Μη Μένεις Εκτός mi meneis ektos Μη Μένεις Εκτός Mi Meneis Ektos


Συνομιλώντας με τον Άνταμ Φουλντς

Α
Α
guardian.co.uk
Το μυθιστόρημα του Άνταμ Φουλντς The Quickening Maze κέρδισε το Ευρωπαϊκό Βραβείο για τη Λογοτεχνία και αφορά στη συνάντηση των ποιητών John Clare και Alfred Tennyson σε ένα ψυχιατρικό άσυλο το 1840. Ποιος είναι όμως ο Άνταμ Φουλντς (Adam Foulds) και ποιες οι προκλήσεις του μαγικού ταξιδιού της συγγραφής;

Ποιές είναι οι προκλήσεις της συγγραφής ενός ιστορικού μυθιστορήματος;

Είναι μια δύσκολη διαδικασία. Νομίζω ότι η πραγματική πρόκληση είναι να απορροφήσεις το υλικό που έχεις συγκεντρώσει ώστε να γίνει τόσο πολύ μέρος του εσωτερικού σου κόσμου που να το νιώθεις ως συνέχεια της ροής της σκέψης σου. Επέλεξα το συγκεκριμένο ιστορικό θέμα γιατί ήδη αντιστοιχούσε σε ζητήματα που με ενδιέφεραν, γι 'αυτό ήταν σε κάποιο βαθμό πιο εύκολο να τα εσωτερικεύσω με αυτόν τον τρόπο. Εμπνεύστηκα εν μέρει από την ανάγνωση μυθιστορημάτων της συγκεκριμένης ιστορικής περιόδου, όπως τα έργα του Ντίκενς και της Όστεν. Οι συγγραφείς δεν προσπαθούν απεγνωσμένα να σε πείσουν ότι η δράση του μυθιστορήματος τοποθετείται το 1847, αλλά απλώς τυχαίνει να εκτυλίσσεται το 1847, οπότε το ζήτημα είναι να αποφευχθεί αυτό το είδος της ιστορικής γραφής όπου η έρευνα είναι πολύ προφανής και φαίνεται αποσυνδεμένη από την εμπειρία του χαρακτήρα.

Ο κύριος χαρακτήρας στο μυθιστόρημά σας, The Quickening Maze, είναι ο John Clare. Γιατί τον επιλέξατε; Δεν είναι τόσο γνωστός όσο άλλοι βρετανοί ποιητές.

Γίνεται όλο και πιο γνωστός. Στο πανεπιστήμιο διάβαζα για τον John Clare. Εκείνη την εποχή ήμουν απορροφημένος από την ποίηση και ο Clare ήταν κάποιος, η ποίηση του οποίου μου άρεσε και την έβρισκα πολύ δυνατή. Έγραφα ένα δοκίμιο για αυτόν και βρήκα αυτήν τη μυστηριώδη σύμπτωση, ότι ο John Clare και ο Alfred Tennyson ήταν στο ίδιο μέρος, την ίδια στιγμή. Κανείς δεν γνώριζε αν είχαν συναντηθεί, οπότε προκύπτει ένα ενδιαφέρον ιστορικό «εάν» για αυτήν τη στιγμή. Επίσης, πολύ συναρπαστικό για μένα ήταν το γεγονός ότι αυτό συνέβη στο Epping Forest, στην άκρη του οποίου έζησα από την ηλικία των έντεκα. Έτσι, ξαφνικά, στον πίσω κήπο του σπιτιού μου, τα αυτά δύο ισχυρά φαντάσματα πήραν μορφή. Ο John Clare έχει όλο και πιο ηχηρή πολιτιστικά παρουσία για διάφορους λόγους. Πρόκειται αναμφισβήτητα για τον μεγαλύτερο οικολογικό ποιητή στην αγγλική γλώσσα. Επειδή γράφει μια πολύ ιδιαίτερη ποίηση φύσης, υπάρχει μια στοργική, αλλά αποστασιοποιημένη αντίδραση στον φυσικό κόσμο. Έτσι, ο John Clare περιγράφει τοπία που έρχονται μέσα από τις αισθήσεις του και από τα λόγια του. Αυτά που βλέπει τα συνδέει μεταξύ τους. Είναι ποιητής, έχει τα μάτια του ανοιχτά σε ό,τι αφορά τις σχέσεις των πραγμάτων και ως εκ τούτου, θα μπορούσε κανείς να τον περιγράψει ως έναν οικολογικό ποιητή, όσο και ποιητή της φύσης.

Μία από τις κύριες διαμάχες στο μυθιστόρημα είναι η φύση εναντίον του ασύλου, οι φύλακες εναντίον των Τσιγγάνων.

Αυτό που παρουσιάζει ενδιαφέρον είναι το σημείο καμπής μεταξύ του τέλους της ρομαντικής περιόδου και την αρχή της βικτωριανής περιόδου και η μετάβαση στη βιομηχανική επανάσταση.

Οπότε ο Clare αντιπροσωπεύει το παρελθόν και ο Tennyson το μέλλον;

Κατά κάποιο τρόπο. Ανήκουν σε διαφορετικές γενιές και κινούνται προς διαφορετικές κατευθύνσεις στη ζωή τους σε αυτό το σημείο. Αλλά ήθελα να συγκρίνω διαφορετικούς τρόπους θεώρησης του φυσικού κόσμου. Οι ραψωδικές αντιδράσεις του John Clare προς τον φυσικό κόσμο εναντίον της εκδοχής που αντιμετωπίζει την φύση ως πόρους για βιομηχανικούς σκοπούς.

Πιστεύετε ότι αυτό είναι το σημείο που επηρεάζει τους ανθρώπους ή το αντίθετο;

Δεν νομίζω ότι οι άνθρωποι άλλαξαν από το περιβάλλον. Ο Clare γράφει πολύ όμορφα για την μοναξιά στα δάση, για το πόσο απολαμβάνει το δάσος, αλλά δεν νομίζω ότι τον έχει αλλάξει σημαντικά.

Αλλά και ο Tennyson αναφέρει συχνά τη φύση.

Ο Tennyson και ο Clare προέρχονται από διαφορετικές λογοτεχνικές παραδόσεις. Ο Clare είναι ένας εξεζητημένος λογοτέχνης, έχει θεωρηθεί ως μια εκ φύσεως ιδιοφυία. Στην πραγματικότητα ήταν εξοικειωμένος με την ποίηση του 18ου αιώνα, ιδιαίτερα με το έργο του Thomson. Ο Tennyson προέρχεται από την μιλτονική, κλασική παράδοση στην αγγλική λογοτεχνία, που θα θαύμαζε τις νύμφες και τις δρυάδες του Clare με έναν τρόπο που ο Clare ποτέ δεν θα επέλεγε. Θα έλεγα ότι η μεγάλη διαφορά είναι το πώς βλέπουν το φυσικό κόσμο. Ο Clare φαίνεται να έχει ένα όραμα, τη στιγμή που ο Tennyson είναι απίστευτα κοντόφθαλμος, κάτι που εξηγεί αρκετά πράγματα για τον τρόπο που λειτουργεί η φαντασία του. Περιβαλλόταν από μια ομιχλώδη αίσθηση της παρουσίας, σε αντίθεση με την κοφτερή θέαση του κόσμου από τον Clare. Ένας φίλος του Tennyson είπε κάποτε ότι για να δει κάτι πραγματικά, έπρεπε να πάει τόσο κοντά σε αυτό, ώστε φαινόταν σαν να το μυρίζει.

Ο Clare επίσης χαρακτηρίζεται ως ο αγρότης ποιητής. Εσείς συμφωνείτε με αυτό το χαρακτηρισμό; Νομίζετε ότι είναι προσβλητικός;

Δεν προοριζόταν να είναι προσβλητικό όταν έγινε. Εκείνη την εποχή υπήρχε μια μόδα για αγρότες ποιητές ή ποιητές εργάτες. Υποθέτω ότι αυτό βγαίνει από την εκτίμηση μιας αθώας και αμόλυντης κουλτούρας. Είναι προφανώς ένας ορισμός που περιορίζει και στρεβλώνει την πραγματική φύση του ταλέντου τους. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι ο Clare προερχόταν από ένα ιδιαίτερο αγροτικό υπόβαθρο που δεν εκπροσωπείται συχνά στην αγγλική λογοτεχνία.



Είστε και ποιητής. Πώς έχει επηρεάσει η ποίηση την πεζογραφία σας;

Έχω δημοσιεύσει ένα εκτεταμένο ποίημα, The Broken Word. Όσοι έχουν διαβάσει το Broken Word και το The Quickening Maze έχουν σχολιάσει ότι το τελευταίο φαίνεται πιο ποιητικό από το Broken Word και ότι το The Broken Word φαίνεται πιο προσχεδιασμένο. Αυτό ήταν κατά κάποιο τρόπο σκόπιμο. Θαυμάζω πραγματικά πεζογράφους όπως ο DH Lawrence. Η πρόζα του είναι τόσο ζωντανή, ρυθμική και υπάρχει ένα είδος μιμητικής αίσθησης της ύπαρξης, πραγματική ποίηση. Λειτουργεί επίσης και αντίστροφα. Η καλύτερη ποίηση έχει την αίσθηση της σαφήνειας που έρχεται με την πεζογραφία.

Το πρώτο μυθιστόρημά σας είναι για τη σχέση μεταξύ ενός γέρου και ενός μικρού αγοριού. Το Broken Word είναι για την εξέγερση των Μάου Μάου και το Quickening Maze είναι για την συνάντηση των δύο ποιητών. Αυτό είναι ένα αρκετά ευρύ φάσμα θεμάτων.

Νομίζω ότι μπορούμε να πούμε ότι υπάρχουν κάποιοι συγγραφείς που έχουν ένα κεντρικό μυθιστόρημα και γράφουν εκδοχές του. Ο Saul Bellow είναι ένας μυθιστοριογράφος που θαυμάζω, είναι κάποιος που έχει μια κεντρική ομάδα χαρακτήρων που εμφανίζονται σε διαφορετικές εκδοχές σε διαφορετικά βιβλία. Εμένα με ενδιαφέρουν οι συγκεκριμένες ιστορίες. Έχω ενδιαφερθεί για διαφορετικά θέματα.

Το μυθιστόρημα σας, The Quickening Maze, κέρδισε το Βραβείου της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη Λογοτεχνία. Ορίζετε τον εαυτό σας ως Ευρωπαίο; Πιστεύετε ότι υπάρχει μια κοινή ευρωπαϊκή ταυτότητα;

Εξαρτάται από τη στιγμή που γίνεται ο ορισμός. Όταν είμαι στη Γαλλία νιώθω Βρετανός, όταν είμαι στις ΗΠΑ νιώθω Ευρωπαίος. Από διαφορετικά πλαίσια προκύπτουν διαφορετικές ταυτοποιήσεις. Έχω διαβάσει λογοτεχνία από όλη την Ευρώπη. Η ευρωπαϊκή λογοτεχνική κληρονομιά είναι σημαντική: Θερβάντες, Φλομπέρ, Ντοστογιέφσκι, Πεσσόα.

Πρέπει ένας συγγραφέας να ενδιαφέρεται για την αντίδραση των αναγνωστών στο έργο του;

Ναι και όχι. Νομίζω ότι είναι λογικό να σκέφτεσαι τους αναγνώστες σου. Δεν πιστεύω σε αυτήν την ακραία εκδοχή της καλλιτεχνικής ακεραιότητας που δεν ενδιαφέρεται για το πώς οι άνθρωποι βιώνουν την εργασία σου. Νομίζω ότι είναι λογικό, όπως ο Σαίξπηρ ή ο Ντίκενς, να σκεφτούμε τη δουλειά μας ως κάτι που λαμβάνεται από κάποιον που πρόκειται να συναναστραφεί με άλλους ανθρώπους.

Πιστεύετε ότι το υλικό γραφής παίζει σημαντικό ρόλο;

Ναι, ο καθένας έχει ιδιαίτερες συνήθειες και προτιμήσεις. Γράφω πάντα χειρόγραφα σε μια λευκή κόλλα χαρτί πριν το δακτυλογραφήσω. Δεν μπορώ να γράψω κατευθείαν σε έναν υπολογιστή. Χρειάζομαι την οργανική αίσθηση του χεριού μου. Πρόκειται για ένα πολύ βιολογικό τρόπο για να γράφει κανείς.

Ποιες είναι οι λογοτεχνικές επιρροές σας;

Υπάρχουν πολλές. Οι πιο ενδιαφέρουσες στιγμές προέκυψαν κατά τη διάρκεια του Μεσοπολέμου: Joyce, Fitzerald, Elliot. Η κληρονομιά του μυθιστορήματος του 19ου αιώνα είναι πολύ πλούσια. Θεωρώ ότι η γραφή που με έχει επηρεάσει περισσότερο προέρχεται από εκείνη την περίοδο.

Είστε εξοικειωμένος με το έργο σύγχρονων ελλήνων συγγραφέων;

Έχω διαβάσει ελληνική ποίηση του 20ου αιώνα, Σεφέρη, Ρίτσο, Καβάφη. Συνάντησα επίσης τον Πάνο Καρνέζη κατά τη διάρκεια του μεταπτυχιακού μου στη Δημιουργική Γραφή στο UEA. Μου άρεσε το Πάρτι Γενεθλίων και οι Μικρές Ατιμίες, η συλλογή διηγημάτων του. Ανυπομονώ για το επόμενο μυθιστόρημά του.

Διαβάστε τη συνέντευξη στα Αγγλικά εδώ
Ζωή k, 15/10/2012

ΚΑΤΑΘΕΣΕ ΤΗΝ ΑΠΟΨΗ ΣΟΥ

Αν θες η άποψή σου να συνδεθεί με το προφίλ σου, συνδέσου πριν την καταθέσεις.

ονοματεπώνυμο 
Από 4 έως 60 χαρακτήρες. Τώρα έχεις  0  χαρακτήρες.

τίτλος 
Από 3 έως 60 χαρακτήρες. Τώρα έχεις  0  χαρακτήρες.

περιεχόμενο   λίγος χώρος; γράψε ένα άρθρο
Από 1 έως 1000 χαρακτήρες. Τώρα έχεις  0  χαρακτήρες.

σύνδεσμος (link)


έξι κεφαλαίοι λατινικοί χαρακτήρες χωρίς κενά


Δεν έχεις συμπληρώσει όλα τα υποχρεωτικά (★) πεδία της φόρμας.
Το μήκος του ονοματεπωνύμου δεν είναι κατάλληλο.
Το μήκος του τίτλου δεν είναι κατάλληλο.
Το μήκος του περιεχομένου δεν είναι κατάλληλο.
Η διεύθυνση (URL) δεν είναι κατάλληλη.

 

Ζωή k

“Call me Ishmael.” “If there's a book that you want to read, but... περισσότερα






Η λάμπα με το Αλτσχάιμερ

Το ιπτάμενο πλοίο του παππού

Κράτα με

Το σπασμένο βιολί και η μόρφωση του νέου ηθοποιού.

Η φωνή της ανθρωπιάς

Interview with Adam Foulds

περισσότερα


enfo.gr   Web   Wikipedia   Βικιπαίδεια   YouTube


Διάλεξε...

Thanice




ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΜΕ ΑΦΕΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΟΡΙΣΜΟ ΕΣΕΝΑ.
ΜΗ ΜΕΝΕΙΣ ΕΚΤΟΣ. ΔΩΣΕ ΣΤΗΝ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΟ ΔΙΚΟ ΣΟΥ ΧΡΩΜΑ.
ή γράψου στο newsletter 
mobile.enfo.gr + εσύ = bff
εγγραφή / σύνδεση     κοινότητα     λειτουργία     ταυτότητα     ανταπόδοση     προβολή     υποστήριξη     επικοινωνία
Ασφάλεια δεδομένων & πνευματική ιδιοκτησία  |  © 2017 enfo.gr. Με τη χρήση του παρόντος δηλώνεις ότι συμφωνείς με τους όρους χρήσης.