Μη Μένεις Εκτός mi meneis ektos Μη Μένεις Εκτός Mi Meneis Ektos


Η τέχνη ως κοινωνικό πείραμα

Α
Α
Δέσποινα Χαριτωνίδη
Έχουμε τα δυο άκρα. Έχουμε αυτούς που κοιτάζουν αλλά δεν βλέπουν τίποτα. Και έχουμε και αυτούς που ενθουσιάζονται με την παραμικρή ρωγμή ενός τοίχου, ψάχνοντας να βγάλουν νόημα. Εγώ για παράδειγμα αγγίζω οποιαδήποτε επιφάνεια μου κάνει εντύπωση, θέλω να την καταλάβω…

H Δέσποινα Χαριτωνίδη, παρά τα 22 της χρόνια, εκπλήσσει τόσο με τις δημιουργίες της όσο και με τον σκοπό της ύπαρξής τους. Ένα ταξίδι στο άστυ, γλυπτά ελεύθερα σε κάθε πιθανή μοίρα, εργαλεία για ένα κοινωνικό πείραμα διάδρασης και παρέμβασης.

Τι συμβαίνει λοιπόν όταν αφήνεις μια μορφή του περιθωρίου, φτιαγμένη από υλικά της γης, στις "άκρες" της πόλης; Κοντοστέκονται ή προσπερνούν οι περαστικοί; Από τη Ρώμη όπου και σπουδάζει εδώ και δύο χρόνια στο τμήμα Εικαστικών της Σχολής Καλών Τεχνών, η Δέσποινα μιλάει για το δικό της πείραμα.

Ορίζεις τη δουλειά σου ως κοινωνικό πείραμα. Ποιο είναι όμως το αντικείμενο αυτού του πειράματος και ποια τα πορίσματα – αν μπορούν να υπάρξουν τέτοια – που έχεις εξάγει μέχρι σήμερα;

Ως πείραμα ξεκίνησε η κίνηση από μόνη της. Δηλαδή, η σκέψη να μοιραστώ το έργο μου… «Να το βάλουμε και να δούμε τι θα γίνει»… Εννοώ είναι τόσο απλό όσο ακούγεται. Στην πορεία μετεξελίχτηκε σε πείραμα, χωρίς να το περιμένω, η αντίδραση των ανθρώπων και πλέον ο σκοπός μου είναι να κάνω όσο μπορώ το αόρατο πέπλο ορατό.



Τι είναι αυτό που διαχωρίζει την αστική τέχνη από το street art;

Η παρέμβαση στον χώρο έχει την ίδια δόση εγωισμού και αυθαιρεσίας. Απλώς ίσως το street art να επιζητά περισσότερο την υστεροφημία και να είναι κάποιες φορές λιγότερο ποιητικό.

Πώς θα περιόριζες στο πλαίσιο μιας απάντησης σε συνέντευξη την εικόνα που έχεις σχηματίσει σχετικά με τη διαλεκτική σχέση που αναπτύσσει ο κόσμος με τα έργα σου;

Η πιο συχνή λέξη που ακούω είναι: "Creepy"… Από τη στιγμή που κοινοποιώ αυτό που κάνω, ό, τι κι αν ακούσω είναι δεκτό. Και τα θετικά και τα αρνητικά σχόλια με βοηθάνε πολύ.

Πώς θεωρείς ότι αλληλεπιδρά πλέον ο άνθρωπος με το περιβάλλον του και τον αστικό χώρο πιο συγκεκριμένα;

Έχουμε τα δυο άκρα. Έχουμε αυτούς που κοιτάζουν αλλά δεν βλέπουν τίποτα. Και έχουμε και αυτούς που ενθουσιάζονται με την παραμικρή ρωγμή ενός τοίχου, ψάχνοντας να βγάλουν νόημα. Εγώ για παράδειγμα αγγίζω οποιαδήποτε επιφάνεια μου κάνει εντύπωση, θέλω να την καταλάβω… Και ειδικά στην πόλη υπάρχει τεράστια ποικιλία.

Τι ορίζεις εσύ προσωπικά – αλλά και πέρα από το δικό σου έργο – ως παρέμβαση στον αστικό χώρο;

Παρέμβαση στον αστικό χώρο μπορεί να είναι η πιο μικρή σφραγίδα μας σε ένα σημείο. Για κάποια μεγάλη περίοδο στον δρόμο για τη σχολή έβρισκα συνέχεια ρούχα, κάποιες φορές και παπούτσια... Δεν ξέρω αν ήταν παρέμβαση, εγώ όμως έτσι το εξέλαβα!

Στο έργο σου χρησιμοποιείς στοιχεία του χώρου προκειμένου να επέμβεις εικαστικά και να τοποθετήσεις ανάλογα τα έργα σου, απόλυτα «παντρεμένα» με το περιβάλλον τους. Τι είδους διαλεκτική σχέση αναπτύσσει το έργο σου με τον χώρο;

Το έργο μου γεννιέται αλλά το κυριότερο είναι ότι πεθαίνει στον χώρο. Τίποτα δεν κρατάει για πάντα. Έτσι και το έργο οφείλει να κάνει τον κύκλο του με τη φθορά του χρόνου.

Δέσποινα Χαριτωνίδη
Αφήνεις τα έργα σου «εκτεθειμένα» στον δημόσιο χώρο, καταδικασμένα να ακολουθήσουν τη δική τους αυτόνομη πορεία ή την πορεία που θα τους επιβάλλει κάποιος περαστικός. Πώς αισθάνεσαι για αυτό; Ποιος είναι ο ρόλος που τους αποδίδεις όταν ουσιαστικά τα «αποχωρίζεσαι»;

Ένας φίλος με ρώτησε πως μπορώ και τα εγκαταλείπω. Σκέφτηκα αυτή τη φράση και συνειδητοποίησα ότι κυριολεκτικά τα εγκαταλείπω. Είναι ας πούμε σαν κάθε φορά να γίνομαι μαμά. Να δίνω ζωή σε μια μορφή και μετά να της λέω "τώρα είσαι έτοιμη να φύγεις". Σε αυτή τη φάση το ότι κάνω ένα γλυπτό δεν σημαίνει πως είναι δικό μου. Εγώ κάνω το 50%. Το υπόλοιπο 50% το κάνουν όλοι οι άλλοι. Το να το πετάξουν ή το να το κρατήσουν και να το έχουν υπό την προστασία τους είναι οι 2 μεγάλες πιθανότητες. Άρα πριν βγω απ το σπίτι κοιτάω να έχω συμφιλιωθεί με αυτό. Ό, τι είναι να γίνει θα γίνει.

Είναι τα έργα σου απόδοση μορφών του περιθωρίου; Είναι έργα τέχνης προορισμένα για το κοινό που θα τα προσπεράσει ή για αυτό που θα σταματήσει – έστω και για λίγα δευτερόλεπτα – τον βηματισμό του;

Το κοινό που θα τα προσπεράσει αλλά και το κοινό που θα σταματήσει τον βηματισμό του… Είναι προορισμένα για όλους. Αυτός που θα τα προσπεράσει και αυτός που θα σταματήσει κατά τη γνώμη μου «παίρνουν» το ίδιο. Στην αρχή δεν το καταλάβαινα αλλά έτσι είναι… Όποιος θέλει να τα ακούσει θα τα ακούσει.

Δέσποινα Χαριτωνίδη
Στηριζόμενος στην τελευταία έκθεσή σου «Πανσπερμία» στο Booze και στον πυρήνα του στοχασμού του Αναξαγόρα που υποστηρίζει ότι κάθε ον στο σύμπαν περιέχει σε μικρή ή σε μεγαλύτερη αναλογία κομμάτια όλων των φυσικών υποστάσεων, μου προκύπτει η εξής ερώτηση: είμαστε όλοι με έναν αδιόρατο τρόπο συνδεδεμένοι μεταξύ μας;

Εννοείται! Αυτό είναι το μόνο σίγουρο. Ό, τι κάνουμε - καλό η κακό - επηρεάζει τη ζωή όλων μας. Τίποτα δεν χάνεται. Δεν ξέρω που πάει, αλλά είναι δεδομένο ότι κάπου πάει… Και αν δεν είμαστε σε θέση να το καταλάβουμε σε μικρό χρονικό διάστημα, σίγουρα το συνειδητοποιούμε μακροπρόθεσμα. Πιστεύω ότι κάποιος που έχει περπατήσει δίπλα από ένα γλυπτό και για κάποιο λόγο του έδωσε σημασία είτε με τη θετική είτε με την αρνητική έννοια πήρε κάτι από τον δικό μου κόσμο και το έβαλε στον δικό του. Οπότε κάπως συνέβαλα στο να αλλάξω την καθημερινότητά του. Έτσι έχει ένα κομμάτι μου μέσα του και παρόλο που δεν θα συναντηθούμε ποτέ, για κάποια στιγμή έστω και μικρή συνδεθήκαμε.

Η Δέσποινα Χαριτωνίδη ξεκίνησε τις σπουδές της στα ΤΕΙ Αθήνας στο τμήμα Συντήρησης Αρχαιοτήτων και Έργων Τέχνης. Συνειδητοποιώντας πως η κλίση της είναι περισσότερο προς τα εικαστικά, εγκατέλειψε τις σπουδές της και μαθητεύει πλέον εδώ και 2 χρόνια στο τμήμα Εικαστικών της Σχολής Καλών Τεχνών της Ρώμης, επιλέγοντας ειδίκευση στον τομέα της Γλυπτικής.

Δείτε την προσωπική της ιστοσελίδα εδώ.

ΚΑΤΑΘΕΣΕ ΤΗΝ ΑΠΟΨΗ ΣΟΥ

Αν θες η άποψή σου να συνδεθεί με το προφίλ σου, συνδέσου πριν την καταθέσεις.

ονοματεπώνυμο 
Από 4 έως 60 χαρακτήρες. Τώρα έχεις  0  χαρακτήρες.

τίτλος 
Από 3 έως 60 χαρακτήρες. Τώρα έχεις  0  χαρακτήρες.

περιεχόμενο   λίγος χώρος; γράψε ένα άρθρο
Από 1 έως 1000 χαρακτήρες. Τώρα έχεις  0  χαρακτήρες.

σύνδεσμος (link)


έξι κεφαλαίοι λατινικοί χαρακτήρες χωρίς κενά


Δεν έχεις συμπληρώσει όλα τα υποχρεωτικά (★) πεδία της φόρμας.
Το μήκος του ονοματεπωνύμου δεν είναι κατάλληλο.
Το μήκος του τίτλου δεν είναι κατάλληλο.
Το μήκος του περιεχομένου δεν είναι κατάλληλο.
Η διεύθυνση (URL) δεν είναι κατάλληλη.

 

Ιάσονας Κάντας

Απόφοιτος του τμήματος Επικοινωνίας, Μέσων κ' Πολιτισμού του Παν... περισσότερα






Η Χρυσούλα Στεφανάκη μας "άγγιξε"...

Οι φίλοι του άλλου κόσμου

Ένας χορός γεμάτος πάθος για τη ζωή

"Κυψέλη" πολιτισμού στην Κυψέλη

Πίσω από τον τοίχο του "The Wake Up Call"

Ο Μίλτος Πασχαλίδης ξένος σε έναν τόπο που αλλάζει

περισσότερα


enfo.gr   Web   Wikipedia   Βικιπαίδεια   YouTube


Τούτες τις μέρες ο άνεμος μας κυνηγάει...

Αχιλλέας Αχιλλέως | ΑντίΛογος



ΠΡΟΣΦΑΤΑ / ΟΛΑ          BEST OF          ΤΥΧΑΙΟ ΑΡΘΡΟ          ΕΝΟΤΗΤΕΣ

Μάουζερ στο Θέατρο της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών

ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΜΕ ΑΦΕΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΟΡΙΣΜΟ ΕΣΕΝΑ.
ΜΗ ΜΕΝΕΙΣ ΕΚΤΟΣ. ΔΩΣΕ ΣΤΗΝ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΟ ΔΙΚΟ ΣΟΥ ΧΡΩΜΑ.
ή γράψου στο newsletter 
mobile.enfo.gr + εσύ = bff
εγγραφή / σύνδεση     κοινότητα     λειτουργία     ταυτότητα     ανταπόδοση     προβολή     υποστήριξη     επικοινωνία
Ασφάλεια δεδομένων & πνευματική ιδιοκτησία  |  © 2017 enfo.gr. Με τη χρήση του παρόντος δηλώνεις ότι συμφωνείς με τους όρους χρήσης.