, Μέρες Γ'

Η πνευματική υποδούλωση και η εξέγερση ενός δανδή!

περισσότερα


enfo.gr   Web   Wikipedia   Βικιπαίδεια   YouTube


Ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Γιώργο

Μαρύσα Παππά (2#x_2)




ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΜΕ ΑΦΕΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΟΡΙΣΜΟ ΕΣΕΝΑ.
ΜΗ ΜΕΝΕΙΣ ΕΚΤΟΣ. ΔΩΣΕ ΣΤΗΝ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΟ ΔΙΚΟ ΣΟΥ ΧΡΩΜΑ.
ή γράψου στο newsletter 
mobile.enfo.gr + εσύ = bff
εγγραφή / σύνδεση     κοινότητα     λειτουργία     ταυτότητα     ανταπόδοση     προβολή     υποστήριξη     επικοινωνία
Ασφάλεια δεδομένων & πνευματική ιδιοκτησία  |  © 2017 enfo.gr. Με τη χρήση του παρόντος δηλώνεις ότι συμφωνείς με τους όρους χρήσης.